Ένα από τα «πράγματα» σε αφθονία μετά τις εκλογές, είναι αναμφισβήτητα, «το μήνυμα»
Και φυσικά δε μιλώ για το μήνυμα αγάπης από το «πρόσωπο», ούτε για το μήνυμα οφειλής από την εφορία, και σε καμμιά περίπτωση για το «μήνυμα» της πίεση να σταματήσεις αμέσως τα τσίπουρα….
Μιλώ για το μήνυμα της κάλπης.
Τα πολιτικά μηνύματα.
Ποικίλα μηνύματα, πολλοί οι αποστολείς και οι αποδέκτες.
Σαφή αλλά και ελαστικά, αμείλικτα αλλά και αμφίσημα.
Παντός καιρού και για κάθε χρήση.
Κανείς δεν τα θέλει, όλοι όμως όλοι καμώνονται πως τα καλοδέχονται. Όλοι τα «παίρνουν», όλοι κάνουν πως τα μελετούν, πως τα «μεταφράζουν», όμως όλοι τα επιστρέφουν αγνώριστα στους αποστολείς τους.
Και παρ’ όλο που είναι και σαφή και αμείλικτα, δεν είναι ξεκάθαρα για κανέναν ενδιαφερόμενο.
Προσωπικά, όταν βλέπω τέτοια «μηνύματα», χωρίς να το θέλω μου έρχεται στο μυαλό το όμορφο τραγουδάκι:
«Πεθαίνω για σένα και ας είσαι απάτη
δε πα να είσαι ψέμα εγώ σε λέω αγάπη»
Ας πάρουμε κάποια παραδείγματα, για να μη με πείτε και εμπαθή.
Έγιναν οι εκλογές, ψήφισε ο κόσμος, βγήκαν τα αποτελέσματα, είδαμε και τα νούμερα, αποστάλθηκαν και τα σχετικά «μηνύματα»
Όμως….
Όμως τώρα έρχεται η «ερμηνεία» και όλα μοιάζουν μαγικά!
Είναι η μαγική στιγμή της… αποκωδικοποίησης…
Η μαγική στιγμή της ερμηνείας των παραληπτών.
- Ήταν ψήφος αποδοκιμασίας του ΣΥΡΙΖΑ, λέει ο ένας. Νικήσαμε!
-Ήμασταν στο 4%, ο λαός μας έδωσε 24% αφετηρία για τη νέα μάχη, λέει ο άλλος. Νικήσαμε!
Οι 6 στους 10 ψηφοφόρους, ούτε που πήγαν να ψηφίσουν.
-Κάνατε τον κόσμο να σιχαθεί την πολιτική, λέει ο ένας. Αποτύχατε!
-Σαράντα χρόνια εξουσίας σας, απομάκρυνε τον κόσμο από τα κοινά. Αποτύχατε!
-Το μήνυμα της αποχής είναι σαφές, λέει ο δεξιός. Η κοινωνία σας αποδοκίμασε…
-Το μήνυμα της αποχής είναι σαφές, λέει ο «αριστερός. Η κοινωνία είναι ανημέρωτη για ότι καταφέραμε.
Τα «μηνύματα» και εντολές της «κοινωνίας» είναι απανωτά.
Ευτυχώς για όλους, είναι άκρως ελαστικά και με πολύμορφες αναγνώσεις.
Ισχυρό το μήνυμα: Ανανέωση!!
- Το πήραμε το μήνυμα μας λέει ο ένας. Πάρε Μπογδάνο πάρε Παπαδημητρίου, να και Μωροπούλου, νάχουμε και λίγο «πολυτεχνείο».
-Τα μήνυμα ελήφθη, απαντά ο έτερος. Να Ραγκούση, να Τζουμάκα και Χρυσοβελώνη. Έχουμε και Μπίστη και Δανέλλη…
Η εκδίκηση της βαθιάς συντήρησης!!
Γιατί η διαφορετικότητα είναι δύναμη, γατάκια.
Κι’ έτσι θα μας πάνε μέχρι τις εκλογές και κυρίως μετά τις εκλογές.
Γενικά έτσι σχεδιάζουν τη ζωή μας.
Κανένα «μήνυμα» δεν τους είπε πως η κοινωνία δεν αντέχει τις δεξιές πολιτικές, δεν ανέχεται μια δεξιά «αριστερά» και μια δεξιότερη δεξιά.
Κανείς δεν αντιλήφθηκε πως τούτη η «Ευρώπη» δεν είναι «των λαών», δεν είναι «το κοινό μας σπίτι».
Κανείς δεν πήρε χαμπάρι πως όσο κι’ αν ο χάρτης της χώρας βάφεται πότε μπλε, πότε ροζέ, η κοινωνία είναι πάντα μαύρη.
Κατάμαυρη!!
-«Δε συνειδητοποιήσαμε το μέγεθος της κόπωσης του ελληνικού λαού, ο οποίος είπε «δεν αντέχω»
Δε συνειδητοποιήσατε παιδιά, τη ζημιά που κάνατε, το κακό που φέρατε.
Δε συνειδητοποιήσατε πως αναστήσατε τον εφιάλτη μας.
Αυτόν που πήρατε εντολή και υποσχεθήκατε, πως θα εκμηδενίσετε.
Και τώρα, ξεδιάντροπα μας προκαλείτε:
- Τώρα διαλέξτε:
Τη δεξιά που σας φέραμε, ή την «αριστερά» που σας την έφερε;
Ξανά το Δεξιά-Αντιδεξιά, ολοζώντανο, εκβιαστικό όπως παλιά.
Και περιμένετε να απαντήσουμε και να υποκύψουμε.
Ας απαντήσει ο κ. Κόινερ:
-«Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;»
ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ.
«Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;»
-Χμ…να σκεφτώ λίγο..
Ε.. μάλλον ότι δεν του περνά από το μυαλό του δεν διανοείται ότι για μια στιγμή μπορεί να έχει άδικο. Και αν του περάσει μια στάλα υποψίας απ’ το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός.
Και πείθει.
Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες, για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία.»
Αναρωτιέμαι.
Υπάρχει άραγε ένα «μήνυμα» δυνατό, αμετάφραστο, καθαρό, αμείλικτο, ανεπίδεκτο ερμηνειών και παραφράσεων;
Δε ξέρω να σας το υποδείξω.
Νοιώθω όμως με βεβαιότητα, πως υπάρχει.
Κρυμμένο και κατασυκοφαντημένο, μα ζωντανό.
Και περιμένει τους «καλούς αγέρηδες» της Ιστορίας και θα φανεί.
Τους «αποστολείς» περιμένει, γιατί τους «παραλήπτες», τους ξέρει καλά, χρόνια τώρα.
Το νου σας…
Γιατί όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος.