× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Η Μελίνα της Μυτιλήνης

Ένα χρέος της πόλης στη μεγάλη Ελληνίδα που δεν υλοποιήθηκε ποτέ μπορεί να εξοφληθεί από τη δημοτική αρχή του Παναγιώτη Χριστόφα

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 6/3/2024

Η Μελίνα της Μυτιλήνης

Είχα την τύχη να τη γνωρίσω από κοντά. Άνοιξη τέτοιες μέρες του 1992 ήταν, στο σπίτι του Νίκου Σηφουνάκη στην Αγία Μαρίνα. Είχε έρθει στο νησί καλεσμένη του Δήμου Μυτιλήνης με Δήμαρχο άλλον έναν αξέχαστο άνθρωπο, το Νότη Παναγιώτου. Ομιλήτρια σε εκδήλωση για την ημέρα της γυναίκας.
Ήταν ήδη πολύ άρρωστη... ο καρκίνος των πνευμόνων της έτρωγε τα σωθικά αλλά τα πακέτα του άφιλτρου «Άσσος» πήγαιναν και ερχόταν... Καθόταν καπνίζοντας στο γραφειάκι στο ισόγειο του σπιτιού του Σηφουνάκη κι άναβε το ένα τσιγάρο με την κάφτρα του προηγούμενου. «Εγώ, νομίζει κανείς σας πως φοβάμαι να πεθάνω;» ρώτησε την παρέα. Ποιος τολμούσε να της απαντήσει;
Σήκωσα τη μηχανή να τη φωτογραφίσω. «Μικρέ, μου είπε. Μην τολμήσεις. Είμαι άβαφτη ρε... Άβαφτες να φωτογραφίζεις μόνο τις γυναίκες της ζωής σου. Αυτές μπορεί και να το θέλουν γιατί τι άλλο να περιμένουν πια».
Οι άλλοι γέλασαν, εγώ έκανα πως γέλασα, τα 30 μου χρόνια είχα δεν είχα κλείσει... Ντράπηκα κιόλας... Πρέπει να κοκκίνησα.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ακολούθησε η επίσκεψη της σε αυτό που σήμερα λέμε «νέο αρχαιολογικό μουσείο Μυτιλήνης» που είχε θεμελιωθεί επί Υπουργίας της. Ένα «καρά γιαπί» ήταν, παρατημένο «στα τούβλα».

Η ανέγερση του δεν ήταν προτεραιότητα της τότε Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Πρωθυπουργός ήταν ο Μητσοτάκης (πατήρ) και το έργο είχε εγκαταλειφτεί από τις πρώτες μέρες της θητείας του. Και δεν ήταν το μόνο παρατημένο έργο. Το Μουσείο του Σιγρίου είχε εγκαταλειφτεί επίσης. Είχαν όλα αυτά συνδεθεί με το όνομα του νέου τότε πολιτικού άνδρα της Μυτιλήνης του Νίκου Σηφουνάκη και δια αυτού με το ΠΑΣΟΚ. Οπότε μετετράπη σε ένα ωραίο αποχωρητήριο επί χρόνια πολλά. Μη βλέπετε που μετά τα εγκαίνια του, όταν και οι πάντες έσπευσαν διαγκωνιζόμενοι να διεκδικήσουν μερίδιο δόξας για τη σημαντική αυτή υποδομή του τόπου, επί Κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή, 2004 ήταν, βάλαν και μια μαρμάρινη ταμπέλα ντροπή για την ιστορία του τόπου που λέει ότι το Μουσείο «ιδρύθηκε» επί Υπουργίας Πολιτισμού Δημήτρη Νιάνια! Τι πάει να πει ιδρύθηκε το Μουσείο που επί θητείας Νιάνια το 1980 στεγαζόταν σε ένα ρημαγμένο αρχοντόσπιτο μαζί με τον Έφορο αρχαιοτήτων ενώ οι αρχαιότητες ήταν πεταμένες σε ένα λαμαρινένιο παράπηγμα;

Επιστρέφω στη Μελίνα και την επίσκεψη της στο μουσείο – γιαπί!
Έκατσε η Μελίνα σε ένα περβάζι αφού είχε ξεναγηθεί στο χώρο, άναψε τσιγάρο και είπε του Σηφουνάκη. «Νίκο μόλις ξαναβγούμε, το Μουσείο να το τελειώσουμε».

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Στράφηκε προς τα μένα και με την αξέχαστη ιδιαίτερη της φωνή μου είπε: «Μικρέ τώρα μπορείς να με φωτογραφήσεις». Και έβαλε το αναμμένο τσιγάρο στο στόμα τραβώντας στα ήδη χαλασμένα της πνευμονία μια γερή τζούρα.
Έτσι κι έγινε. Εγώ τη φωτογράφισα κι ένα χρόνο μετά η Μελίνα έγινε υπουργός Πολιτισμού. Το έργο ξαναξεκίνησε από την πρώτη μέρα της θητείας της. Και μετά το θάνατο της ο Νίκος Σηφουνάκης το ολοκλήρωσε. Έγινε και Υφυπουργός Πολιτισμού με Υπουργό το Θάνο Μικρούτσικο. Ο Σηφουνάκης το εγκαινίασε κιόλας. Αναρωτιέμαι όμως, ποιοι άνθρωποι καθόταν κάποτε στην καρέκλα που σήμερα κάθεται η Λίνα Μενδώνη ε;

Δήμαρχος Μυτιλήνης στις 6 Μαρτίου του 1994, σαν σήμερα πριν 30 χρόνια, όταν πέθανε η Μελίνα Μερκούρη ήταν ο Θόδωρος Χοχλάκας. Σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μπήκε το θέμα της ονοματοδοσίας μέρους της οδού Σκρα, από τη συμβολή της με την 8ης Νοεμβρίου μέχρι το τέρμα της κάτω από τη Λέσχη Αξιωματικών σε οδό Μελίνας Μερκούρη. Ένας από τους δρόμους πάει να πει τούτο που περιβάλει το Μουσείο έργο της Μελίνας.
Ετούτη η απόφαση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Αποτελεί χρέος της πόλης 30 χρόνια τώρα.
Αποτελεί χρέος της σημερινής δημοτικής αρχής με Δήμαρχο τον Παναγιώτη Χριστόφα, να κάνει πράξη την απόφαση εκείνη του 1994. Και χρέος της Πολιτείας στο νέο αρχαιολογικό μουσείο είναι να αναρτηθεί η φωτογραφία της δημιουργού του. Της Μελίνας Μερκούρη, της τελευταίας Ελληνίδας Θεάς!

Υ.Γ Για τη μαρμάρινη επιγραφή που αναφέρεται στο Δημήτρη Νιάνια δε λέω τίποτα. Αφήστε την. Αρχαιολογικό μουσείο είναι. Ένα έκθεμα πολιτικής μικρότητας χρειάζεται...

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο stonisi.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η πανούκλα και το θαύμα του Αγίου Θεοδώρου. Πού βρίσκεται ο χώρος της ομαδικής ταφής που ανασκάπτουν οι αρχαιολόγοι;

Όταν οι συνεχιζόμενες ανασκαφές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λέσβου έφεραν στο φως ομαδικές ταφές μουσουλμάνων θυμάτων επιδημίας, στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Λέσβος, το χρυσό νησί της ελιάς

Η «ελαιο-αυτοκρατορία» της οικογένειας Κουρτζή, οι εξαγωγές και η πτώχευση
ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ

Το εργατικό κίνημα στη Λέσβο την περίοδο του μεσοπολέμου

Προσκεκλημένη του Δημήτρη Μάντζαρη στην εκπομπή «Ιστορίες στο ΝΗΣΙ», ήταν η εκπαιδευτικός Πηγή Καραβία
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η ιστορία των Λαδάδικων της Μυτιλήνης

Μια ιστορία για το πράσινο χρυσάφι της Λέσβου
ΝΙΚΟΣ ΜΑΝΑΒΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

9 Μαΐου 1945: Μια σημαντική επέτειος που επιβάλλεται να θυμόμαστε!

Γιατί «ο δήμιος σκοτώνει πάντα δυο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη»!
ΘΡΑΣΟΣ ΑΒΡΑΑΜ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πάσχα 1913 ‑ Το Πάσχα της λεφτεριάς

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΓΡΗΓΟΡΑ
ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ

Ανάστα ο Θεός…

Η πρώτη Ανάσταση στον Αιβαλιώτη Ταξιάρχη σαν σήμερα πριν από έναν αιώνα
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ

Ο μοναχικός και αστόλιστος επιτάφιος του Αιβαλιώτη Ταξιάρχη...

Μέρα που ‘ναι, ένα όνειρο, μια ιδέα, μια πρόταση, μια ευχή για το κουβούκλιο του Επιταφίου της Εκκλησίας που εκτίθεται στη σωσμένη εκκλησιά που έχει μετατραπεί σε μουσείο
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το ριζάρι, των κόκκινων αυγών του φτωχού

ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Εργατικές Πρωτομαγιές στη Λέσβο

Από το πολύτιμο αρχείο των Φίλων Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Έξι μάρτυρες από τη Λέσβο στο «θυσιαστήριο της λευτεριάς»

Πρωτομαγιά 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πρώτη νίκη της ζωής

Το Σάββατο του Λαζάρου στη Λέσβο και στη Μικρασία
ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ