Τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έχουν εκτοξευθεί στα 111,6 δισ ευρώ αποκαλύπτοντας τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Δεν είναι απλές οικονομικές εκκρεμότητες αλλά το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αφήνει την πραγματική οικονομία να καταρρέει. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η χώρα αναπτύσσεται όμως τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν καθαρά πως οι πολίτες στενάζουν.

Από τα 111,6 δισ ευρώ τα 84,4 δισ ευρώ θεωρούνται εισπράξιμα και μπαίνουν δυναμικά στο στόχαστρο των αναγκαστικών μέτρων. Τα υπόλοιπα 27,1 δισ ευρώ κρίνονται ανεπίδεκτα είσπραξης λόγω πτωχεύσεων ή ανενεργών ΑΦΜ. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος στρέφεται στη μεγάλη πλειονότητα των οφειλετών που προσπαθούν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Σχεδόν 3.973.220 ΑΦΜ χρωστούν στην εφορία με 2.262.821 από αυτούς να θεωρούνται άμεσα επιλέξιμοι για κατασχέσεις. Ήδη 1.617.052 πολίτες βρίσκονται υπό τέτοια μέτρα. Μια κοινωνία υπό δίωξη επειδή δεν έχει άλλο να δώσει.

Το νέο χρέος που δημιουργήθηκε μόνο στο οκτάμηνο του 2025 αγγίζει ήδη τα 6,13 δισ ευρώ με το ποσοστό είσπραξης να φθάνει το 34,1 τοις εκατό παρά τη συνεχή πίεση στους φορολογούμενους. Όσο κι αν εντείνονται οι ηλεκτρονικοί έλεγχοι όσο κι αν διασυνδέονται συστήματα και βάσεις δεδομένων η αλήθεια δεν αλλάζει. Οι πολίτες δεν χρωστούν επειδή αδιαφορούν αλλά επειδή έχουν ηττηθεί από το κόστος ζωής.

Στη Λέσβο η εικόνα δεν είναι διαφορετική καθώς οι τιμές στα καύσιμα είναι υψηλότερες από την ηπειρωτική χώρα λόγω μεταφορικών επιβαρύνσεων. Τα βασικά είδη διατροφής είναι αισθητά ακριβότερα και ο οικογενειακός προϋπολογισμός δεν ξεπερνά συχνά τα μέσα του μήνα. Νοικοκυριά έχουν φτάσει να διαλέγουν ανάμεσα σε πετρέλαιο θέρμανσης ή τρόφιμα ενώ η ΔΕΗ και οι πάροχοι ενέργειας συνεχίζουν να στέλνουν λογαριασμούς που τρομάζουν.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις του νησιού πνίγονται από ρεύμα, τιμές πρώτων υλών και παρατεταμένη μείωση του τζίρου. Στη Μυτιλήνη και στην Καλλονή αλλά και σε κάθε χωριό επαγγελματίες βλέπουν τα χρέη τους προς την εφορία να αυξάνονται μηνιαίως. Ο τουρισμός δεν κατάφερε φέτος να δώσει την ανάσα που προσδοκούσαν πολλοί ενώ η ελαιοπαραγωγή επιβαρύνεται από δραματική άνοδο του κόστους παραγωγής και το γεγονός ότι η επιδοτήσεις λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ κινδυνεύουν να μη δωθούν.

Παρά τα σοβαρά αυτά δεδομένα η κυβέρνηση επιμένει να εμφανίζει μια εικόνα ευημερίας η οποία όμως δεν έχει καμία σχέση με τη ζωή των ανθρώπων στη Λέσβο και στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου. Η νησιωτικότητα που θα έπρεπε να προστατεύεται μετατρέπεται σε καθημερινή τιμωρία για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Το κράτος ζητά από τους νησιώτες να πληρώσουν χρέη που γεννά η ίδια η κρατική πολιτική μέσα από την ακρίβεια την ενεργειακή επιβάρυνση και την έλλειψη ουσιαστικών μέτρων στήριξης.

Τα 111,6 δισ ευρώ δείναι η απόδειξη ότι η κοινωνία έχει φτάσει στο όριο. Η Λέσβος αλλά και η υπόλοιπη χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως οικονομικά ανθεκτική όταν καθημερινά βλέπει ανθρώπους και παραγωγικούς κλάδους να γονατίζουν. Όσο η κυβέρνηση συνεχίζει να κλείνει τα μάτια στην αλήθεια τόσο θα μεγαλώνει ο κατάλογος των οφειλετών και θα συρρικνώνεται η ελπίδα ότι αυτή η κατάσταση θα αλλάξει.