Αυξήσεις 100% στις τιμές των λιπασμάτων, αύξηση του κόστους του πετρελαίου κατά 40%, αυξήσεις στις τιμές των ζωοτροφών που φθάνει μέχρι το 50%, αυξήσεις ακόμη και πάνω από 100% στις τιμές των αγροτικών εφοδίων (π.χ. στα πλαστικά). Πολύ μεγάλες αυξήσεις στο κόστος μεταφοράς που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνά το 100%. Αντίστοιχα μεγάλες αυξήσεις στις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος που χρησιμοποιούν αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Το κόστος παραγωγής για τα αγροτικά προϊόντα διαμορφώνεται σε εξωφρενικά υψηλά επίπεδα για τους αγροκτηνοτρόφους. Η κυβέρνηση παρακολουθεί την κατάσταση χωρίς να έχει προχωρήσει ως τώρα σε καμία ουσιαστική παρέμβαση. Τα συνδικαλιστικά όργανα του αγροτικού κόσμου αλλά και οι συνεταιριστικές οργανώσεις δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται πως αυτό είναι το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος της χώρας και ιδιαίτερα οι μικρότεροι από τους αγρότες. Σκόρπιες αντιδράσεις από αγροτοσυνδικαλιστές, κυρίως τοπικού χαρακτήρα, που το μόνο ζήτημα που θέτουν είναι να δοθούν αποζημιώσεις ή έκτακτες επιδοτήσεις. Άλλες φορές τοπικού χαρακτήρα κι άλλες φορές κλαδικού χαρακτήρα. Π.χ. επιδότηση de minimis στους κτηνοτρόφους αιγοπροβάτων για να αντιμετωπίζουν το αυξημένο κόστος των ζωοτροφών.

Η κυβέρνηση σε ορισμένες περιπτώσεις δίνει αόριστες υποσχέσεις και φυσικά δεν προχωρά στην πληρωμή καμίας πρόσθετης επιδότησης ή αποζημίωσης.

Η ανυπαρξία πανελλαδικής συγκρότησης των αγροτικών συνεταιρισμών κάνει σαφές πως οι αγρότες δεν μπορούν να μεταφέρουν το αυξημένο κόστος παραγωγής στους χονδρεμπόρους και τις αλυσίδες λιανικής πώλησης των τροφίμων.

Συνεπώς οδηγούμαστε σε μια κατάσταση όπου οι μικροί και οι μεσαίοι αγρότες θα οδηγηθούν σε καταστροφή ή σε δραμματική συρρίκνωση της παραγωγικής τους ικανότητα. Οι μεγάλοι αγρότες θα αντιμετωπίσουν κι αυτοί δυσκολίες αλλά έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης.

Αλλά τα προβλήματα δεν σταματούν εδώ. Η καταστροφή χιλιάδων μικρών παραγωγών θα οδηγήσει για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, 3 - 4 χρόνια, στην μείωση της παραγωγής τροφίμων. Ανάλογες αναμένεται να είναι οι εξελίξεις στην αγροτική παραγωγή όλων των κρατών μελών της Ε.Ε. Καθώς οι αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής έχουν καταργήσει κάθε ουσιαστικό μέτρο προστασίας των μικρών αγροτών αλλά και της αγροτικής παραγωγής, όπως ήταν οι κατώτερες τιμές ασφαλείας.

Κι έτσι η Ελλάδα και τα άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε. τα επόμενα χρόνια θα βρεθούν αντιμέτωπα με το μεγάλο πρόβλημα της διατροφικής ανασφάλειας και ανεπάρειας.  Καθώς θα είναι αναγκασμένα να υποκαταστήσουν την παραγωγή τροφίμων της Ε.Ε. με εισαγωγές από τρίτες χώρες. Τα φτωχότερα τμήματα της κοινωνίας θα τρέφονται με υποβαθμισμένα και κακής ποιότητας τρόφιμα. Η αύξηση των εισαγωγών τροφίμων από τρίτες χώρες θα αυξήσει την διατροφική εξάρτηση από τις προμηθεύτριες χώρες. Επίσης θα δημιουργηθούν πολύ μεγάλα κοινωνικά προβλήματα καθώς οι κατεστρεμμένοι μικροί αγρότες θα μεταναστεύουν από τα χωριά στις πόλεις ελπίζοντας ότι εκεί θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν εισόδημα για την επιβίωση τους.