Αυτές τις ώρες λοιπόν, το απόλυτο όνειρο κάθε μαθητή και μαθήτριας είναι το άγουρο, άξεστο βίωμα του ελληνικού καλοκαιριού. Είναι αυτονόητο και αναμενόμενο. Όχι όμως για όλα τα παιδιά. Υπάρχουν και κάποια που περιμένουν με ανυπομονησία το άνοιγμα των σχολείων, που το καλοκαίρι τους είναι μακρύ και βασανιστικό.

Είναι παιδιά που δυσκολεύονται την εποχή του θέρους και ανοίγουν τα φτερά τους, όταν αρχίζει το σχολείο.

Αυτά τα παιδιά δεν κυκλοφορούν στις παραλίες, και δε βολτάρουν μεγαλόφωνα. Όταν κλείνουν τα σχολεία απομονώνονται από τα υπόλοιπα και στριμώχνονται στα λίγα οικιακά τετραγωνικά ενός isobox, μιας σκηνής, ενός δωματίου σε μια κλειστή, ημίκλειστη, ανοιχτή Δομή προσφύγων και μεταναστών ή σε μια Δομή ασυνόδευτων ανηλίκων. 

Τα παιδιά αυτά ξέρουν ότι όταν κλείσει το σχολείο θα περιοριστούν στη Δομή. Δε θα τα περιμένει λεωφορείο για το σχολείο, δε θα συμμετέχουν σε πειράγματα στη διαδρομή, δε θα νιώθουν ότι έχουν και άλλη ιδιότητα εκτός από αυτήν του πρόσφυγα ή μετανάστη, δε θα έρθουν σε επαφή με τα ελληνάκια, δε θα τα περιμένουν εκπαιδευτικοί να τ' αγκαλιάσουν, να τα αποδεχτούν όπως κι οι γονείς τους. 

Το σχολείο για τα παιδιά αυτά είναι η μοναδική διαφυγή από το μέρος που μένουν εγκλωβισμένα. Εκεί κάνουν βουτιές στην ελληνική πραγματικότητα, εκεί βολτάρουν ξένοιαστα, μέσα στις σχολικές αυλές, εκεί ξεχνούν "το μόνο (τρομακτικό) της ζωής τους ταξείδιο" και ονειρεύονται άλλα ταξίδια, ασφαλή, όμορφα που ενδεχομένως θα τα οδηγήσουν σε πατρίδες, όπου τα ίδια και οι οικογένειές τους θα ηρεμήσουν και θα τακτοποιηθούν. Ώσπου να γίνει αυτό, τα παιδιά πρόσφυγες και μετανάστες θα παίρνουν στο ελληνικό σχολείο μερικές ανάσες στερημένης ξενοιασιάς και θα ανακαλύπτουν και πάλι τη χαρά της μάθησης. 

Εμείς λοιπόν, οι Συντονιστές Εκπαίδευσης Προσφύγων, νιώθουμε ικανοποίηση που συμβάλλουμε στο να γίνουν τα σχολεία μας φιλόξενα για τα παιδιά που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Το όραμα της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης απαιτεί αφοσίωση στα καθήκοντά μας και επαγγελματισμό στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουμε για τα παιδιά που ανυπομονούν σε λίγες μέρες να ξαναγυρίσουν στις σχολικές αυλές.