«‘Εγω θα κερδίσω τον Μητσοτάκη, αρκεί να με ψηφίσετε», Αυτό μάς λέει ο κ. Κασσελάκης και η πλειοψηφία όσων ψήφισαν την προηγούμενη Κυριακή στις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, τον… ψήφισαν. Το ενδεχόμενο να είναι αυτός, ο νέος πρόεδρος του κόμματος, που θα προκύψει από την επαναληπτική εκλογή της Κυριακής, είναι ορατό.

Με βάση, λοιπόν, τα μέχρι τώρα δεδομένα η πλειοψηφία της «κοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ» φαίνεται να έχει πεισθεί ότι, ο κ. Κασσελάκης, μπορεί να πετύχει, εκεί που ο Αλέξης Τσίπρας, απέτυχε και μάλιστα τέσσερες φορές, από το 2019 και μετά:«Μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη».

«Αντε να βγεις να σε ψηφίσουμε να πέσει ο Μητσοτάκης», μας λέει σε ένα από τα βίντεο του. Αλλά, από που προκύπτει αυτή η σιγουριά; Όχι του κ. Κασσελάκη, αλλά όλων όσων έχουν πεισθεί από αυτόν;Τι γνωρίζουν παραπάνω, εκτός από αυτά που ό ίδιος μας έχει πει, για αυτόν, έτσι ώστε να έχουν αυτή τη σιγουριά;

Προσοχή! Όχι «τι νομίζουν ότι έχει παραπάνω» ή «τι βλέπουν αυτοί ότι έχει παραπάνω» ή «τι θέλουν αυτοί να έχει παραπάνω». Οι προσδοκίες που έχει ο κάθε ένα και η κάθε μία, είναι κατανοητές και σεβαστές, αλλά το αντικειμενικό γεγονός είναι ότι το μόνο που γνωρίζουμε, είναι αυτά που ό ίδιος μας έχει γνωστοποιήσει, «ποια είναι η δουλειά του», «πόσες γλώσσες μιλάει», «ποιος είναι ο σύντροφός του» ή αυτά που έχουμε δει από τα βίντεο που έχει κυκλοφορήσει: «επικοινωνιακός», «άμεσος», «ωραίος» ή έστω, τις 5-10 διαφάνειες που μας έχει δείξει με «την πλατφόρμα του».

Τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω. Όλα τα άλλα που γράφονται και ακούγονται στον διάλογο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και τις παρέες, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά «προσδοκίες», όχι του ίδιου, αλλά όσων τον ακολουθούν. Δεν είναι «δεσμεύσεις» του κ. Κασσελάκη. Η μόνη «δέσμευσή» του είναι ότι «μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη».

Αλήθεια, όμως, μπορεί να τον κερδίσει;
Όχι, δεν μπορεί να τον κερδίσει!

Στην πολιτική, οι καλές προθέσεις και τα ατομικά «θέλω» δεν παίζουν κανένα ρόλο. Ο Μητσοτάκης, δεν κέρδισε τον Τσίπρα, γιατί «είναι καλύτερος».

Τον κέρδισε επειδή, αυτός και το σύστημα που τον στηρίζει, για χρόνια ολόκληρα έκαναν «δουλειά μυρμηγκιού» στη βάση ενός συγκεκριμένου πολιτικού σχεδίου, που ανάμεσα στα άλλα, εκμεταλλεύτηκε και τα λάθη και τις αδυναμίες του αντιπάλου του. Η επικοινωνιακή υπεροπλία του, ήλθε να υπηρετήσει αυτό το σχέδιο.

Ποιο είναι το πολιτικό σχέδιο του κ. Κασσελάκη; Ακόμα και να συμφωνήσουμε, για την οικονομία της κουβέντας, ότι «αυτά τα περί αριστεράς κλπ, είναι ξεπερασμένα και ο κόσμος δεν τα θέλει», ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, ποιο είναι το σχέδιό του;

Δηλαδή, «τι θέλει να κάνει, πώς θα το κάνει, με ποιους θα συμμαχήσει για να το κάνει, πότε θα το κάνει»; Πως, ο κ. Κασσελάκης, απαντά, έστω και σε «χοντρές γραμμές» στα βασικά που πρέπει να περιέχει ένα, στοιχειώδες, όχι πολιτικό, αλλά οποιοδήποτε σχέδιο;

Οσο και να ψάξει κανείς, απάντηση δεν υπάρχει. Το μόνο που υπάρχει, είναι οι καλές προθέσεις όσων τον ψήφισαν την προηγούμενη Κυριακή και η διάθεση τους να του δώσουν «λευκή επιταγή», να «ρισκάρουν».

Αλήθεια; Θεωρεί κάποιος ή κάποια, ότι, οι δικές του προσωπικές, καλές προθέσεις, η «λευκή επιταγή» που ουσιαστικά, είναι έτοιμος ή έτοιμη, να δώσει στον κ. Κασσελάκη, αλλά και το «προσωπικό ρίσκο» που είναι έτοιμος/η να αναλάβει, είναι ικανές προϋποθέσεις για καταφέρει, ο κ. Κασσελάκης, αυτό που δεν κατάφερε ο Αλέξης Τσίπρας σε τέσσερεις διαφορετικές εκλογικές αναμετρήσεις;

Την προηγούμενη βδομάδα, ο γράφων, μαζί με άλλους και άλλες, είχαμε πάρει ξεκάθαρη δημόσια θέση, εν’ όψη της ψηφοφορίας της προηγούμενης Κυριακής, δηλώνοντας, ότι στηρίζουμε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.

Νομίζω, ότι τώρα, λίγες ημέρες πριν από την τελική ψηφοφορία όλοι και όλες μας, πρέπει να πάρουμε δημόσια θέση. Ειδικά στην Αριστερά και ειδικά σε κρίσιμες στιγμές, όπως τώρα, η ψήφος του κάθε ένα και της κάθε μίας, ΔΕΝ μπορεί «να είναι μυστική».

Δεν κρίνουμε μόνο «τον πλέον κατάλληλο», κρινόμαστε και εμείς, ως Αριστεροί και Αριστερές, από την κοινωνία για την στάση μας.

Την Κυριακή, λοιπόν πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο σχέδια. Όμως, έχουμε μπροστά μόνο ένα, που μπορούμε να το συζητήσουμε στη συνέχεια στο συνέδριό μας και να το κάνουμε ακόμα καλύτερο και να το συναποφασίσουμε. Με αυτό το, κοινό, σχέδιο, μπορούμε «να νικήσουμε τον Μητσοτάκη».

Εχουμε και την πρόταση του κ. Κασσελάκη, «εγώ θα κερδίσω το Μητσοτάκη».
Οι επιλογές είναι ξεκάθαρες και οι ευθύνες μας επίσης!