Οδός Ναυάρχου Παπανικολή. Επτάμιση το πρωί. Δύο μικρά αγοράκια 8-10 χρονών με τον πατέρα τους κατευθύνονται προς το σχολειό της Αγίας Ειρήνης. Στην πλάτη τους έχουν κρεμασμένες σχολικές τσάντες.

Καλοκαίρι 2015
Προσφυγικη – ανθρωπιστική κρίση. Η Λέσβος δείχνει το καθαρό της
πρόσωπο. Ανθρωπιά και αλληλεγγύη.
Κάποιοι «λίγοι», απόντες.

Δεν καταλάβαιναν. Δεν ήθελαν να καταλάβουν. Δεν συναισθάνονταν. Δεν ήθελαν να συναισθανθούν. Δεν μιλούσαν. Περίμεναν όμως. Μεμψιμοιρούσαν. Μουρμούριζαν. Δεν τολμούσαν να πάνε κόντρα στο κίνημα της προσφοράς. Μόνο περίμεναν. Απόντες.

22 Απρίλη 2018 - γεγονότα πλατείας Σαπφούς
Οι απόντες εμφανίστηκαν: Ακροδεξιοί χούλιγκανς, «ευϋπόληπτοι» νοικοκυραίοι. Αποφασίζουν να δράσουν. Παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Θα «καθαρίσουν» την Πλατεία Σαπφούς από τούς 100 -150 πρόσφυγες, που διαμαρτύρονταν. Με τον τρόπο που ξέρουν. Την ακροδεξιά βία.

Η βία δεν έχει γερά θεμέλια. Το να μισείς, να διαχωρίζεις, να δημιουργείς συνεχώς ενστάσεις κουράζουν την κοινωνία. Πόσο μάλλον στη Λέσβο, το νησί της δημοκρατικής πρωτοπορίας. Άγνωστο βέβαια πόσο ακριβά θα τους πληρώσουμε όλους αυτούς τους ακροδεξιούς χούλιγκανς και τους «σεβάσμιους» νοικοκυραίους... Η θέση όλων αυτών των ακραίων στοιχείων είναι στο πουθενά.

21η Απρίλη 2019
Επέτειος της Χούντας της 21ης Απρίλη. Ένας χρόνος από την μαύρη νύχτα της πλατείας Σαπφούς. Μεγάλη Εβδομάδα. Όλα μαζί και το καθένα ξεχωριστά έχουν την δική τους σημασία και συμβολισμό.

Η πατρίδα μας πλήρωσε ακριβά τον διαχωρισμό μεταξύ των πολιτών που επέβαλε το μετεμφυλιακό κράτος. Όποιοι παίζουν μ’ αυτές τις αναμνήσεις του παρελθόντος, που τόσες πληγές μεταφέρουν, είναι άξιοι της περιφρόνησης μας. Θα μας βρουν μπροστά τους. Παντού και πάντα.

22 Απρίλη 2019
Το πρόβλημα του προσφυγικού παραμένει. Ίσως λίγο λιγότερο εκρηκτικό. Μεσολάβησε άλλωστε κι ο χειμώνας. Το μέλλον είναι αβέβαιο. Δεν ξέρουμε πότε, πώς και αν θα εκτονωθεί. Οι ακροδεξιοί χούλιγκανς κι οι «ευϋπόληπτοι» νοικοκυραίοι θεωρούν ότι ήρθε η ώρα τους. Ήρθε η ώρα της ρεβάνς.
Για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση και μετά, η ακροδεξιά θεωρεί ότι έχει το επάνω χέρι. Και το λέει κατάμουτρα. Όπως μπορεί.

Την ίδια στιγμή η δεξιά χαϊδεύει την ακροδεξιά:
Η ΕΛΜΕ Λέσβου το συνδικαλιστικο όργανο των καθηγητών, που ελέγχεται από την Ν Δ μας παροτρύνει να λέμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, «λαθρομετανάστες». Ποιοι; Οι «εκπαιδευτικοί», οι αρμόδιοι να εκπαιδεύσουν τα παιδιά μας! Ο γκρίζος υποψήφιος δήμαρχος της Ν.Δ. στη Μυτιλήνη, υποστηρικτής των «σταυροφόρων» του διχασμού. Η κοινωνική συνοχή είναι ψιλά γράμματα μπρος στο δημαρχιλίκι. Κι από κοντά ευλογεί η δύσμοιρη «Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης. Τόσο κατάλαβε! Δίπλα ακριβώς ο υποψήφιος περιφερειάρχης της Χρυσής Αυγής…

Ανέβαινα την Ναυάρχου Παπανικολή. Επταμιση το πρωί. Δυό μαθητές, με τις τσάντες στους ώμους, χωρίς τον πατέρα τους αυτή την φορά, κατευθύνονταν προς το σχολείο της Αγίας Ειρήνης. Πάντα οι μαθητές είναι ένα αισιόδοξο θέαμα. Γιατί σχολειό σημαίνει γνώση, σημαίνει μόρφωση, ένα λιθαράκι για έναν καλύτερο κόσμο. Κι ήταν ακόμα πιο αισιόδοξο, που οι μαθητές, ήταν δυό μικροί αθώοι «λαθρομετανάστες» από το Πακιστάν...