Σημαίες, λάβαρα, φλάμπουρα, παντιέρες, μπαϊράκια. Απ' τα ισχυρότερα σύμβολα των οργανωμένων συνόλων, ομάδων, φατριών, κρατών. Στην επανάσταση του 1821, όπως σε κάθε επανάσταση, οι οπλαρχηγοί είχαν το δικό τους μπαϊράκι, με τα χαρακτηριστικά του. Πάνω του χρώματα, σχέδια, γράμματα για να ξεχωρίζουν. Συχνά μας λένε τα γραπτά κάποιος “σήκωσε δικό του μπαϊράκι”, δηλαδή έφτιαξε νέα, δική του αντάρτικη ομάδα. Οπότε δεν έλειπαν οι εσωτερικές συγκρούσεις, διαμάχες που κάποτε γινόταν εμφύλιοι. Όταν μια χώρα αποκτήσει την ανεξαρτησία της – αλλά και νωρίτερα – η σημαία κι ο εθνικός ύμνος της σηματοδοτούν τη διαφορά από τις άλλες. Είναι ιερό σύμβολο, είναι πανί, είναι ιδέα. Το σημαντικό λάφυρο στις πολεμικές αναμετρήσεις.

Από δω και πέρα αρχίζει η νομοθεσία που καθορίζει τα επιτρεπτά, τα όρια και τις απαγορεύσεις, οι διεθνείς κανόνες κι οι διευκολύνσεις. Έχουν συμβεί πάρα πολλά με την παρουσία ή μη της σημαίας μιας – νέας συνήθως – χώρας σε διεθνείς συναντήσεις. Κι αυτές δεν είναι μόνο ανάμεσα σε κρατικές αντιπροσωπείες και αποστολές. Αλλά και σε μικρότερης σημασίας και εμβέλειας συναντήσεις· όπως αθλητικές, λογοτεχνικές ακόμα και μαθητικές. Αντιπροσωπείες πιέζουν ώστε να αναρτηθεί η νέα σημαία τους, άλλες αποχωρούν γιατί αμφισβητείται αυτή που παρουσίασε μια γειτονική, συνήθως, γεωγραφικά χώρα. Κάποιοι συμμετέχοντες βρίσκουν προστασία κάτω από τη σημαία φιλικής χώρας.

Με τη συνθήκη του Κιουτσούκ – Καϊναρτζή το 1774, αλλά και νωρίτερα, οι Έλληνες πλοιοκτήτες ύψωσαν τη ρωσική σημαία στα πλοία τους. Έτσι με την ρωσική προστασία τα ελληνικά εμπορικά πλοία έπλεαν ελεύθερα μεταφέροντας εμπορεύματα απ' την Ανατολή στις χώρες της Δύσης διασχίζοντας ελεύθερα ολόκληρη τη Μεσόγειο. Αργότερα με κανόνια μπήκαν στον αγώνα της απελευθέρωσης.

Σήμερα παρατηρούμε πολλούς περιορισμούς και απαγορεύσεις στο άνοιγμα, στην ανάρτηση παλαιστινιακών σημαιών. Με πρόσχημα ότι η εκδήλωση είναι μουσική, ή ότι τα πανεπιστημιακά ιδρύματα έχουν σκοπό τη μετάδοση της γνώσης κι υπηρετούν τις επιστήμες απαγορεύουν την έκφραση συμπάθειας προς τον λαό της Παλαιστίνης. Κι όμως παντού σ' ολόκληρο τον πλανήτη ξεδιπλώνονται παλαιστινιακές σημαίες.

Οι φοιτητές, τα νιάτα του κόσμου, οι πνευματικοί δημιουργοί όσοι θέλουν να λέγονται ελεύθεροι άνθρωποι εκφράζουν την υποστήριξή τους. Οι φίλοι των χωρών που ζητούν την ελευθερία, την ανεξαρτησία τους, το δικαίωμα της ύπαρξης πάντοτε θα απλώνουν χέρι και θα υψώνουν τη φωνή τους. Στην αντίθετη όχθη υπάρχει η σιωπή, το σύρσιμο απ' τους ονομαζόμενους ισχυρούς, ακόμα κι η αδιαφορία, ώστε “να κοιτάμε τη δουλειά μας”· ως άτομα, αλλά κι ως κράτος. Την Ιερή Συμμαχία τη συναντάμε διαχρονικά. Το θέμα και ερώτημα είναι ποιους υποστηρίζουμε;