Πριν ένα χρόνο , από τούτη δω τη θέση, με δύο διαδοχικά κείμενα περιέγραφα την απελπιστική θέση στην οποία βρισκόταν οι πηγές Κρατήγου.Τον κίνδυνο που διέτρεχαν από μια πιθανή νεροποντή, και κάποιες προτάσεις ώστε, αφ' ενός μεν να γίνουν άμεσα κάποιες απόλυτα απαραίτητες εργασίες, κι αφ' ετέρου, εφ' όσον βρεθεί ο κατάλληλος φορέας και τα χρήματα, να γίνει μια γενικότερη ανάπλαση του χώρου.

Αυτά τα έγραφα γιατί πίστευα, ήλπιζα αν θέλετε, ότι κάποιος από τους υπεύθυνους θα ευαισθητοποιούταν, όχι για κάτι ιδιαίτερο, αλλά απλά για να κάνουν τη δουλειά τους.Ένα χρόνο μετά, παραμονές της περιόδου των βροχών, η κατάσταση παραμένει η ίδια. Λάθος, όχι ίδια αλλά πολύ χειρότερη.

Οι αγριόβατοι, δεξιά κι αριστερά του πλακόστρωτου έχουν θεριέψει τόσο που κοντεύουν να ανταμώσουν μεταξύ τους και να αποκλείσουν εντελώς το πέρασμα. Να θυμίσω ότι οι θάμνοι αυτοί δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καν.
Από την πορσελάνινη αρμολόγηση των πλακών, μόλις που διασώζονται κάποια ίχνη, ίσα για να θυμίζουν πως ήταν πριν από 123 χρόνια, αλλά και πως θα έπρεπε να είναι σήμερα.
Το αποσαθρωμένο πλακόστρωτο, οι λάκκοι και οι τρύπες που βρίσκονται εδώ κι εκεί, οι θάμνοι που έχουν φυτρώσει στην επιφάνεια του πλακόστρωτου δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.
Ένα πεύκο που έχει φυτρώσει καταμεσής, έχει γίνει πια ολόκληρο δένδρο και εκτός από ένα άλλο τεράστιο που κείτεται πεσμένο από πέρυσι, έχουν πέσει και άλλα δύο.
Κι ακόμα, κι άλλοι βράχοι και πέτρες έχουν κυλήσει από τις πλαγιές του βουνού, μια διαρροή στον αγωγό μεταφοράς που πέρυσι μόλις φαινόταν, τώρα κάνει κανονικό πίδακα, αν και οι πηγές, λόγω εποχής, βρίσκονται στη χαμηλότερη δυνατή παροχή τους. Η κατάσταση στον οικίσκο χλωρίωσης είναι για γέλια και για κλάματα και τα καλύμματα των θυρίδων εντελώς ξεχαρβαλωμένα.
Την εικόνα της εγκατάλειψης και της επικείμενης καταστροφής μπορεί να τη νοιώσει κανείς μόνο αν επισκεφθεί της πηγές ο ίδιος.

Μετά τα παραπάνω, εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος: Καλά, έναν ολόκληρο χρόνο δεν νοιάστηκε κανείς για τις πηγές; Η ΔΕΥΑΛ δεν έκανε τίποτα γι' αυτές;
Ε, πως... '' Ενεγράφη εις τον προϋπολογισμόν πίστωσις 20000 ευρώ δια την μελέτην του έργου.''
''Ενεγράφη η πίστωσις και ...that's all. Λες και με το γράψιμο της πίστωσης '' δια την μελέτην '', όλα τακτοποιήθηκαν.Από τότε, στις επανειλημμένες σχετικές οχλήσεις - ερωτήσεις δημοτικής συμβούλου η απάντηση ήταν : ''Θα εκπονηθεί μελέτη, έχουμε γραμμένη και πίστωση'', ύστερα δε, από κάποια στιγμή η απάντηση ήταν :'' Θα σας απαντήσουμε γραπτώς'' ( Σιγά μην απάντησαν...).

Βέβαια, σε μένα, έφτασαν στ' αυτιά μου κάποιες δικαιολογίες του στυλ:
-Είναι δύσκολο το έργο, δεν μπορούμε να βρούμε εργολάβο να το αναλάβει, και άλλα παρόμοια.

Ώστε έτσι λοιπόν! Είναι δύσκολο το έργο! Πριν από 123 χρόνια με τα όποια μέσα είχαν τότε έφτιαξαν αυτό το μνημείο υδραυλικής μηχανικής και σήμερα δεν μπορούμε ούτε καν να το συντηρήσουμε;
Και τότε, πριν από κάποια -κάμποσα - χρόνια πώς γινόταν και συντηρούσε η ΔΕΥΑΜ τις πηγές; Και μάλιστα χωρίς μελέτες ,εργολάβους κλπ. Μόνο με τα δικά της συνεργεία...

Γι' αυτό, οι υπεύθυνοι της ΔΕΥΑΛ, ας αφήσουν κατά μέρος τις ''μελέτες'' - που μάλλον είναι αμελέτητες - και ας ανασκουμπωθούν το γρηγορότερο δυνατό ώστε πριν αρχίσουν οι βροχές, οι πηγές να είναι σε τέτοια κατάσταση που να μπορούν να αντέξουν νεροποντές , τέτοιες που όλο και συχνότερα κάνουν την εμφάνισή τους, ευτυχώς όχι ακόμα στον τόπο μας

Ειδάλλως, αν φτάσουμε να μαζεύουμε τις πέτρες του πλακόστρωτου από το 2.21 και από το αεροδρόμιο , τότε είτε πολιτικές, είτε αστικές, είτε ακόμα και ποινικές ευθύνες κι αν αποδοθούν θα είναι άχρηστες. Οι πηγές θα έχουν καταστραφεί.

*O Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ