Χιλή. Μια χώρα στην άλλη άκρη του κόσμου. Στο νοτιοδυτικό ημισφαίριο της υδρογείου και μάλιστα στις ακτές του Ειρηνικού ωκεανού.

Επίσης, μια χώρα που θεωρείται, τουλάχιστον μέχρι και πριν μερικές μέρες ,πρότυπο πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στην Λατινική Αμερική. Μια χώρα που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόστηκαν την έκαναν μια απ’ τις πλουσιότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής με πληθωρισμό 2% και ανάπτυξη που φέτος αναμένεται να φτάσει το 2,5% του ΑΕΠ. Πριν από λίγες μέρες, μάλιστα, ο πρόεδρος της Χιλής Σεμπαστιάν Πινιέρα έλεγε ότι το μέσο εισόδημα ανά κάτοικο στη Χιλή ξεπερνά τα 20000 δολάρια ετησίως.
Σύμφωνα λοιπόν με τα παραπάνω στοιχεία, η Χιλή με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ακολούθησε, πέτυχε την ανάπτυξη.

Όπως ακριβώς οραματίζεται να κάνει κι η Νέα Δημοκρατία.

Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια και ως γνωστόν μισή αλήθεια είναι ολόκληρο ψέμα. Γιατί η Χιλή είναι μια χώρα όπου ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι. Η αλήθεια είναι ότι η ευημερία αυτή είναι επίπλαστη καθώς οι κοινωνικοί δείκτες μαρτυρούν τεράστιες ανισότητες.

Πολλές υπηρεσίας κοινής ωφέλειας, από το νερό μέχρι και τους αυτοκινητόδρομους, ακόμα και το ισχύον συνταξιοδοτικό σύστημα, ιδιωτικοποιήθηκαν.

Όπως ακριβώς οραματίζεται να κάνει κι η Νέα Δημοκρατία.
Η αύξηση στα ναύλα είναι τέτοια που κάποιος που παίρνει το ελάχιστο εισόδημα, κι είναι πολλοί αυτοί, αναγκάζεται να διαθέσει το 1/6 αυτού μόνο για τις μετακινήσεις του.

Στη Χιλή, με το μέσο εισόδημα των 20000 δολαρίων το χρόνο, το 54,3% των εργαζομένων παίρνει μεικτές μηνιαίες αποδοχές κάτω από 440 δολάρια το μήνα.

“Στο μεταξύ, καμία πολιτική ηγεσία δεν έχει αγγίξει το λεγόμενο «ασφαλιστικό Πινοσέτ», που επιβλήθηκε στους Χιλιανούς το 1981 και τους κατατρέχει μέχρι και σήμερα. Ήταν τότε που ο Πινοσέτ με αντιδημοκρατικές διαδικασίες επέβαλε στους εργαζόμενους της Χιλής το μέτρο της «υποχρεωτικής αποταμίευσης», που δεν ήταν άλλο από την εκχώρηση του 10% του μισθού τους σε συνταξιοδοτικά ταμεία τα οποία διαχειρίζονται 6 ιδιωτικές εταιρείες.

Τα έξι ασφαλιστικά μονοπώλια είναι γνωστά στη Χιλή με το ακρωνύμιο «AFP» και εκμεταλλεύονται τις εισφορές των Χιλιανών, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη «τζογάροντας» με αυτές. Όταν έρθει η ώρα της συνταξιοδότησης οι άνδρες παίρνουν μόλις το 38% των ασφαλιστικών εισφορών που παρακρατήθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου και οι γυναίκες το 33% επειδή το προσδόκιμο ζωής τους είναι μεγαλύτερο.

Η σύνταξη που λαμβάνουν εξαρτάται μάλιστα όχι μόνο από τα ποσά που εξοικονομούν, αλλά και από τις διακυμάνσεις της αγοράς. Σύμφωνα με το «Ίδρυμα Σολ» που ειδικεύεται σε έρευνες στον τομέα εργασίας, το 90,75% των συνταξιούχων στη Χιλή λαμβάνει κάτω 233 από δολάρια σύνταξη τον μήνα, σχεδόν το μισό του κατώτατου μισθού δηλαδή. Πρόκειται για το ασφαλιστικό σύστημα που οραματίζεται η ΝΔ και για την Ελλάδα.

Πίσω από την εξέγερση στη Χιλή βρίσκεται όμως ακόμη ένας παράγοντας. Στη διάρκεια των κινητοποιήσεων πολλοί διαδηλωτές κατήγγειλαν την οικονομική ισχύ των αξιωματούχων και την αδικία ενός οικονομικού συστήματος που ωφελεί κυρίως το κεφάλαιο, με τον Πινιέρα να είναι ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στη Χιλή και στην κυβέρνησή του να συμμετέχουν πολλές προσωπικότητες από τον επιχειρηματικό κόσμο.” (tvxs).

Χιλή. Τελικά μια χώρα δίπλα μας, δυο βήματα από ‘δω.

Σημείωση: Η φωτογραφία και τα οικονομικά στοιχεία είναι από το tvxs.