Ο ένας μετά τον άλλο οι βουλευτής της Ν.Δ. από την Μεσσηνία ζητούν να αποζημιωθούν οι ελαιοπαραγωγοί του νομού για την ζημιά που έχει προκληθεί από την παρατεταμένη ανομβρία. Το θέμα έθεσε στον αρμόδιο υπουργό Κώστα Τσιάρα ο βουλευτής Περικλής Μαντάς, τις προηγούμενες ημέρες ανάλογη παρέμβαση είχε γίνει από τον βουλευτή Ιωάννη Λαμπρόπουλο.
Εν τω μεταξύ ο ΕΛΓΑ διαμήνυσε στους φορείς της Μεσσηνίας πως δεν πρόκειται να αποζημιώσεις τους ελαιοπαραγωγούς που έχουν πληγεί από την ξηρασία.  Δεν περιλαμβάνεται άλλωστε στον κανονισμό τους ως αίτιο αποζημίωσης η ξηρασία. Βέβαια αποζημιώσεις μπορούν να πληρωθούν από το πρόγραμμα κρατικών αποζημιώσεων αλλά και από τους πόρου για πού διατίθενται για αποζημιώσεις ήσσονος σημασίας (de minimis). Επίσης αν υπάρχει πολιτική βούληση από την κυβέρνηση μπορούν να καταβληθούν αποζημιώσεις με έκτακτη απόφαση από πόρους του προϋπολογισμού.
Στην Λέσβο, που το πρόβλημα της ξηρασίας είναι πολύ μεγαλύτερο, δεν έχουμε δει ως σήμερα καμία παρέμβαση από βουλευτές, Επιμελητήρια, Δήμους και Περιφέρεια. Αλλά ούτε οι συνεταιρισμοί και οι αγροτικοί σύλλογοι ζητούν αποζημίωση για τους ελαιοπαραγωγούς του νησιού.
Τι να υποθέσουμε ότι συμβαίνει; Συνήθισαν όλοι οι τοπικοί φορείς την υπάρχουσα κατάσταση και δεν θεωρούν πως αξίζει τον κόπο να στείλουν έστω και μια επιστολή στον κ. Τσιάρα;
Για την ιστορία να σημειώσουμε πως όταν η Γερμανία πριν μερικά χρόνια αντιμετώπισε ανάλογο πρόβλημα με την παραγωγή δημητριακών έλυσε το ζήτημα μέσα σε ένα μήνα. Πήρε απόφαση να χορηγήσει αποζημιώσεις στους αγρότες της, ξεκίνησε την διαδικασία υπολογισμού της απώλειας εισοδήματος και όταν ήρθε η ώρα πλήρωσε τις αποζημιώσεις. Στην συνέχεια ενημέρωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αιτιολόγησε την ενέργεια της ως έκτακτη ανάγκη. Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και η Ελληνική κυβέρνηση κι αμέσως μετά να διεκδικήσει πόρους για αποζημιώσεις από το ειδικό κονδύλια του προϋπολογισμού της Ε.Ε.