Με αφορμή τη μεγάλη εκδήλωση στις 20 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης που διοργανώνει η Αντιπεριφέρεια Κοινωνικής Μέριμνας και η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, αναρωτήθηκα αυθόρμητα αν έχουμε επανάληψη στα καθ’ ημάς δεδομένα του πανελλαδικού σάλου που προκλήθηκε με τους κωμικούς.

Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας για το ότι ενοχλήθηκαν αρκετοί για την παράσταση που επρόκειτο να γίνει με 17 κωμικούς, αποκλειστικά… άντρες. Μάλιστα μετά τον σάλο αποχώρησαν αρκετοί κωμικοί άντρες και στη συνέχεια ακυρώθηκε το σύνολο της παράστασης λόγω του κραυγαλέου αποκλεισμού γυναικών.

Ακόμα κι αν έχουν περιοριστεί σημαντικά οι εφημερίδες στην Περιφέρειά μας, λόγω της κρίσης του Τύπου, το internet, και τα social media εδώ και χρόνια έχουν συμβάλει ώστε να μαθαίνουμε αμέσως ό,τι συμβαίνει ακόμα και αν είναι στην άλλη πλευρά του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να περάσουν δεκαετίες για να γίνει η αυτονόητη συμπερίληψη πράξη και στη δική μας πόλη, που κάποιοι χαλιούνται όταν τη λένε επαρχιακή…

«Ανθρώπινες φωνές» λοιπόν ο τίτλος της μεγάλης εκδήλωσης που θα γίνει στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης με θέμα την ευαισθητοποίηση ενάντια στη βία, μάλιστα και στην «έμφυλη». Πράγματι η διοργάνωση έχει αξιόλογα ονόματα από πολλούς κλάδους. Εχει δε 9 ομιλίες, μουσική και γλυπτική. Αλλά μετρήστε από την 1η έως την 9η. Ολες οι ομιλίες είναι αντρικές. Και η συνοδευόμενη τέχνη επίσης.

Η μόνη γυναικεία «φωνή» σε μια εκδήλωση που θέλει να λέγεται «ανθρώπινες φωνές» είναι της αγαπητής δημοσιογράφου, Ζέτας Θεοδωρακοπούλου, η οποία θα συντονίσει την εκδήλωση. Με άλλα λόγια θα είναι η «οικοδέσποινα», όπως συνηθίζεται τον ρόλο αυτό να έχουμε οι γυναίκες.

Η κ. Θεοδωρακοπούλου, ας σημειωθεί ότι είναι από τις πρώτες γυναίκες που έκαναν αίσθηση στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας. Και το πρόβλημα δεν είναι ίσως ότι δεν θα είναι ομιλήτρια, παρά το ότι έχει πολλά πράγματα να μοιραστεί για τη βία στα γήπεδα. Δεν θα υπήρχε καν πρόβλημα ενδεχομένως αν έμενε στον ρόλο της παρουσιάστριας και του συντονισμού, εφόσον κάποιες ομιλίες γίνονταν και από γυναίκες ομιλήτριες. Το πρόβλημα είναι ότι δεν αναζητήθηκαν γυναίκες ομιλήτριες να παρουσιάσουν το σύνθετο ζήτημα της βίας, σε καμιά εκδοχή της.

Κατά πάσα πιθανότητα ο αντιπεριφερειάρχης δεν θα σκέφτηκε την έμφυλη συμπερίληψη. Και αν δεν τη σκέφτηκε εκείνος, δεν τη σκέφτηκε ούτε κάποιος συνεργάτης του ή στέλεχος ή σύμβουλος της Περιφέρειας. Αυτό τελικά, με όλον τον σεβασμό, είναι το πρόβλημα.