«Εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος» είχε πει για τον στρατηγό Γρίβα ο Γεώργιος Παπανδρέου, και η ατάκα έμεινε στην ιστορία. Ο μεγάλος μας ποιητής Κ. Π. Καβάφης στο ποίημα του «Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης» παρουσιάζει τον Αριστομένη, τον σέβονταν όταν παρουσιάστηκε στην Αλεξάνδρεια, λιγομίλητος καθώς ήταν.

Τίποτε όμως δεν ήταν πραγματικό, απλά φοβόταν μήπως ανοίγοντας το στόμα του χαλάσει την εντύπωση που είχαν οι Αλεξανδρινοί γιαυτόν «μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά».

Η σύγχρονη πολιτική σκηνή με την έντονη παρουσία των ΜΜΕ αλλά και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στηρίζεται κατά πολύ στην επικοινωνία. Επιτελεία επικοινωνιολόγων στηρίζουν την εμφάνιση των πολιτικών προεκλογικά, διαμορφώνοντας το κατάλληλο προφίλ για τον καθένα έτσι ώστε να κερδίσει στις εκλογές.

Έτσι κάποιος που δεν μπορεί να ανοίξει το στόμα του για να κάνει μια πρόταση παρουσιάζεται ως «ήρεμη δύναμη, χαμηλών τόνων και αποφασιστικός όταν χρειαστεί». Ο τύπος που δεν δουλεύει ποτέ και γυρίζει όλη μέρα στα καφενεία κερνώντας ούζα τους συμπατριώτες του, «είναι κοντά στο λαό, είναι ένας από εμάς, που αντιλαμβάνεται το σφυγμό του κόσμου και όποτε έχουμε πρόβλημα θα είναι δίπλα μας.

Κάπως έτσι γίνονται οι εκλογές και έρχονται τα γνωστά αποτελέσματα που χρόνια τώρα βλέπουμε και στο νησί μας. Και τραβάμε τα μαλλιά μας, και μετά τρωγόμαστε γιατί δεν έχουμε ανάπτυξη, τα αγροτικά προϊόντα έχουν τραγικές τιμές, δεν έχουμε τουρισμό, δεν έχουμε κολυμβητήριο, δεν έχουμε κλειστό γυμναστήριο, δεν έχουμε ποδηλατόδρομους, δεν έχουμε κλπ κλπ….

Η προσφυγική κρίση είναι αδιαμφισβήτητα ένα πολύ δύσκολο ζήτημα και τα τελευταία χρόνια στα νησιά μας έχουμε ζήσει το θέμα άμεσα, ο καθένας με τον τρόπο του. Τους τελευταίους 7 μήνες, μετά την κυβερνητική αλλαγή, κάποιοι που επένδυσαν σε αυτό και στη αδυναμία της προηγούμενης κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το ζήτημα, βρέθηκαν στην εξουσία, τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Με βαρύγδουπες δηλώσεις κατά την ανάληψη της εξουσίας τους υποσχέθηκαν λύση του ζητήματος και ενθουσίασαν τους πολίτες που τόσο καιρό τους φιτίλιαζαν με θεωρίες περί καθαρότητας της φυλής και ισλαμοποίησης της πατρίδας μας.

Μίλησαν για σφράγισμα των συνόρων, επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου, έλεγχο των ΜΚΟ κλπ Λόγια όμορφα στα αυτιά που ικανοποιούν τους πολίτες. Και μετά ήρθε η πραγματικότητα.

Παρέλαβαν μια Μόρια με 5 χιλιάδες ανθρώπους και σήμερα έχει 20 χιλιάδες ψυχές. Κατάργησαν το Υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής και σε 6 μήνες το ξαναϊδρυσαν. Ανέλαβε την κατάσταση ο Κουμουτσάκος, ο Θεοδωρικάκος, ο συμπατριώτης μας ο Στεφανής και μετά ο Μηταράκης.

Έρχονται και φεύγουν, τσακώνονται μεταξύ τους και το πληρώνουμε εμείς. Και ενώ μίλαγαν για κλειστά σύνορα, οι ροές αυξήθηκαν και τότε κατάλαβαν ότι μάλλον δεν μπορούν να τις ελέγξουν. Και κάποιος σκέφτηκε να βάλουν θαλάσσια φράγματα και γέλασε όλος ο κόσμος.

Θα χρειαστούν 900 χλμ φράγματος, κόστους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, φράγμα με τον πρώτο αέρα κανείς δεν ξέρει που θα φτάσει, κανείς δεν λέει τα καράβια και οι ψαρόβαρκες πώς θα περνάνε κλπ. Και μίλησαν για έλεγχο των ΜΚΟ και έχουν τελειώσει εδώ και 2 μήνες οι συμβάσεις των εργαζομένων στη Μόρια και δεν μπορούν να τις ανανεώσουν.

Όσο το κράτος δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του, τόσο θα αφήνει χώρο στις ΜΚΟ. Ας αναλάβει τα πάντα το κράτος ώστε να φύγουν οι ΜΚΟ. Και μίλησαν για χιλιάδες επιστροφές στην Τουρκία και μετά κατάλαβαν ότι δεν είναι εύκολο να γίνουν, και έκαναν λίγες δεκάδες. Και μίλησαν για απεγκλωβισμό 20 χιλιάδων από τα νησιά και μετά κατάλαβαν ότι κάπου πρέπει να τους πάνε αυτούς και δεν ετοίμασαν καμία υποδομή. Και μετά μίλησαν για συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και συνέχισαν να είναι αναξιόπιστοι, καθώς στη κάθε συνάντηση ο καθένας έκανε τις δικές του διαρροές και ακόμα και σε κοινές συνεντεύξεις ο ένας αμφισβητούσε τον άλλον.

Και είμαστε ακόμα στο ΜΗΔΕΝ, για τα κανάλια στην Αθήνα έχει λυθεί το θέμα και οι τοπικοί μας άρχοντες σηκώνουν τα χέρια ψηλά, αλλά ουσιαστικά αβαντάρουν με την αδυναμία τους την κυβέρνηση της ΝΔ καθώς προέρχονται από αυτή και με τη στήριξη των τοπικών παραγόντων της εκλέχθηκαν.

Και όπως έλεγε και ο Παπανδρέου όλοι αυτοί, όσο κρύβονταν ήταν ήρωες, τώρα που πήραν την εξουσία εκτίθενται. Και σαν τον ηγεμόνα από τη Δυτική Λιβύη άνοιξαν το στόμα τους και ακούσαμε βαρβαρισμούς. Πόσο άχρηστοι, σκέφτεσαι, είναι δυνατόν να μας κοροϊδεύουν τόσο ανερυθρίαστα;

Και εκείνη τη στιγμή σου περνάει από το νου, λες όλα τα ζητήματα έτσι να τα αντιμετωπίζουν; Το προσφυγικό έδειξε τη γύμνια τους, για εμάς στα νησιά είναι πολύ εμφανές. Σε τοπικό και εθνικό επίπεδο. Δεν ξέρουν, δεν μπορούν και όταν μπορούν δεν θέλουν καθώς αυτό που τους νοιάζει κατά βάση είναι να ικανοποιήσουν την κομματική τους πελατεία για να επανεκλεγούν.

Το βλέπουμε στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι ίδιοι άνθρωποι εκλέγονται ξανά και ξανά, αλλάζουν στρατόπεδο, φοράνε καινούργιο κουστούμι, πουλάνε νέο παραμύθι για τους ψηφοφόρους και επανεκλέγονται. Και η ζωή συνεχίζεται. Και τα νησιά μας χάνονται, και για εμάς μας φταίνε πάντα οι άλλοι. Και έτσι η ΝΔ θυσιάζει τα νησιά για τους ψηφοφόρους της στην ηπειρωτική Ελλάδα ενώ σε τοπικό επίπεδο θολώνουν τα νερά. Έχει ο θεός˙όταν θα ξαναγίνουν εκλογές, κάτι θα βρούμε να τους πούμε και πάλι θα μας ψηφίσουν.

Μήπως πίσω από τη αριστεία που μας μοστράρουν κρύβεται ουσιαστικά αχρηστεία και υπεράσπιση μόνο των κομματικών τους συμφερόντων; Ως πότε θα τους παρακολουθούμε άμετοχοι χειροκροτητές σε πλατείες και φιέστες; Δεν μας αξίζουν και όσο εμείς τους ακολουθούμε σαν πρόβατα, τόσο αυτοί θα συνεχίζουν να κάνουν τα ίδια.