Τις προάλλες, καθώς περιδιάβαζα στα γρήγορα τους τίτλους ειδήσεων στο "Ν" , μια είδηση μ' έκανε να σταματήσω το βλέμμα μου . Το ΔΣ της ΔΕΥΑΛ αποφάσισε, λέει, να απασχολήσει εξωτερικό συνεργάτη με καθήκοντα, μεταξύ άλλων, την " διαχείριση προσωπικού ".
Ελάχιστα με ενδιαφέρει αν τελικά πήραν η δεν πήραν συνεργάτη, αν παραιτήθηκε η τον παραίτησαν.

Αυτό , όμως, το "διαχείριση προσωπικού" μου κάθισε στο στομάχι.
Άνοιξα ,λοιπόν, το λεξικό να δω το "διαχείριση " η το "διαχειρίζομαι " πως χρησιμοποιείται, με τι πάει δηλαδή.

Διαβάζω: " διαχειρίζομαι: κρατώ εις τας χείρας μου ,ήτοι διευθύνω, κυβερνώ πράγμα τι ή υπόθεσιν. : "διαχειρίζομαι τα κοινά", "κακώς διεχειρίσθησαν το ζήτημα οι αντιπρόσωποι μας". Επιτροπεύω περιουσίαν, επιμελούμαι των εισπράξεων και πληρωμών. " διαχειρίζομαι κληροδότημα, - χρήματα του δημοσίου, εταιρείας, κλπ".

Για ανθρώπους , για εργαζόμενους ,για προσωπικό ούτε έλεγε, ούτε εννοούσε κάτι.

Κι' έρχομαι τώρα στην απόφαση του ΔΣ. Το "διαχείριση προσωπικού " γράφτηκε εκ παραδρομής ; κατά λάθος ; ΟΧΙ. Γράφτηκε απόλυτα συνειδητά. Γράφτηκε μετά λόγου γνώσεως. Γράφτηκε γιατί έτσι πιστεύουν ότι πρέπει να γίνεται. Γιατί πιστεύουν ότι τους εργαζόμενους τους χειρίζεσαι , τους διαχειρίζεσαι .

Βέβαια, το " διαχείριση προσωπικού" δεν είναι εφεύρημα του ΔΣ της ΔΕΥΑΛ. Αν ψάξει κανείς σε παλαιότερα οικονομικά συγγράμματα θα δει ότι ο όρος χρησιμοποιούταν για να δείξει το γράμμα και το πνεύμα των σχέσεων που θα 'πρεπε να διέπει τους εργοδότες και τους εργαζόμενους
Επειδή όμως, άρχισε να πέφτει το κράξιμο της αρκούδας ,το μετεξέλιξαν.

Όπως μετεξέλιξαν το πάγωμα και τη στασιμότητα των εργαζομένων σε "αξιολόγηση",την μετατροπή του οχτάωρου, σε δεκάωρου και δωδεκάωρου σε "ευελιξία" και "εκσυγχρονισμό" ,την μείωση του μισθού ,του μεροκάματου και της σύνταξης, σε "μεταρρύθμιση" έτσι και τη διαχείριση προσωπικού την βάφτισαν "διαχείριση ανθρώπινων πόρων" χωρίς ,φυσικά, να αλλάξει το παραμικρό στην ουσία του όρου.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι γραμματολογικό. Είναι πολιτικό, βαθειά πολιτικό.

Γι' αυτό, ας το κάνουμε καθαρό. Οι εργαζόμενοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αυτοαπασχολούμενοι η παρέχοντες εξαρτημένη εργασία δεν είναι υλικά προς διαχείριση. Δεν είναι κάποιες υποθέσεις που χρήζουν διαχείρισης η κάποια γεγονότα επείγοντα η επικίνδυνα για να τα διαχειριστεί κανείς.

Και αν είναι μια και δυο φορές απαράδεκτο να χρησιμοποιούνται και να εννοούνται τέτοιοι όροι και ορολογίες στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών εργοδοτών και εργαζομένων, είναι δέκα και είκοσι φορές απαράδεκτο να χρησιμοποιούνται σε μια δημόσια η δημοτική επιχείρηση ,όπως είναι η ΔΕΥΑΛ.

Μια επιχείρηση που παράγει κοινωνικό έργο και που υπολείπεται κατά πολύ - ιδιαίτερα επιεικής έκφραση - από το να έχει καλύψει τις ανάγκες της σε προσωπικό, σε μηχανήματα και σε υλικό εξοπλισμό. Μια επιχείρηση ,που κοντολογίς ,στηρίζεται στο φιλότιμο των εργαζομένων της για να μπορέσει να σταθεί όρθια.

Ας αφήσουν ,λοιπόν, οι διοικούντες τη ΔΕΥΑΛ κατά μέρος τις " διαχειρίσεις" και ας μάθουν τις "συνεργασίες". Θα πρέπει να μάθουν να συνεργάζονται και να συνεννοούνται με τους εργαζόμενους. Κι' αν έχουν τα κότσια, σε κρίσιμα θέματα να συναποφασίζουν. Ας μη ξεχνούν πως ότι αποφάσεις παίρνουν, οι εργαζόμενοι θα κληθούν να τις υλοποιήσουν.

Α ναι, και κάτι άλλο. Δεν σέρνουν τους εργαζόμενους στα δικαστήρια για να αποδώσουν σ' αυτούς τα δίκηα τους. Όταν ,μάλιστα, ξέρουν ότι τα δίκηα είναι με το μέρος τους. Και ο νοών νοείτω...

*O Παναγιώτης Κλαδίτης είναι πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΜ