Ω! ''Σάπφα αγαπάτα'', σε συναντήσαμε με τ' αυγουστιάτικο φεγγάρι στην πόλη μας, την αιολική Μυτιλάνα. Σε απαντήσαμε στους στίχους σου, στην εξαιρετική μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα. Τι όμορφη συγκυρία! Αύγουστος, πανσέληνος στην παλιά πόλη, στον αύλειο χώρο του Αρχοντικού Γεωργιάδη. Απέναντι απ' το κάστρο της πόλης, εκεί που περπάτησε η Σαπφώ όταν βρισκόταν στη Μυτιλήνη. Εδώ, στην πατρίδα της, η Ρηνιώ Κυριαζή ερμήνευσε στίχους της Σαπφώς, στην παράσταση «Σαπφώ καταστερωμένη ένα μουσικό αστροφυσικό ταξίδι», με τον Θοδωρή Οικονόμου στο πιάνο και την πρωτότυπη μουσική του και τον Νικόλα Καζάζη στην απόδοση του ήχου.



Μετά την πρώτη παράσταση στον Κήπο του Αστεροσκοπείου Αθηνών περιμέναμε το καλοκαίρι για να παρουσιαστεί στη Λέσβο, στη γενέτειρα της Σαπφούς και της Κυριαζή και να καταστεριστεί η Σαπφώ στον γενέθλιο τόπο.



Η Ρηνιώ απαγγέλλει, ερμηνεύει τη Λέσβια ποιήτρια, ενώ ταυτόχρονα μας περιηγεί με οδηγό τους στίχους της. Γύρω απ' τη σελήνη και τους κύκλους της, τα άστρα, ξετυλίγεται η ιστορίας μιας γυναίκας. Έρχονται οι ερωτήσεις για τα άστρα στις οποίες απαντά με στίχους η Σαπφώ. Συμπληρωματικά σε άλλες γήινες ερωτήσεις απαντά η μουσική. Μπορεί αυτά να μην γίνονται αμέσως αντιληπτά, γιατί στη σκηνή επικρατεί μια μυσταγωγία, όχι μόνο των δυο, αλλά και του χώρου. Σκεφτείτε, η Σαπφώ γεννήθηκε εδώ και έζησε πριν 2.500 χρόνια έγραψε, στίχους – γεννήτρα της λυρικής ποίησης – και σήμερα μια άλλη γυναίκα του τόπου τους ερμηνεύει. Και 'συ ο θεατής ακούς ήχους που φέρνει ο αγέρας και το πέλαγος ώς τις μέρες μας. Η μουσική του Οικονόμου, ο ήχος του Καζάζη κι η ερμηνεία της Ρηνιώς μας περιηγούν σε όμορφους χώρους, της φύσης και της αστροφυσικής.



Τα ποιήματα στης Σαπφώς διαγράφουν κύκλους όπως οι φάσεις της Σελήνης – από τη νέα Σελήνη που μεγαλώνει ως την Πανσέληνο και πάλι πίσω, στη Σελήνη που σβήνει. Αναρωτιούνται για τον χρόνο, τον χώρο, το φθαρτό και το άφθαρτο, την τέχνη και την επιστήμη - τον έρωτα.



Απαγγέλλει θαυμάσια, με υψωμένα τα χέρια η Κυριαζή, η σκιά της πέφτει πάνω στα σπίτια της περιοχής, πολλαπλασιάζεται και απλώνεται ολούθε. Τη στιγμή που βγαίνει η πανσέληνος του Αυγούστου πάνω απ' το κάστρο της Μυτιλήνης γέρνει απ' την άλλη μεριά κι η σκιά της πέφτει πάνω στο Τέμενος της Αφροδίτας, εκεί στην ''κορύφαν της πόλεως''. Νιώθεις ότι από κάπου έρχονται οι μαθήτριες της Σαπφούς, ντυμένες με λευκούς εορταστικούς ποδήρεις πέπλους. Τραγουδούν μαζί με την πρωταγωνίστρια ωδές, με φωνές νεανικές συνταιριασμένες με τη μουσική.


Σε ευχαριστούμε Ρηνιώ που έφερες την αγαπημένη Σάπφα, ως καταστερωμένη, στο νησί μας.