
…….<< Βγήκα στη πόρτα να τον ξεπροβωδήσω,τον ακολουθούσε η ματιά μου μέχρι στη στροφή στο σοκάκι.
'Έστριψε το βλέμα προς το μέρος μου,σήκωσε ψηλά το χέρι του για ένα τελευταίο χαιρετισμό, χωρίς να πει κουβέντα.Ύστερα χάθηκε στη γωνιά του σοκακιού. Δεν θα τον ξαναβλέπαμε τον αδελφό μας το Στρατή… >>.
Λίγο καιρό αργότερα το Γενάρη ήρθε ένα τυπικό γράμμα στη μάνα του από το Γενικό Επιτελείο του Στρατού.
< Ο γιός σας έπεσε ηρωικώς μαχόμενος στη μάχη 1000 μέτρα κοντά στο χωριό Καλυβάτσι στην Αλβανία >.
6 Ιανουαρίου 1941 ,ύψωμα 1412 .Ένα βλήμα όλμου τον σκότωσε, ο λοχαγός τυφλώθηκε και ένας ακόμη στρατιώτης από τη Θερμή,έχασε το χέρι του.
Δεν ήταν μια και δύο φορές που άκουγα την ιστορία από το πατέρα μου.
Ο θείος που δε γνωρίσαμε ζούσε και ξαναζούσε μέσα από τα λόγια των μεγάλων. Μου χάρισε και τ' όνομα του,τον κουβαλώ μαζί μου κι ας μην τον γνώρισα.
Τα τελευταία χρόνια του πατέρα μου όταν κουβεντιάζαμε για να προλάβουμε να πούμε όλα όσα περίσσεψαν και δεν υπόθηκαν ..Δεν θυμάμαι πως το έφερε η κουβέντα και μου φανέρωσε ότι πήγαιναν τακτικά στη Θερμή για να επισκεφθούν το Θερμιώτη με το κομμένο χέρι…το Γιάννη Καρακωσταντή.
Μνημόσυνο στη μνήμη του αδελφού τους Στρατή,για να ακούσουν ξανά και ξανά για τις μάχες που δώσανε και τις τελευταίες του στιγμές.
Τα χρόνια περνούν, όμως πώς να σβήσει η μνήμη;
Αν δε θάψεις τον άνθρωπο σου, πάντα σε κάτι ελπίζεις, τουλάχιστον να βρεθεί και να τον τιμήσεις όπως του πρέπει, έτσι να γιατρευτεί ο πόνος μέσα σου και το φαρμάκι.
Κάποιες ελπίδες φανερώθηκαν με τις προσπάθειες που έκανε η πολιτεία για την ανεύρεση και τη ταυτοποίηση των οστών.
Ο πατέρας μου και ένας ξάδερφος μου ο Πλάτων,έδωσαν αίμα για ταυτοποίηση μέσω DNA ..μετά από καιρό πήραμε μια επιστολή από το Γ.Ε.Σ. που μας ενημέρωνε ότι δεν υπήρχε αποτέλεσμα και μας πληροφορούσε σχετικά με τις δυσκολίες…..
Η επιστολή απευθύνονταν και στον αδελφό του Φραγκούλη,ξενιτεμένο από το 1953 στην Αυστραλία. Εκείνος κίνησε την υπόθεση, είχε μια εμμονή με τις ρίζες της οικογένειας.Κανένας πια από τα αδέρφια δεν ζει.
Ο Δούκας και ο Φραγκούλης έμειναν για πάντα στην Αυστραλία στην άλλη πατρίδα.
Όσο για μας πάντα θα μας βασανίζει η επιθυμία να βρεθεί ο τόπος που σκοτώθηκε ο θείος μας και κάτι από αυτόν εκεί στο ύψωμα 1412.
Ο Μακαριστός αρχιεπίσκοπος + Αναστάσιος Γιανουλλάτος είχε κάνει πολλές προσπάθειες και είχε στήσει μνημεία και νεκροταφεία στη μνήμη των πεσόντων.
Πιθανόν οι προσπάθειες να έχουν διακοπεί και πολλοί συγγενείς θυμάτων του πολέμου παραμένουν με τη λαχτάρα…
Όσο για μας θα περιμένουμε να ξαναδούμε το όνομα του γραμμένο στο μνημείο των πεσόντων της Πέτρας μαζί με των άλλων Πετρανών που έπεσαν πολεμώντας το Φασισμό, θα είναι μια ελάχιστη τιμή και σημαντική ιστορική γνώση για τους νεώτερους.
.Ευχαριστώ το Δημήτρη Καμενή για τις πολύτιμες μαρτυρίες που μου μετέφερε για Θερμιώτη θείο του Γιάννη Καρακωσταντή τις οποίες διέσωσε και πρόσθεσαν στην ιστορία του θείου που δεν γνώρισα.
Υ.Σ
Στο βιβλίο με τίτλο τα γλυπτά της Λέσβου-Του Προκόπη Παπάλα-Μυτιλήνη 2012
και στη σελίδα 290,αναφέρονται οι παρακάτω πεσόντες στον πόλεμο του 1940-1941.
με τη φωτογραφία του μνημείου πεσόντων πριν τη καταστροφή της πινακίδας.
Επίσης σημαντικές πληροφορίες αναφέρονται στη πρόσφατη εμπεριστατωμένη έκδοση,<Στα χρόνια της ανακατωσούρας> του Γιώργου Γαλέτσα.
1. Φραντζέσκος Ευστράτιος . Στρ.Πεζικού 6/1/41 -Μάχη Καλυβάτσι.
2. Διαμαντόπουλος Άγγελος. Στρ.Πεζικού 7/4/41 -Σ.Ν.Κορυτσάς.
3. Παπαζαφείρης Γεώργιος Στρ.Πεζικού 31/1/41-Μάχη Χειμάρα.
4. Παπαζαφειρείου Κλεάνθης.Στρ.Πεζικού 01/2/41- Λιμάρι. 1.Στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο 1940-41
Αρχείο Θεοχάρη Κ. Φραντζέσκου -Πετρανοί πεσόντες.
Τα ονόματα είχαν αποσταλεί στο τότε Δήμαρχο της Πέτρας Στέλιο Παυλή
1.Φραντζέσκος Ευστράτιος του Κωνσταντίνου στην Αλβανία.
Ονόματα που δεν υπήρχαν γραμμένα.
2.Ναριώτης Άγγελος. Πνίγηκε στον Ατλαντικό σε πλοίο συνοδείας μια νηοπομπής.
3.Σε καταναγκαστικά έργα στη Γερμανία τουφεκίστηκαν.
α) ο Λημναίος Κωνσταντίνος του Ευστρατίου και
β) ο Δανιήλ Κυριάκος του Νικολάου.
4.Στην Μυτιλήνη εκτελέστηκε από τους γερμανούς την περίοδο της κατοχής ο Θεοδόσιος
Ταρατόρης του Βασιλείου.
5.Εμμανουήλ Σουβλερός -αεροπόρος ,σκοτώθηκε με την πτώση του αεροπλάνου του.
Ακριβές αντίγραφο της ημερήσιας διαταγής του Γ.Ε.Ε.Θ.Α,