Καμαρώστε τον! Είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και δίνει συνέντευξη Τύπου για το εργατικό έγκλημα στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για το ύφος του, τι μας λέει η γλώσσα του σώματός του, τι αποπνέει η φωτογραφία του.

Όμως ο κύριος εκπρόσωπος κρίνεται γι’ αυτά που λέει ο ίδιος και όχι γι’ αυτά που λέει η φωτογραφία του. Κρίνεται, και μαζί μ’ αυτόν κρίνονται κι αυτοί που εκπροσωπεί, γι’ αυτά που λένε και, κυρίως, γι’ αυτά που κάνουν.

Είπε, λοιπόν, ο εν λόγω κύριος πως είναι τυμβωρύχοι και εργαλειοποιούν τον ανθρώπινο πόνο όσοι καταγγέλλουν το έγκλημα στη «Βιολάντα», πως το κάνουν για να δημιουργήσουν εντυπώσεις, για να βγάλουν τον κόσμο στους δρόμους, για να κάνουν καριέρα. Ότι αυτό είναι ξεφτίλα και ότι «είμαστε εδώ για να αποκαλύπτουμε την ξεφτίλα τους» (...κοίταξε να δεις ποιοι μιλάνε για ξεφτίλες και για ξεφτιλισμένους!).

Ώστε έτσι, λοιπόν, τυμβωρύχοι, ε; Θα ήθελα, όμως, να είχα μπροστά μου τον «κύριο» της φωτογραφίας για να τον ρωτήσω:

--- Τυμβωρύχος και η χαροκαμένη μάνα, κύριε τάδε μου, που με όλη τη δύναμη της ψυχής της φωνάζει πως: «Εδώ και έναν μήνα, και παραπάνω, τους λέγαμε “μυρίζει υγραέριο, μυρίζει υγραέριο”, αλλά δεν έδινε κανένας σημασία. Εκεί πέρα όλο καλώδια πεταμένα κάτω, δεν συντηρούνταν τίποτα, τίποτα! Να μας πετάει το ρεύμα πέρα. Πολύμπριζα κάτω στο δάπεδο να είναι, να μην ξέρουμε τι να κάνουμε και να λέμε, και να μην κάνουν τίποτα!»

--- Πάει να χτίσει καριέρα όταν, γεμάτη απόγνωση, καταγγέλλει πως: «Έχασα την κόρη μου εκεί, 13 χρόνια είχε η κόρη μου εκεί πέρα. Εγώ 28 χρόνια δουλεύω κι έλεγα, θα αφήσω τα κόκαλά μου εγώ στη Βιολάντα, αλλά άφησε το παιδί μου τα δικά της. Κι έχω το εγγονάκι μου... Τι θα κάνω τώρα; Πού θα σταθώ; Το παιδί μου δεν γυρίζει πίσω, αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα.»

--- Ή μήπως θέλει να εργαλειοποιήσει τον πόνο της όταν, θρηνώντας, δείχνει και τον αίτιο και την αιτία: «Και τους τα λέγαμε κάθε μέρα, εδώ δεν δουλεύει, αυτό δεν δουλεύει. Μύριζε μέσα, είχε διαρροή εδώ και καιρό...» «...Μόνο αυτό έχω να πω. Όταν ήσουν μέσα μύριζε. Πήγαινες στα μπάνια, πήγαινες στη λάντζα, παντού μύριζε. Τους λέγαμε, αλλά δεν έκαναν τίποτα.»

--- Και δεν μου λες, κύριε απ’ αυτούς μου, και η Πυροσβεστική που ανακοίνωσε πως ήταν πολύμηνη η διαρροή προπανίου, που τελικά οδήγησε στη μοιραία έκρηξη, μήπως θέλει να βγάλει τον κόσμο στους δρόμους; Ή μήπως κι ο ιδιοκτήτης που ομολογεί πως νόμιζε (!) πως ήταν ο βόθρος που μύριζε, είναι απ’ αυτούς που θέλουν να χτίσουν καριέρα;

--- Και τελικά, δεν μου λέτε, όλοι εσείς, κυβερνητικά και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της «υγιούς επιχειρηματικότητας», τα τέσσερα παρ’ ολίγον θύματα εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ, τα καζάνια του θανάτου που λίγο έλειψε να ανατίναζαν όλο το Πέραμα, οι δεκάδες νεκροί στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και όπου αλλού, και οι 201 νεκροί που μέτρησε η εργατική τάξη το 2025, όλα αυτά είναι «fake news» που σκοπό έχουν να αμαυρώσουν το success story της οικονομίας μας και να βάλουν εμπόδια στην παραπέρα ανάπτυξη της «χώρας» μας;

Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, ακούστε κάτι. Η έκρηξη το ξημέρωμα της Δευτέρας ανατίναξε και το αφήγημα της «αυτοδημιούργητης επιχείρησης», όπου εργαζόμενοι και αφεντικά είναι «μια οικογένεια». Τόσο... στοργική είναι η εργοδοσία που κώφευε προκλητικά στις ανησυχίες των εργαζομένων ότι θα αφήσουν τα κόκαλά τους μέσα στο εργοστάσιο. Όπως και έγινε...

Όμως αυτός είναι ο κόσμος σας. Σάπιος και γεμάτος «Βιολάντες». Κι αυτός ο κόσμος δεν εξανθρωπίζεται, μόνο ανατρέπεται. Κι αυτό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.