Ο Δημήτρης Μαρινέλλης στην προτομή του πατέρα του, που βρίσκεται σε στρατόπεδο στον Πετσοφά της Καλλονής

«Στις 23 Μαΐου 1941, έχασε τη ζωή του από φασιστικά Γερμανικά πυρά στη μάχη της Κρήτης ο λοχαγός Ιωάννης Δ. Μαρινέλλης. Υπηρετούσε στο τάγμα Εμπέδων Ηρακλείου του 111 Ελληνικού Στρατιωτικού Διαμερίσματος, ως μόνιμος από εφέδρους Αξιωματικούς, με περιοχή ευθύνης το κέντρο και τη νότια πλευρά του Ηρακλείου. Σκοτώθηκε στις 23 Μαΐου 1941, πολεμώντας την ναζιστική λαίλαπα Γεννήθηκε στη Βρίσα Μυτιλήνης το 1896 και είχε μια ηρωική πορεία μέσα στους αγώνες του Ελληνικού έθνους πολεμώντας στη Μακεδονική εκστρατεία, μάχη του Σκρά, Δοϊράνη, Μικρά Ασία, Προύσα, Κινίκ, Πέργαμο, Αφιόν Καρα Χισάρ, Ήπειρο, Τεπελένι,  Αργυρόκαστρο, Πίνδο, και τελικά στη μάχη της Κρήτης. Τραυματίζεται πολλές φορές και στο κρεβάτι της ανάρρωσης αναβλύζει το ηρωικό πνεύμα του μέσα από τους στίχους των ποιημάτων του» γράφει ο Μιλτιάδης Κόντος με αφορμή την ξεχασμένη και στη Λέσβο επέτειο των 80 χρόνων από τη μάχη της Κρήτης προς τους Φίλους Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας (ΦΙΜΠΟΔ).

Βέβαια, η Ελληνική πολιτεία τίμησε το Γιάννη Μαρινέλλη αφιερώνοντας το όνομα του σε κεντρικό δρόμο του Ηρακλείου. Επίσης το όνομα του έχει δοθεί στο στρατόπεδο της Καλλονής όπου και στήθηκε η προτομή του ενώ του έχουν απονεμηθεί τα υψηλότερα παράσημα μεταξύ των οποίων και το ανώτατο του Ελληνικού κράτους το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας». Για την πόλη της Μυτιλήνης ούτε λόγος βέβαια. Στη Μυτιλήνη τιμήθηκαν με ονοματοθεσίες γεωγραφικές περιοχές της χώρας και αμφιλεγόμενοι Δήμαρχοι και «ευεργέτες» αλλά για τους ήρωες - παιδιά του λαού του νησιού και της πόλης ούτε κουβέντα.  Ας είναι....

Γιός του Γιάννη Μαρινέλλη υπερήλικας πλέον είναι ο Δημήτρης Μαρινέλλης, χρόνια μετανάστης στην Αυστραλία.

Ο Γιώργος Γαλέτσας στο βιβλίο του «ΛΕΣΒΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, 2ος Τόμος, η συνέχεια και το τέλος» κάνει αναλυτική αναφορά στην Μάχη της Κρήτης και στον Γιάννη Μαρινέλλη, τις μέρες του Μαΐου 1941 που το Ηράκλειο βομβαρδιζόταν ασταμάτητα από τους Ναζί, με εκρηκτικές και εμπρηστικές βόμβες, ενώ έπεφταν χιλιάδες αλεξιπτωτιστές γύρω από την πόλη. Ολόκληρες συνοικίες ισοπεδώθηκαν μέσα σε μια κόλαση φωτιάς και σωρούς ερειπίων.           

 Η  Αντίσταση κατά της ναζιστικής λαίλαπας στη μάχη της Κρήτης, ήταν μια ηρωική αναλαμπή στο σκοτάδι της εσπευσμένης παράδοσης στους γερμανούς εισβολείς, που υπέγραψαν στις 20 Απρίλη 1941 οι σωματάρχες Τσολάκογλου, Δεμέστιχας και Μπάκος, πρωτοστατούντος  του μητροπολίτη Ιωαννίνων  Σπυρίδωνα.    

* Το κείμενο γράφτηκε από τους Φίλους Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας (ΦΙΜΠΟΔ) και στηρίζεται σε επιστολές του Μιλτιάδη Κόντου από το Σίδνευ της Αυτραλίας. Ο πατέρας του Μιλτιάδη ήταν ξάδερφος του λογοτέχνη -παιδαγωγού Κώστα Κόντου ( 1891-1966 ) και του ποιητή-νομικού Τάκη Κόντου (1898-1989), γνωστούς για τους κοινωνικούς τους αγώνες και τις διώξεις που υπέστησαν. Αναλυτικά βιογραφικά τους περιλαμβάνει ο Κώστας Μίσσιος στο βιβλίο του «Μυτιληνιοί λόγιοι και λογοτέχνες». Στο κείμενο βοήθησε και ο Μάκης Κατσιγίνης. Διήγηση του Μιλτιάδη Κόντου και φωτογραφίες για τα παραπάνω, δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ  ΤΗΣ  ΒΡΙΣΑΣ (τεύχος 68 - χειμώνας 2021).