× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Ντομούζ Αλάνι Περγάμου…      82 χρόνια, επτά μήνες και 23 μέρες μετά

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ μέρα Μαγιού, «Αυτόπτης Μάρτυρας» στην ιστορική «Ελευθεροτυπία»

Γράφει ο ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ Δημοσίευση 16/5/2020

Ντομούζ Αλάνι Περγάμου…      82 χρόνια, επτά μήνες και 23 μέρες μετά
' χρόνος ανάγνωσης

Προσθέστε το Νησί στις αναζητήσεις σας

Add stonisi.gr on Google ↗

Περίμενες να περάσουν μέρες από τότε. Να κάτσει η σκόνη, να κάτσει το συναίσθημα, να στεγνώσουν τα όποια δάκρυα στο άκουσμα του «αιωνία η μνήμη» και στην εικόνα του κενού αντί του παράθυρου της αρχαίας βασιλικής όπου προβάλλονταν η γειτονιά των πατέρων…

Αλλιώτικη ήταν φέτος ετούτη η γιορτινή μέρα… Θαρρείς κι ο αγέρας μύριζε κάτι από Τότε, περπατούσες στα σοκάκια κι άκουγες ήχους αλαφιασμένων που τρέχαν, κυνηγοί και κυνηγημένοι… Ποιος κυνηγούσε και ποιος κυνηγιόταν… Δεν ξέρεις…
Για λίγο έκατσες κάτω από τον πλάτανο, εκεί καρσί από το χαμάμ στο Τσινάρ Αλτί, ο καφές σου φάνηκε αλμυρός και στην πρόκληση για άλλον έναν αγώνα τάβλι με τον Αχμέτ απάντησες αρνητικά… Περίεργα σε κοίταξε «σου έκανα τίποτα;» σα να σου φάνηκε πως ρώταγε με τα μάτια του, δεν απάντησες, τι να του πεις;

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Τράβηξες κατά πάνω, πέρασες τη γέφυρα του Σελινούντα, η Μαρία κι ο Παναγιώτης είχαν μείνει πίσω, εσύ να γεμίσεις μαβιά και πορφυρά ήθελες, νούμερα και γράμματα σε υπέρθυρα κι ανασαιμιές… Μα για δες, για μια ακόμα φορά εκείνη τη μέρα αλαφιασμένα τρεχαλητά άκουσες, κόσμος να τρέχει και να σε σπρώχνει ένιωσες πως ήταν στα σοκάκια της Πέργαμος σου…

Στην πλατεία σταμάτησες… Στη βρύση με το τρίγωνο της χαραγμένο στη γλώσσα των αγγέλων, έριξες δυο σταγόνες νερό στο πρόσωπο, ο αγέρας έπαιρνε αμπάριζα από τα δέντρα εκεί μπροστά στο πατρογονικό το σπίτι και σου πάγωνε το κούτελο… Κι οι ήχοι από τους αλαφιασμένους ανθρώπους πάντα εκεί, πέρα δώθε στην παραλληλόγαμη αλάνα με τους αρχαίους κίονες που θαρρείς κι είναι φυτρωμένοι…

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Στο καφενείο του Κανέλλη «Ο Ξένιος Ζευς» λες και τίποτα δεν είχε αλλάξει, φωνές και εικόνες μπερδεμένες, ελληνικά και τούρκικα, αλλά πιότερο το πρόσωπο του Πατριάρχη του Γένους, ναι ο Πατριάρχης ήταν εκεί… Δυο βήματα παραπέρα από το πατρογονικό το σπίτι, δυο κουβέντες, δυο ξύσματα ιστορίας που ένιωσες πως καταλάβαινε καλά… Και τα δυο τα δέντρα απ’ τα οποία έπαιρναν αμπάριζα οι αγέρηδες που σου πάγωναν το κούτελο να ταξιδεύουν ως το πλατύσκαλο του Άι Γιώργη, «ένα πλατύσκαλο έμεινε μοναχά Παναγιότατε», σου χτύπησε την πλάτη κι ένιωσες κείνη την ώρα ξανά το τρέξιμο γύρω σου, πέρα δώθε άνθρωποι αλαφιασμένοι…

Έφυγε ο Πατριάρχης, έφυγαν επώνυμοι κι ανώνυμοι, η πλατεία ξαναγύρισε στην καθημερινότητα της. Εκείνο το βράδυ της 8ης Μαΐου 2005 ξανά στην πλατεία του Αϊ Γιώργη, στο Ντομούζ Αλάνι της Περγάμου σε ξαναφέραν τα βήματα σου. Η Μαρία κι ο Παναγιώτης, 15 χρονών εκείνη, 11 εκείνος, πάγος στο ρακί να σβήνει το κάψιμο που νιώθεις στο στήθος, αλλιώτικη ετούτη η βραδιά, και κρύο και ζέστη, ακουμπάς τα ντουβάρια και τις αρχαίες κολώνες να νοιώσεις τη ρίζα που πάλλεται σαν αρτηρία, να της στείλεις το μήνυμα πως ετούτο το αλάφιασμα γύρω τριγύρω σου πρέπει να σωπάσει…

Δεν το αντέχεις άλλο. Βράδυ στην Πέργαμο, τρεις τέσσερις Ρωμιοί όλοι κι όλοι στο καφενείο του Κανέλλη «Ο Ξένιος Ζευς» παρέα με φίλους – φίλους καταπώς τους εννοεί ο Καζαντζίδης, ώσπου έξαφνα διαπιστώνεις πως …το αλάφιασμα σταμάτησε!

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ήρεμα καταπώς το ήθελες ξαναγίναν όλα… Βγήκες όξω με μια γουλιά ρακί να σου καίει τον οισοφάγο, ανάσανες βαθιά… για δες… Ο 11χρονος Παναγιώτης κι η Γιαμούρ κι η Οζούμ κι ο Αρμά κι η Μπιρτζέ κι η Ιζάλ να παίζουν, να ξαναπαίζουν μαζί κρυφτό… Εκεί στην ίδια πλατεία ο Παναγιώτης να παίζει κρυφτό με τα Τουρκάκια κι ο Στρατής να πίνει ρακί, Στρατής έτεκε Παναγιώτη, Παναγιώτης έτεκε Στρατή, Στρατής έτεκεν Παναγιώτη και ξανά Παναγιώτης έτεκεν Στρατή…

Τα φυλούσε η Οζούρ, ο Παναγιώτης έτρεξε στα σκαλοπάτια του σπιτιού του παππού του να κρυφτεί «μη τύχει και με καρφώσεις σε έφαγα…» τον άκουσες να σου λέει, γέλασες, γέλασες δυνατά και στράφηκες προς τα δυο τα δέντρα στην είσοδο του σπιτιού με τα σκαλοπάτια, όπου κρυβόταν ο γιος σου…

Γέλαγες δυνατά, πολύ δυνατά, δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια σου… Από τα γέλια λες πως ήταν… Οι πιτσιρικάδες δε σταματήσαν στιγμή το παιχνίδι τους μοναχά η Γιαμούρ σε κοίταζε περίεργα, τα φυλούσε βλέπεις.

Γύρισες και πήγες κατά τον καφενέ… Το αλάφιασμα είχε χαθεί, την ανάσα σου μοναχά άκουγες και κάποια στιγμή τον 11χρονο Παναγιώτη που φώναξε «φτου βγαίνω…». Και σείστηκε η αλάνα από την κραυγή, 82 χρόνια, επτά μήνες και 23 μέρες μετά… ο Παναγιώτης έφτυσε και βγήκε ««φτου βγαίνω…» ρημάδα ιστορία, «φτου βγαίνω…» ο Παναγιώτης βγήκε… Τ’ ακούς; Ο Παναγιώτης ΚΕΡΔΙΣΕ, ο Παναγιώτης ΒΓΗΚΕ, εκεί στο Ντομούζ Αλάνι της Περγάμου…

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add stonisi.gr on Google ↗
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η χούντα, ο φόβος και οι χιλιάδες που αντιστάθηκαν

Ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής μιλά στον Θράσο Αβραάμ για τις 237 αντιστασιακές οργανώσεις, τους χιλιάδες εξόριστους και φυλακισμένους, την αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου και τις μαρτυρίες
Η χούντα, ο φόβος και οι χιλιάδες που αντιστάθηκαν
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

«53 χρόνια δεν μιλούσα για το Πολυτεχνείο. Δεν ήθελα να θυμάμαι...»

Ο Βασίλης Τεντόμας μετάφέρει για πρώτη φορά την μαρτυρία του στο «Ν» με βαθιά συγκίνηση για όσα έζησε τη νύχτα της εισβολής στο Πολυτεχνείο και τα όσα προηγήθηκαν -Η γνωριμία του με τη Μαρία Ζερβού που έγινε σύντροφος της ζωής του
«53 χρόνια δεν μιλούσα για το Πολυτεχνείο. Δεν ήθελα να θυμάμαι...»
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το ιστορικό της προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη

Στις 17 Νοεμβρίου 1982, η προτομή του Μιχάλη Μυρογιάννη αποκαλύφθηκε στο Πάρκο Αγίας Ειρήνης, με την οικογένειά του παρούσα και τον Δήμαρχο Απόστολο Αποστόλου δακρυσμένο!
Το ιστορικό της προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μιχάλης Μυρογιάννης, ετών 20!

«Διαμπερές τραύμα στο κεφάλι, βληθείς δια πυροβόλου όπλου, έξοδος εγκεφαλικής ουσίας» -Η ιστορία της εν ψυχρώ δολοφονίας του 20χρονου από τη Μυτιλήνη και η μαρτυρία που αποκάλυψε το έγκλημα της χούντας
Μιχάλης Μυρογιάννης, ετών 20!
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δέκα ζωές από τη Λέσβο στη σκιά της χούντας

Δολοφονίες και ύποπτοι θάνατοι συντοπιτών μας στο βιβλίο του Δημήτρη Βεριώνη – Αφιέρωμα των Φίλων Ιστορικής Μνήμης & Πολιτιστικής Δημιουργίας για την επέτειο του Πολυτεχνείου
Δέκα ζωές από τη Λέσβο στη σκιά της χούντας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η μέρα που η Μυτιλήνη αντίκρισε τη λευτεριά

Η 8η Νοεμβρίου 1912 μέσα από τη ματιά του Ασημάκη Πανσέληνου – Τα καράβια στο φως της αυγής, οι πλημμυρισμένοι δρόμοι και η ανθρωπιά μέσα στην ανατροπή του παλιού κόσμου
Η μέρα που η Μυτιλήνη αντίκρισε τη λευτεριά
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η Λέσβος των Βαλκανικών Πολέμων βρίσκει τη φωνή της

Πώς τα τραγούδια της χαράς και της ελπίδας αποτύπωσαν τον ενθουσιασμό της απελευθέρωσης μέσα από γερμανικές μελωδίες, προσωμιακά και τα περίφημα Επίστρατα
Η Λέσβος των Βαλκανικών Πολέμων βρίσκει τη φωνή της
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ για την Απελευθέρωση της Μυτιλήνης

Ο Ιστορικός Στρατής Αναγνώστου εξιστορεί τα γεγονότα της 8ης Νοεμβρίου 1912
Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ για την Απελευθέρωση της Μυτιλήνης
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πολεμικές ανταποκρίσεις 1940‑1941

Σατυρικές επιστολές Αγιασωτών από το μέτωπο του πολέμου στην Ήπειρο, που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τρίβολος» -Επιμέλεια: Φίλοι ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Πολεμικές ανταποκρίσεις 1940‑1941
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η 28η Οκτώβρη 1945, στις πολιτικές φυλακές Μυτιλήνης

Γράφει ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΛΑΡΓΑΛΗΣ
Η 28η Οκτώβρη 1945, στις πολιτικές φυλακές Μυτιλήνης
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Οι 296 σημαίες της Λέσβου

Τα ονόματα όλων των νεκρών Λέσβιων στα μέτωπα της Αλβανίας και της Μακεδονίας από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τις 22 Απριλίου 1941
Οι 296 σημαίες της Λέσβου
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

10 Σεπτέμβρη 1944: Η Λέσβος ελευθέρα!

82 χρόνια από την απελευθέρωση της Λέσβου από τις Ναζιστικές δυνάμεις κατοχής
10 Σεπτέμβρη 1944: Η Λέσβος ελευθέρα!