Έφυγε στα 91 του, στο Μεσαγρό στην ονομαστική του εορτή, ο λαϊκός συνθέτης, στιχουργός, μπουζουξής, και τραγουδιστής, Γιώργος Μπούρας.

Η καταγωγή του από τη Καλλονή, παντρεύτηκε και ξεκίνησε από τη Γέρα, βρέθηκε το ’50 στη Μυτιλήνη, ακολούθησε μια μοναδική πλούσια και απαράμιλλη μουσική διαδρομή.

Αρχικά έπαιζε ακορντεόν και μετά έπαιξε μπουζούκι το ’50, έπαιζε παντού στο νησί και κατέληξε να παίζει με το Γιώργο Μουφλουζέλη στη Λαγκάδα στο «Βράχο» στη Μυτιλήνη. Παίζοντας μαζί του έμαθε να γράφει στιχάκια και να τα πλέκει με μουσική, αποτέλεσμα ήταν να γράψει και να ηχογραφήσει πάνω από 100 τραγούδια, τα περισσότερα στις 45 στροφές, μετέπειτα σε δίσκους Lp, και μετά και σε κασέτες.

Το ’60 ξεκίνησε ηχογραφήσεις σε μικρές ανεξάρτητες δισκογραφικές οπότε πηγαινοερχόταν στην Αθήνα και μετέπειτα έκανε τη περισσότερη δισκογραφική του δουλειά με τη «Polyphone» του Μυτιληνιού από τη Βατούσα, Δημήτρη Πολίτη.

Καθώς άρχισε να γίνεται πολύ γνωστός με τις ηχογραφήσεις και τις πωλήσεις από τους δίσκους του, θα παίξει σε λαϊκά κέντρα της Αθήνας «πρώτο όνομα ο ίδιος» όπως μας είπε, και έφταξε να παίξει ως και την Αυστραλία.

Στις αρχές του ’80 επανήλθε και πάλι στη Λέσβο, όπου συνέθετε, αλλά είχε πλέον σταματήσει να δημιουργεί μικρούς δίσκους, κάποιοι δίσκοι Lp και κασέτες εταιριών κυκλοφόρησαν, στο όνομά του, οι οποίοι κυρίως ήταν επανεκδόσεις παλαιότερων τραγουδιών όπως ο δίσκος «Παίζει και τραγουδά για σας». Παίζοντας στα πανηγύρια σε γιορτές στη Λέσβο πωλούσε χέρι με χέρι διάφορες κασέτες, από παλαιότερα τραγούδια όπως και καινούργια.

Τα τραγούδια του ακολουθώντας και την εποχή του ήταν ορισμένα, σέικ, αρκετά πετυχημένα, του ύφους του ’60 όπως, «Τι ζιζάνιο που είναι η γυναίκα», «Ρομαντικά όταν με φιλάς», «Στις διακοπές σε γνώρισα», λαϊκά του ’60 «Όμορφη είναι η ζωή μας», «Είμαι άντρας και αξίζω (πολλές ξανθιές)», μερικά τραγούδια αρκετά πετυχημένα με Μυτιληνιά ντοπιολαλιά, όπως «Τουρισμός και η Μυτιλήνη», «Να ζήσει η Μυτιλήν' μας», «Η Μυτιλήν μας μουντηρνίστσι» το πρώτο το οποίο μάλιστα έκανε 150.000 κομμάτια σε πωλήσεις. Τα παραδοσιακά Μυτιληνιά του όπως «Τα Ξύλα», «Το Πιγκί» (Ο Μπούρας παίζει για τους Μερακλήδες), «Νυφκάτο», «Γεραγώτικο», «Τα ματάκια σου τα μαύρα-Μπουλγούρ» «Ο Μπούρας παίζει για σας» - παραδοσιακός Μυτιληνιός συρτόμπαλος, «Σαν τα Μάρμαρα» κα. Εκτός από τις δικές του ηχογραφήσεις, στα μέσα του ’70 άρχισε να γράφει τραγούδια για άλλους όπως για το Πάνο Μαρίνο, μερικά από τα οποία έγιναν γνωστά σε όλο το πανελλήνιο όπως το «Απαλλάχτηκα από σένα» (1974) το οποίο ηχογραφήθηκε και με πολλούς άλλους εκτελεστές όπως ο Μιχάλης Μενιδιάτης, η Ρίτα Σακελλαρίου κα. Άλλα πολύ γνωστά λαϊκά της εποχής αυτής, «Εγώ δεν διορθώνομαι», «Γυναίκα ποιος σε έπλασε». Τα τραγούδια, αρκετά τραγουδήθηκαν και στη Λέσβο παίχθηκαν και παίζονται ακόμη από ντόπιους λαϊκούς οργανοπαίχτες στα πανηγύρια του νησιού. Την ίδια περίοδο αρχές ’80 δίνει τραγούδια στον Γιώργο Μαργαρίτη, πολύ γνωστό του το «Εμείς οι ναυτικοί» όπως και τα «Εσύ είσαι τα καράβια μου», «Γυναίκες με ρημάξατε».

Το 2003 στο Πέραμα Γέρας είχε γίνει τιμητική εκδήλωση μαζί με άλλους παλιούς μουσικούς από το Παγγεραγωτικό Σύλλογο Αθήνας. Πριν δύο χρόνια επίσης είχε γίνει μία τιμητική εκδήλωση στο Πέραμα το 2019 από το Σύλλογο «Ποσειδώνα» του Περάματος για αυτόν.

Για το θάνατο του, η μόνη αναφορά που έγινε στο Τύπο της Μυτιλήνης ήταν «Στο Νησί», κανένας από το σινάφι του των αυτοδίδακτων και σπουδασμένων μουσικών δεν μπήκε στο κόπο να γράψει κάτι και ας παίζουν τα τραγούδια του και ας ήταν αυτός η συνέχεια της μουσικής παράδοσης της Λέσβου, παρομοίως από τους λόγιους, καμία αναφορά, ίσως γιατί ήταν πολύ «λαϊκός».