Πριν σαράντα χρόνια περίπου ο Ηλίας, συμφοιτητής στο τμήμα τεχνολόγων τοπογράφων μηχανικών, ήταν αισιόδοξος ότι με τη λειτουργία Κτηματολογίου και την τοπογράφηση οικοπέδων, κτημάτων, χωραφιών κλπ θα είχαν για χρόνια δουλειά οι τοπογράφοι κι άλλοι μηχανικοί, αλλά θα έμπαινε κάποια τάξη στις ιδιοκτησίες. Κάτι έγινε και για τα δύο. Αλλά η τάξη δεν ήρθε, όπως τουλάχιστον εξαγγέλθηκε και περιμέναμε οι ιδιοκτήτες.

Σε αρκετές περιοχές της χώρας, όπου πρωτολειτούργησε το Κτηματολόγιο το 1995, παρουσιάστηκαν πολλά λάθη, παραλήψεις, ανακολουθίες. Ας θυμηθούμε ότι, δεν βρέθηκαν ολόκληροι όροφοι πολυκατοικιών, ισόγεια μεταφέρθηκαν στο ρετιρέ, κτήματα του βουνού έγιναν παραθαλάσσια. Αυλές σπιτιών χάθηκαν, περιβόλια καταχωρήθηκαν στον γείτονα και πολλά άλλα ευτράπελα. Όλα αυτά αναστάτωσαν τους ιδιοκτήτες. Τα λάθη αυτά τους κρατούν ομήρους μέχρι και σήμερα. Δεν μπορούν να μεταβιβάσουν τις ιδιοκτησίες γης στα παιδιά τους, να τις πουλήσουν, να πραγματοποιηθούν συμβόλαια. Περιβόλι-μπαξές της μητέρας μου, στον κάμπο της Γέρας, δεν μπορεί να εγγραφή στον εγγονό, όπως ορίζει η διαθήκη της. Γιατί τα δύο στρέμματά του είναι καταχωρημένα σε πέντε μικρά κομμάτια, με χωριστό ΑΤΑΚ (Αριθμός Ταυτότητας Ακινήτου) το καθένα, σα να πρόκειται για πέντε οικόπεδα!

Έχουν γίνει πάρα πολλές συσκέψεις στελεχών, παραγόντων, πολιτικών για να αντιμετωπιστεί, να επιλυθεί το πρόβλημα με τα λάθη του Κτηματολογίου. Υπουργοί, γραμματείς των υπουργείων πηγαίνουν στις περιοχές με τα πολλά λάθη -αστοχίες τα βάφτισαν- συναντούν εκπροσώπους τοπικών φορέων, δίνουν υποσχέσεις κι επιστρέφουν στην Αθήνα. Στο μεταξύ κάποιοι ιδιοκτήτες κινήθηκαν δικαστικά, πληρώνοντας αρκετά, μηχανικό και δικηγόρο, και νομιμοποίησαν την περιουσία τους.

Η οποία σε αρκετές περιπτώσεις ήταν από πολύ παλιά οικογενειακή! Τούτες τις μέρες διαβάσαμε ότι σε κάποιο άσχετο νομοσχέδιο περιλήφθηκε τροποποίηση ώστε να αντιμετωπιστούν τα λάθη του Κτηματολογίου. Χαίρονται, το διατυμπανίζουν υπουργοί, γραμματείς και κυβερνητικοί βουλευτές. Δηλαδή κάποιοι από αυτούς που έχουν την πολιτική ευθύνη για το μπάχαλο. Παλιά συνταγή· σε πρόβλημα που δημιουργήθηκε, και σέρνεται για χρόνια, παρουσιάζεις την αυτονόητη λύση του, και φωνάζεις ζήτω, δοξάστε με.

Τις ίδιες μέρες δημοσιεύεται ολοσέλιδη καταχώρηση στις εφημερίδες, (Εφημερίδα Συντακτών, 6-7 Δεκεμβρίου), για τη ψηφιοποίηση του Υποθηκοφυλακείου-Κτηματολογίου. Αν δεν κάνω λάθος ζούμε στη ψηφιακή εποχή, οπότε προς τη η θριαμβολόγηση; Η ψηφιοποίηση των αρχείων του δημοσίου θεωρείται δεδομένη εδώ και χρόνια. Μόνο που πάρα πολλοί πολίτες έχουν ενστάσεις για τη λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα της ψηφιοποίησης.

Χρήστες υπολογιστών δυσκολεύονται, δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν εύκολα και σύντομα σε αρκετές περιπτώσεις. Συχνά επικοινωνούμε μεταξύ μας, ζητάμε την υποστήριξη των παιδιών μας για να βρούμε άκρη στο ψηφιακό χωριό του δημοσίου. Τα δε παιδιά μας, με πολύ καλές γνώσεις, αλλά και σπουδές στην πληροφορική μας λένε “πώς το έκαναν έτσι, γινόταν ευκολότερα”.