Κατ’ αρχάς, οφείλω να ομολογήσω ότι από τους πολυάριθμους ανασχηματισμούς που έχω ζήσει στα χρόνια που παρακολουθώ τα πολιτικά τεκταινόμενα ο τελευταίος ήταν ο πιο ταραχώδης. Και θα πει κανείς ότι η άρνηση Αποστολάκη να προ̈́ισταται του υπουργείου πολιτικής προστασίας  και ό,τι προηγήθηκε αυτής οδηγεί σε αυτό τον ισχυρισμό. Νομίζω, όμως, ότι άλλες είναι οι κινήσεις από τις οποίες μπορεί κανείς να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα.

Η καρατόμηση Χρυσοχο̈́ιδη από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μάλλον, δεν θα έπρεπε να ξαφνιάζει. Μπορεί η υπουργοποίηση ενός  προσώπου προερχόμενου από το χώρο του ΠΑΣΟΚ να αποσκοπούσε σε στροφή προς το κέντρο, πρακτικά, ωστόσο, αποδείχθηκε το ακριβώς αντίθετο. Ποιος ξεχνά τις… επιχειρήσεις-σκούπα στα Εξάρχεια εναντίον προσφύγων, την εισβολή στην οικία Ινδαρέ, την εισβολή αστυνομικών σε κινηματογράφους για την απομάκρυνση ανηλίκων (!) που παρακολουθούσαν το Joker, την απόβαση ΜΑΤ στο λιμάνι της Μυτιλήνης εν είδει δυνάμεων κατοχής και ό,τι ακολούθησε, τα περιστατικά στη Νέα Σμύρνη…; Το επιστέγασμα όλων αυτών και η αιτία της αποπομπής ήταν η διαχείριση πυρκαγιών σε Εύβοια, Αττική και Πελοπόννησο υπό συνθήκες 2 μποφόρ.

Από την άλλη πλευρά, εκτοπίστηκε από το υπουργείο Υγείας ο Βασίλης Κικίλιας. Αφού έσπασε το φράγμα των 13.000 νεκρών, προσβεβλημένων από τον ιό, με περισσότερους από 3000 από αυτούς να πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ, και μετά από ενάμιση χρόνο κορονοϊού με υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία, με γιατρούς που αναγκάζονται να κάνουν απλήρωτες εφημερίες, μετατίθεται στο υπουργείο Τουρισμού. Μετατίθεται στο υπουργείο Τουρισμού ως αποτυχημένος. Γιατί αν κρίνονταν πετυχημένοι, τόσο ο πρώην υπουργός Υγείας όσο και ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη, από τον πολιτικό τους προϊστάμενο δεν θα συνέτρεχε, προφανώς λόγος απαλλαγής από τα καθήκοντά τους.

Και επικεφαλής του υπουργείου Υγείας τοποθετήθηκε ο Θάνος Πλεύρης… Ο γιος του αντισημίτη Κωνσταντίνου Πλέυρη (αυτό υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχε σημασία) που μετά την μεταγραφή του το 2012 από το ΛΑΟΣ στη ΝΔ προσάρμοσε τόσο όσο χρειαζόταν τις ακραίες απόψεις του, ώστε να γίνει ανεκτός στο νέο του κόμμα. Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που μιλούσε για φύλαξη συνόρων που δεν νοείται χωρίς νεκρούς. Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που ως βουλευτής του ΛΑΟΣ τότε καταφερόταν από του βήματος της βουλής κατά των εμβολίων. Και δεν πρόκειται για ένα τυχαίο υπουργείο που του ανατίθεται αλλά για το πιο νευραλγικό την συγκεκριμένη περίοδο. Κάτι το οποίο, μάλιστα, σχολιάζεται με αρνητικό τρόπο από τα διεθνή μέσα (βλ. dailymail και euronews 2/09/2021)

Και πλέον σε τρία από τα υπουργεία (Εσωτερικών, Ανάπτυξης και Υγείας), τα οποία με την πολιτική που ακολουθούν δίνουν σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό στίγμα της κυβέρνησης, επικεφαλής είναι οι Βορίδης, Γεωργιάδης και Πλεύρης. Τρείς, δηλαδή, βουλευτές προερχόμενοι από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, με μισαλλόδοξο και ρατσιστικό παρελθόν.

Δεν μπορώ να γνωρίζω και ούτε με ενδιαφέρει αν ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει εσωκομματικά προβλήματα και αποφασίζει να τα επιλύσει απευθυνόμενος στο ακροδεξιό του ακροατήριο. Αυτό που σίγουρα μας ενδιαφέρει ως κοινωνία είναι το ποιος καθίσταται θεσμικός φορέας και περιβάλλεται με το κύρος της κρατικής εξουσίας.

* Ο Στράτος Μαρινάτος είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και ασκούμενος δικηγόρος