Με συγκρατημένη αισιοδοξία αλλά και σαφείς προειδοποιήσεις για τις παγίδες που κρύβει η φετινή καλλιεργητική περίοδος εμφανίστηκε ο γεωπόνος Θοδωρής Αγγελέλλης, μιλώντας στον 99 fm ΣΤΟ ΝΗΣΙ και στην εκπομπή «Μιλάμε Οικονομικά». Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η πορεία της ανθοφορίας στους ελαιώνες της Λέσβου, οι προοπτικές της φετινής παραγωγής αλλά και τα βαθύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελαιοκαλλιέργεια στο νησί.

Όπως εξήγησε, η ανθοφορία στις ελιές βρίσκεται πλέον προς το τέλος της, ενώ ήδη σε αρκετές περιοχές αρχίζουν να φαίνονται οι πρώτες ελιές που έχουν «δέσει». Ωστόσο, τόνισε πως ακόμη είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με την καρπόδεση και την τελική παραγωγή. Χρειάζονται, όπως είπε, ακόμη μία με δύο εβδομάδες ώστε να πέσουν τα άνθη και να διαπιστωθεί πόσοι καρποί τελικά θα παραμείνουν πάνω στα δέντρα.

Ο ίδιος υπογράμμισε πως η φετινή έντονη ανθοφορία δεν οφείλεται μόνο στις αυξημένες βροχοπτώσεις αλλά κυρίως στο γεγονός ότι πέρυσι οι περισσότερες ελιές δεν είχαν παραγωγή. Τα δέντρα, όπως ανέφερε, «ξεκουράστηκαν», αποταμίευσαν θρεπτικά στοιχεία και έτσι απέκτησαν τη δυνατότητα να δώσουν περισσότερα άνθη φέτος. Παράλληλα, οι πρώιμες βροχές του Οκτωβρίου του 2025 βοήθησαν ώστε να υπάρξει νέα βλάστηση στα δέντρα, η οποία συνέβαλε στη φετινή εικόνα.

Ο κ. Αγγελέλλης στάθηκε ιδιαίτερα στο θέμα της υγρασίας του εδάφους και των υψηλών θερμοκρασιών του καλοκαιριού, εξηγώντας πως η κρίσιμη περίοδος για την παραγωγή λαδιού είναι ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος. Όπως είπε, αν το έδαφος ξεραθεί σε μεγάλο βάθος και τα δέντρα δεν μπορούν να αντλήσουν νερό, τότε οι ελιές θα αρχίσουν να ζαρώνουν πάνω στα δέντρα, κάτι που σημαίνει χαμηλή ελαιοπεριεκτικότητα και σοβαρό στρες για το φυτό.

Θύμισε μάλιστα πως την προηγούμενη χρονιά οι αποδόσεις στο ελαιόλαδο ήταν εξαιρετικά χαμηλές, με πολλά ελαιοτριβεία να δυσκολεύονται να ξεπεράσουν το 15% έως 18% απόδοση. «Για τη Λέσβο αυτά είναι πολύ χαμηλά ποσοστά» σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως στόχος θα έπρεπε να είναι αποδόσεις πάνω από 20% και ακόμη καλύτερα κοντά στο 25%.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην εγκατάλειψη των ελαιώνων, που όπως είπε αποτελεί πλέον τεράστιο πρόβλημα για το νησί. Περιέγραψε εικόνες εγκαταλελειμμένων χωραφιών με ακλάδευτα δέντρα, σοβαρές προσβολές από κυκλοκόνιο και ελάχιστες πιθανότητες παραγωγής. Κατά την άποψή του, τα πεδινά χωράφια της Λέσβου σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται σήμερα σε χειρότερη κατάσταση από τα ημιορεινά, εξαιτίας κακών καλλιεργητικών πρακτικών και της έλλειψης φροντίδας.

Ο ίδιος δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας, λέγοντας πως τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων ελαιώνων θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο αν δεν υπάρξουν σοβαρές γεωπονικές και αναπτυξιακές παρεμβάσεις. Συνέδεσε μάλιστα την εξέλιξη αυτή με τις κοινωνικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών, επισημαίνοντας πως έχει διακοπεί η μεταφορά γνώσης από γενιά σε γενιά και όλο και λιγότεροι νέοι αποκτούν σχέση με την καλλιέργεια της ελιάς.

Παράλληλα, έδωσε συγκεκριμένες συμβουλές προς τους παραγωγούς για την επόμενη περίοδο. Αναφέρθηκε στη σημασία της παρακολούθησης της σκλήρυνσης του πυρήνα της ελιάς, στις σωστές λιπάνσεις, στην ανάγκη ελέγχου του δάκου με παγίδες αλλά και στα θερινά κλαδέματα που μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη ανάπτυξη του καρπού.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην άρδευση, σημειώνοντας πως η Λέσβος υστερεί δραματικά σε αρδευτικά δίκτυα, καθώς μόλις ένα πολύ μικρό ποσοστό των ελαιώνων διαθέτει δυνατότητα ποτίσματος. Όπως είπε, η ύπαρξη οργανωμένων αρδευτικών υποδομών αποτελεί δείγμα ώριμης αγροτικής οικονομίας και κοινωνίας και χαρακτήρισε αναγκαία τη δημιουργία κοινού δικτύου άρδευσης στο νησί.

Κλείνοντας, αποκάλυψε πως ετοιμάζει πρόταση για το επικείμενο συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί στη Λέσβο στα τέλη Μαΐου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σκοπεύει να καταθέσει συγκεκριμένες ιδέες για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας στο νησί.