Ένας βασικός δρόμος στην Αγριλιά Κρατήγου, δίπλα στο ξενοδοχείο Mythical Coast, έχει το όνομα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού Συμεών Αργυρόπουλου.
Ο Συμεών γεννήθηκε στην Μυτιλήνη το 1883. Ο πατέρας του από την Κερασούντα του Πόντου εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολή και μετά την καταστροφή του υαλοπωλείου του από πυρκαγιά, μετοίκησε στη Μυτιλήνη.
Απεφοίτησε από το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης το 1907. Ιστορικά ονόματα της Λεσβιακής εκπαίδευσης υπογράφουν το απολυτήριό του. Γυμνασιάρχης Ι. Ολύμπιος, Ι.Ν.Δελής, Ι.Κ. Κόντος, Μ. Λούβαρης, Π. Βασίλαρος, Δ. Γκίκας, Μ. Ευστρατιάδης και ο μετέπειτα ακαδημαϊκός Μ.Κ.Στεφανίδης.
Μιλούσε Γαλλικά και Τουρκικά και οι μαρτυρίες λένε ότι ήταν καλός σολίστας του μαντολίνου.
Φοίτησε στη Σχολή Ηλεκτρολογίας και Δημοσίων έργων του Παρισιού. Επανήλθε στη Μυτιλήνη το 1912 και δημιούργησε με την Ελένη Βουγιούκα οικογένεια με τέσσερα παιδιά. Την Έλλη, τον Παναγιώτη , την Φανή και τον Ευστράτιο.
Ίδρυσε στη Μυτιλήνη μαζί με τον μηχανουργό Γ.Σ.Χατζηανδρέου, μηχανουργό της Βιομηχανικής Ακαδημίας Αθηνών, το τεχνικό γραφείο ‘ΑΡΧΙΜΙΔΗΣ’. Μεταξύ του πλήθους των κατασκευών αξίζει να μνημονευθούν οι ανεμομηχανές για την άντληση νερού από τα πηγάδια πολλές από τις οποίες διατηρούνται μέχρι τώρα σε κήπους παλιών αρχοντικών και διακρίνεται στη φτερωτή τους η γραφή: S.S ARGYROPOULOS INGENIEUR METELIN.
Εργάσθηκε στην Ηλεκτρική Εταιρία Μυτιλήνης και τοποθέτησε γεννήτριες για την ηλεκτροδότηση της πόλης των Σερρών.Τον Απρίλιο του 1926 ανέλαβε την τεχνική υπηρεσία του Δήμου Μυτιλήνης ως πρώτος ιδρυτής της, έχοντας πληρότητα πτυχίου Πολιτικού Μηχανικού στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1937.

Σε αυτόν οφείλεται το ρυμοτομικό σχέδιο τμήματος της περιοχής Βουναράκι, τμήματος από τα Πυργέλια, καθώς και του σχεδίου πόλεως Νεαπόλεως (1934) στο οποίο καθιέρωσε πρασιά πέντε μέτρων που ήταν πολεοδομική επανάσταση για τα τοπικά δεδομένα της εποχής.Μελέτησε και κατασκεύασε το εξωτερικό υδραγωγείο και την ύδρευση της πόλεως Μυτιλήνης. Τμήματα του τσιμεντένιου αύλακα του υδραγωγείου φαίνονται ακόμα στην περιοχή της Λάρσου.

Μελέτησε και κατασκεύασε το πρώην κτήριο της Πυροσβεστικής υπηρεσίας, στην οδό Αεροπόρου Γιαναρέλλη, πτέρυγα του Ορφανοτροφείου στο Κιόσκι όπου τώρα στεγάζεται η Γενική Γραμματεία Αιγαίου, την προσφυγική αγορά στην Επάνω σκάλα, το Δημοτικό Ιατρείο στην πλατεία Αλυσίδας, τον δρόμο στα Μαύρα Σίδερα, και επίβλεψε την ανέγερση του Νομαρχιακού μεγάρου και του Σανατορίου Αγιάσου, που τότε ονομαζόταν Θεραπευτήριο Λέσβου η Υγεία. Έργο του είναι και το γήπεδο της Μυτιλήνης (ταρλάς) την βελτίωση του οποίου συνέχισε την δεκαετία 1960 ο γιός του Παναγιώτης (Τάκης) κατασκευάζοντας κερκίδες, περίφραξη και επέκταση του στίβου.
Σχεδίασε ιδιοκατασκευή με την οποία ανυψώθηκε το άγαλμα της Ελευθερίας στην είσοδο του λιμένα της Μυτιλήνης.
Στα αρχεία του Δήμου βρίσκεται το επίκαιρο(!) σχέδιο του «Εμβαδομετρικής καταμετρήσεως Τσιφλικίου ΒΑΣΤΡΙΑ» 1917.

Έφερε στη Μυτιλήνη την Γαλλικής προέλευσης τεχνολογία παρασκευής του οπλισμένου σκυροδέματος καθώς επίσης και την «ηλιοτυπία», πρόγονο της σημερινής φωτοτυπίας, για την αναπαραγωγή σχεδίων από διαφανές χαρτί, παρασκευάζοντας μόνος του το χημικό μίγμα που απαιτείτο για την επάλειψη του χαρτιού του αντιγράφου. Τοποθετούσε το διαφανές επάνω στο επαλειμμένο χαρτί και τα εξέθετε στον ήλιο. Η διαδικασία ολοκληρωνόταν μέσα σε ένα ντουλάπι με ατμούς αμμωνίας.

Πολλά σατυρικά σκέτς που τον αναφέρουν είναι δημοσιευμένα στο σατιρικό περιοδικό της εποχής «Τρίβολος».Απεβίωσε στη Μυτιλήνη στις 18 Αυγούστου 1940.