Ένας αγώνας υπεράσπισης του αυτονόητου της καινοτομίας ήταν η ζωή του Χρήστου Βαλασέλλη. Σε μια κοινωνία συντηρητική όπου ο καθείς κρίνεται όχι από το τι προσφέρει αλλά από το «και ποιος είσαι εσύ που θα το κάνεις ετούτο;», ο Χρήστος Βαλασέλλης που χθες Δευτέρα «έφυγε νωρίς» παγώνοντας στην κυριολεξία όσους τον είχαν γνωρίσει, οδηγήθηκε μέχρι και στην αίθουσα των δικαστηρίων με την κατηγορία της παράβασης της νομοθεσίας «περί ραδιοσταθμών». Επειδή τόλμησε να ξεπεράσει τον κανόνα της εξίσωσης όλων προς τα κάτω!

Ο Χρήστος Βαλασέλλης το Φεβρουάριο του 2013, πριν σχεδόν 11 χρόνια, είχε συλληφθεί μετά από μια... ανώνυμη καταγγελία στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) την ώρα που δοκίμαζε ένα νέο λογισμικό ψηφιακής τεχνολογίας υψηλής ευκρίνειας, το οποίο θα παρουσίαζε ο ίδιος σε τεχνολογική έκθεση στο Λας Βέγκας τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου. Αυτή η ανώνυμη καταγγελία ενεργοποίησε κλιμάκιο της ΕΕΤΤ (!!!) που από την Αθήνα βρέθηκε σε οίκημα στο Προφήτη Ηλία, στην κορυφή της Αμαλής, που ανήκε στον τότε ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού «Τηλεόραση Μυτιλήνης» Μανώλη Γιαννακέλο. Εκεί πραγματοποίησε μετρήσεις συχνοτήτων ενώ ο Χρήστος έκανε τα δοκιμαστικά πειράματα, εντόπισε το ψηφιακό σήμα και ειδοποίησε την Αστυνομία η οποία και συνέλαβε τόσο το Χρήστο Βαλασέλλη όσο και λίγο αργότερα την Μανώλη Γιαννακέλο. Όπως ανέφερε το δελτίο της Αστυνομίας, «αναμετέδιδε με ειδικά μηχανήματα, πρόγραμμα ψηφιακού τηλεοπτικού σταθμού, χωρίς την απαιτούμενη άδεια από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης».

«Σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη καινοτόμες δράσεις σαν κι αυτή που δουλεύω όχι μόνο βραβεύονται, αλλά επιδοτούνται. Εδώ υπάρχει αδυναμία αντίληψης του περιεχομένου της ανάπτυξης και κυρίως της ανάπτυξης που βασίζεται στις νέες τεχνολογίες» είχε πει ο Χρήστος Βαλασέλλης προσερχόμενος στο δικαστήριο για να δικασθεί λίγες μέρες μετά τη σύλληψη του. Και αφού είχε περάσει παρέα με τον Μανώλη Γιαννακέλο και μια νύχτα στο κρατητήριο του αυτοφώρου.

Στη δίκη ο Χρήστος και ο κ. Γιαννακέλος αθωώθηκαν «μετ’ επαίνων», αφού καταδείχθηκε ότι τελικά «η γη γυρίζει» και δεν μπορεί να δικάζεται αλλά και να καταδικάζεται όποιος συμβάλει στην πρόοδο αυτού του τόπου μετά από.... «ανώνυμες καταγγελίες».

Για την ιστορία και μόνο, η σύνθεση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης που έλαβε την παραπάνω απόφαση αποτελούσε ο πρωτοδίκης Παχάκης Δημήτρης και η Αντιεισαγγελέας Λαμπέα Αθηνά.