Ο Αντώνης Ανδριώτης, ένας γλυκός και χαμογελαστός άνθρωπος, πριν λίγες ημέρες έφυγε από τη ζωή. Ο Αντώνης, όπως τον γνώρισα τα τελευταία χρόνια, εκπροσωπούσε μια ιδιότυπη σχέση με την επιστήμη της Φυσικής, μιας και είχε μεγάλη αγάπη στον κορυφαίο Διδάσκαλο του Γένους Βενιαμίν Λέσβιο, του οποίου το έργο ανέδειξε με μελέτες και οργάνωση συνεδρίων και ημερίδων. Η συνεισφορά του στην ανάδειξη του επιστημονικού έργου του Βενιαμίν, που για τα δεδομένα της εποχής του τέλους του 18^ου και των αρχών του 19^ου αιώνα όπου έδρασε ο Βενιαμίν υπήρξε πρωτοποριακή και επαναστατική, δεν παραμέριζε την ενασχόληση του Αντώνη με την επιστήμη της Φυσικής. Αυτή, άλλωστε, για τον ίδιο ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Φυσική του Βενιαμίν. Η θεωρία του Πανταχηκίνητου με την οποία ο τολμηρός ιερωμένος, με καταγωγή από ένα ασήμαντο χωριουδάκι της Λέσβου, το Μεγαλοχώρι Πλωμαρίου, περιγράφει τα αίτια των φυσικών και ψυχικών φαινομένων, ο Αντώνης τη συσχέτιζε με τις σύγχρονες ενοποιητικές θεωρίες της Φυσικής, αλλά και με τις κοσμολογικές αντιλήψεις των Πυθαγορείων, του Αριστοτέλη και του Καρτέσιου.

Στο βιβλίο του «Η θεωρία του Πανταχηκινήτου του Βενιαμίν Λεσβίου» το οποίο ενσωματώθηκε στην ωραία κασετίνα όπου και η φωτοαναστατική έκδοση της Φυσικής, χειρογράφου που απόκειται στη Λέσχη Πλωμαρίου «Βενιαμίν ο Λέσβιος», ο Αντώνης υποστηρίζει ότι, η θεωρία του Βενιαμίν «είναι θεμελιωμένη στη βαθιά κατανόηση των μέχρι τότε γνωστών πειραματικών επιβεβαιώσεων των ιδιοτήτων της βαρύτητας, του ηλεκτρισμού, του μαγνητισμού, των οπτικών φαινομένων, της θερμότητας, της ακουστικής», δίχως, βέβαια, να παραλείπει να υπογραμμίσει τα σοβαρά κενά της, αφού η «μεγαλοφυής πρόταση» του Βενιαμίν αρκεί για να του αποδώσει τον τίτλο του «πατέρα των σύγχρονων ενοποιητικών θεωριών της Φυσικής». Ας μου επιτραπεί εδώ να σημειώσω το εξής: ο Αντώνης θυμίζει αυτό που έλεγε ο Άρθουρ Κέσλερ στο ωραίο βιβλίο του «Οι Υπνοβάτες»: «μπορούμε πάντα να πλουτίζουμε τις γνώσεις μας. Δεν μπορούμε όμως να αγνοούμε τις πιο παλιές από αυτές». Αναμφίβολα η συμβολή του Αντώνη όχι μόνο στη Φυσική αλλά και στην Ιστορία, είναι συμβολή στη μελέτη της επιστημονικής οδοιπορίας, είναι συμβολή στη μελέτη της διαπάλης των ιδεών της περιόδου του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Ο Αντώνης υπήρξε άνθρωπος των γραμμάτων, της αγωνίας και για ανάδειξη της Τοπικής Ιστορίας. Το όραμά του για ψηφιοποίηση και συγκέντρωση όλων των χειρογράφων του Βενιαμίν Λεσβίου σε μια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, όσοι τουλάχιστον ασχολούμαστε με αυτόν τον Διδάσκαλο του Γένους, οφείλουμε να το κάνουμε πράξη.