Φωτογραφία: Στο Μουσικό Καφενείο, από δεξιά: Ν.Βερβενιώτης, Α. Καλάργαλης, Κ. Αστυρακάκης, Α. Σημαντήρης, Τ. Συρέλλης. 

Τον Τάκη Συρέλλη – όπως και τον αδερφό του Μανόλη – τον γνώρισα το καλοκαίρι του 1985 στη θρυλική παμπ «Take five». Ένας χώρος διασκέδασης και ψυχαγωγίας ανεπανάληπτος. Παρόμοιο χώρο λειτουργούσαν στη Μυτιλήνη, την παμπ ''Ουτοπία''.

Τον Φεβρουάριο του 1989 συναντιόμαστε ως συνεργάτες στο ''Ράδιο Αίολος''. Εκείνος έχει μουσική εκπομπή για την τζαζ κι εγώ για τη λογοτεχνία και το βιβλίο. Είναι η χρυσή εποχή του ραδιοφώνου στη Μυτιλήνη. Την ίδια περίοδο έχει δημιουργήσει τον εκδοτικό οίκο ''Συνέχεια''.

Το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε ήταν η ποιητική συλλογή ''Ανάβαση'' του νομπελίστα Saint – John Perse, σε μετάφραση του Τ.Κ. Παπατσώνη. Οι εκδόσεις είχαν δικό τους τυπογραφείο, όπου τα βιβλία στοιχειοθετούνταν στο χέρι από κάσα ή με μονοτυπία. Οι εκδόσεις ήταν ιδιαιτέρως ποιοτικές και όπως έγραφαν στα βιβλία ''με συνέπεια στη μορφή και στο περιεχόμενο το βιβλίου''.

Με χαρά και ευχαρίστηση μου παραχώρησε ποιήματα για το ένθετο τετρασέλιδο ''Γράμματα και Τέχνες'', της εφημερίδας «Εμπρός», του οποίου είχα την επιμέλεια. Ήταν συνεργάσιμος χωρίς ενδοιασμούς και ερωτήματα.

Πού και πού διάβαζε στίχους, ποιήματά του σε κάποια μικρή παρέα. Αν και είχε δικό του εκδοτικό οίκο άργησε να εκδώσει ποιήματά του σε συλλογή. Γιατί ακολούθησε την παλιά τακτική της αναμονής, της ωρίμανσης και της επεξεργασίας των στίχων. Κάποια ποιήματα του μελοποιήθηκαν και έγιναν τραγούδια. Ανάμεσα τους ο γνωστός ''Δεκαπενταύγουστος'' που τραγούδησε η Γλυκερία, καθώς και τα: ''Κύκλος'', ''Μέχρι νεοτέρας'', ''Στην ακτή του παραδείσου'', ''Λαμά σαβαχθανί'', ''Αστρικό όνειρο'', ''Έλα Μάρκο στην πλατεία'', ''Δίχως πυξίδα'', ''Άναψα φως στα σώματα''.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές ''Ήχοι πλάγιοι'', 1999, β ́ έκδοση 2003 με χαρακτικά του

Γιάννη Γουρζή, γ ́ έκδοση 2008, ''Ελένη'', 2004 με λιθογραφίες του Αριστείδη Πατσόγλου, ''Γοργόνα της πλώρης, 2005, ''Το κοχύλι του κόσμου'' 2010, με έργα του Γιάννη Γουρζή και ''επί 4'' 2018 με έργα των Γιάννη Γουρζή, Αριστείδη Πατσόγλου, Αντρέα Καράμπελα και Χρήστου Γεωργίου.

Ανήσυχος, προβληματισμένος για την κοινωνική κατάσταση και τα όσα διαδραματίζονται στις

μέρες μας. Άνοιγε την καρδιά του σ' όσους έκανε παρέα στο ''Μουσικό Καφενείο'' και στην ''Παλιά Αγορά''. Τον θυμόμαστε να λέει ''Μανιασμένα θ' αντισταθώ/στην επερχόμενη καταιγίδα''. Ξαφνικά σιωπούσε, επέστρεφε στον ποιητικό του εαυτό, έκανε σκέψεις. Κάτι εκδοτικό ετοίμαζε τελευταία, σε συνεργασία με εικαστικούς καλλιτέχνες. Ελπίζουμε να μπορέσουμε να το δούμε ως τελευταίο χαιρετισμό του Τάκη.

Αυτοπροφητικός είναι στο τελευταίο ποίημα της συλλογής του ''επί 4'' με τον τίτλο '' Ο εχθρός

μου''.

Γράφει:

''Ποιος να 'ναι αλήθεια ο εχθρός

που τις καρδιές παγώνει

είναι ο ίδιος μου εαυτός

και ο χρόνος που τελειώνει.''

Καλό κατευόδιο Τάκη.