Παίρνοντας αφορμή από κάποια σχόλια που έγιναν στο προηγούμενο κείμενο με τον παραπάνω τίτλο από τον κ. Χ.Σ. κι επειδή, υποθέτω ότι τόσο τα σχόλια που έγιναν όσο κι οι απαντήσεις μου σε αυτά έχουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον, προτίμησα, οι απαντήσεις μου αυτές, να έχουν τον χαρακτήρα ενός νέου κειμένου, εμβόλιμου, πριν την κανονική δημοσίευση του επόμενου Σαββάτου:

Αγαπητέ κ. Χ.Σ. αν διαβάζατε με λίγη περισσότερη προσοχή το κείμενο και με λιγότερη καχυποψία ίσως αρκετά από τα ερωτήματά σας να μην τα κάνατε.
Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

1) Κατρακύλα της μετοχής της ΔΕΗ. Αλήθεια, περιμένατε να βγάλουν στο πανέρι με τις ευκαιρίες τη ΔΕΗ με τη τιμή της μετοχής της στα € 11,00; Ή μήπως δεν ξέρετε ότι πρώτο μέλημα των υποψήφιων «αγοραστών», «επενδυτών» κλπ είναι πρώτα να καταβαραθρώσουν μια μετοχή και μετά ν’ αρχίσουν τα παζάρια για την αγορά της επιχείρησης;

Επίσης, να ρίξουμε μια ματιά να δούμε πού βρισκόταν ο γενικός δείκτης του χρηματιστηρίου Αθηνών πριν πέντε χρόνια και πού βρίσκεται σήμερα; Κι ακόμα να ρίξουμε μια ματιά στις τιμές των άλλων μετοχών πού βρισκόταν πριν πέντε χρόνια και πού βρίσκονται σήμερα;

ΟΤΕ. Μήπως θυμάστε σε ποια οικονομική κατάσταση ήταν ο ΟΤΕ όταν τον ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ; Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους δεν μπόρεσαν να τον παρουσιάσουν ζημιογόνο. Ήταν μια υγιής, κερδοφόρα επιχείρηση που εξακολουθεί να είναι και σήμερα κερδοφόρα. Μόνο που σήμερα τα κέρδη της πηγαίνουν στις τσέπες των «εταίρων», της D.T. Και κάτι άλλο: Μήπως θυμάστε μετά την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ πόσο εκτινάχθηκαν οι τιμές της τηλεφωνίας; Αν όχι, να σας το θυμίσω: 30%-50% πάνω μέσα στο πρώτο εξάμηνο. Να σας θυμίσω ακόμα ότι σύμφωνα με τις οδηγίες, ντιρεκτίβες, αποφάσεις και διαταγές των εταίρων μας ο ΟΤΕ για κάποια πολλά χρόνια απαγορευόταν να αναπτύξει κινητή τηλεφωνία και λοιπές σχετικές υπηρεσίες. Όλως δε τυχαίως, η καραντίνα έληξε μόλις πήραν τον ΟΤΕ οι Γερμανοί.

Ολυμπιακή: Μήπως θυμάστε πριν πόσο καιρό από τον εξευτελισμό της είχε αρχίσει η προσπάθεια απαξίωσης της Ολυμπιακής; Πάντως, αυτό που εγώ θυμάμαι είναι ότι πολλά-πολλά χρόνια πριν, συγχωρέστε με που δεν θυμάμαι ακριβώς πόσα, άρθρο μου στο Εμπρός είχε τίτλο «Λοιπόν, έναντι ενός ευρώ;» όπου υποδείκνυα τον κίνδυνο να απαξιωθεί τόσο η Ολυμπιακή ώστε να πουληθεί έναντι συμβολικού τιμήματος, πράγμα βεβαίως που τελικά το πέτυχαν. Όσον αφορά τις προσφερόμενες υπηρεσίες ψάξτε να βρείτε πόσα δρομολόγια σε μικρά νησιά έχουν καταργηθεί που δεν ήταν μεν κερδοφόρα αλλά εξυπηρετούσαν τους κατοίκους τους. Επίσης, εάν προσπαθήσετε να κάνετε αεροκομιδή ασθενούς- πραγματικά δεν σας το εύχομαι- θα δείτε τι έχετε να υποστείτε. Βλέπετε, οι δημόσιες επιχειρήσεις δεν είναι μόνο για να βγάζουν κέρδη. Είναι και για να προσφέρουν υπηρεσίες που πιθανόν να είναι ζημιογόνες.

ΟΣΕ: Ο ΟΣΕ, όλος ο ΟΣΕ, ξεπουλήθηκε για σαράντα (40) εκατομμύρια ευρώ. Ναι, 40!!! Την ίδια εποχή η Μαρσέιγ έδωσε 42 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει τον Μήτρογλου. Αν αγόραζε τον ΟΣΕ θα της μέναν και δύο εκατομμύρια για διάφορο… Και βέβαια για τον ΟΣΕ, όπως και όλες τις άλλες δημόσιες εταιρίες που πουλήθηκαν- ξεπουλήθηκαν ή θα πουληθούν- ξεπουληθούν, ισχύει απαράβατα και απαρέγκλιτα ο κανόνας του με κάθε τρόπο προηγούμενου ευτελισμού τους.

2) Σε ό,τι αφορά τα μέτρα που παραθέτετε δεν πάρθηκαν γιατί ΔΕΝ συντρέχει λόγος να παρθούν. Και ΔΕΝ συντρέχει λόγος να παρθούν γιατί αυτά που τα απέτρεψαν ήταν τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου του 2019, δηλαδή πριν αναλάβει η παρούσα κυβέρνηση.

3) Όσων αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, μάλλον λάθος άνθρωπο βρήκατε να του κουνήσετε το δάχτυλο για ΔΕΣΦΑ και ΑΔΜΗΕ. Φαίνεται από το κείμενό μου να τις βρίσκω μια χαρά; Τώρα, γιατί δεν μίλαγαν τότε αυτοί που μιλάνε τώρα, καλύτερα να ρωτήσετε αυτούς που μίλαγαν τότε και δεν μιλάνε τώρα.

Τώρα κάτι γενικότερο: κ. Σ, μήπως θα θέλατε να γεμίσω μερικές σελίδες με ονόματα εταιριών του ιδιωτικού τομέα που έκλεισαν τα τελευταία σαράντα χρόνια; Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, από πού κι ως πού αναγνωρίζουμε το δικαίωμα σε μία ιδιωτική εταιρία να μην πηγαίνει καλά και σε μια δημόσια όχι.

Και ποιος σας είπε ότι εγώ ή και οποιοσδήποτε άλλος πιστεύει ότι το δημόσιο είναι καλύτερος επιχειρηματίας από τον ιδιώτη; Ποιος σας είπε, ακόμα, ότι η επιχείρηση που δεν πάει καλά στα χέρια του δημοσίου θα πάει καλά στα χέρια του ιδιώτη; Μη μου πείτε για γνώσεις, εμπειρίες, οργάνωση, μάνατζμεντ, κυνήγι κέρδους και όλα τα σχετικά γιατί πολύ πολύ πρόσφατα παραδείγματα στο εξωτερικό έχουν, ακόμα και για την Ελληνική οικονομία, τραγικές επιπτώσεις.Και βέβαια δεν είναι τα μοναδικά.

Η διαφορά είναι ότι μια δημόσια επιχείρηση φροντίζει, ή πρέπει να φροντίζει για το κοινό καλό ενώ μια ιδιωτική για τις τσέπες του ιδιοκτήτη της και των μετόχων της. Έναν κακό δε επιχειρηματία στο δημόσιο μπορείς να τον αλλάξεις το αργότερο σε τέσσερα χρόνια ενώ στον ιδιωτικό είτε δε μπορείς είτε αλλάζει πολύ πιο δύσκολα.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις έχουν στηθεί με το αίμα του φορολογούμενου πολίτη. Του απλού μισθωτού, συνταξιούχου, μικροεπαγγελματία και αυτοαπασχολούμενου. Ναι, του μόνιμου υποζυγίου, αυτού που δε μπορεί να ξεφύγει από τις δαγκάνες του κράτους και είναι ο κύριος αιμοδότης των φορολογικών του εσόδων.

Και έρχεται ξαφνικά ο «εταίρος», «επενδυτής», «διασώστης» και ό,τι άλλο και χωρίς να ρωτήσει κανέναν την παίρνει. Την περιουσία την δικιά σου, την δικιά μου, του διπλανού μας, αυτή που δημιουργήσαμε όλοι μαζί έρχεται, λέει ένα «την θέλω» και την παίρνει. Αλήθεια, μήπως ξέρεις πώς λέγεται αυτός; Πάντως, όπως κι αν λέγεται, ο μισός ποινικός κώδικας ασχολείται μαζί του.