Κλείνουμε τις πενήντα μέρες από τότε που παρουσιάστηκε το πρώτο κρούσμα του αφθώδη πυρετού στο τόπο μας. Πενήντα μέρες, και από τότε μέχρι σήμερα έχουν χυθεί, στους λάκκους, πολλοί τόνοι γάλακτος και έχουν σφαχτεί και ταφεί χιλιάδες ζώα. Παρ' όλα αυτά , μέχρι και σήμερα που γράφονται αυτές οι αράδες, δεν έχει παρθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο, ΑΚΟΜΑ, ούτε για την αντιμετώπιση της αρρώστιας, ούτε για την στήριξη των κτηνοτρόφων και της κτηνοτροφίας του νησιού μας. Υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι υποσχέθηκαν  κάτι «ασπιρίνες για τον καρκίνο» που, όμως, κι αυτά είναι στο ΘΑ...

Θυμίζω πως πριν ξεσπάσει η μπόρα, και όταν ο αφθώδης έβραζε στα απέναντι παράλια, οι κτηνοτρόφοι ζήτησαν να παρθούν προληπτικά μέτρα και να έρθουν περισσότεροι κτηνίατροι. Γιατί σε ένα ολόκληρο νησί δυο άνθρωποι τι να πρωτοκάνουν και τι να πρωτοπρολάβουν.Όμως, φαίνεται, το κόστος ήταν μεγάλο και το όφελος μικρό...

Θυμίζω, ακόμα, πως και το 1994 είχε παρουσιαστεί αφθώδης πυρετός στο νησί μας που , όμως, αντιμετωπίστηκε χωρίς σφαγές κοπαδιών και χωρίς γάλατα στους λάκκους.

Αφήνουμε, όμως, για την ώρα τη Λέσβο και την συμφορά που ΕΡΙΞΑΝ  στα κεφάλια μας και πάμε λίγα μίλια πιο κάτω, στη γειτονική μας Χίο. Αν ψάξουμε λίγο στη μνήμη μας είναι σίγουρο πως θα θυμηθούμε το θέαμα που αντικρύζαμε τον περασμένο Αύγουστο, βλέποντας από τα νότια παράλια της Λέσβου προς τη βόρεια μεριά της Χίου. Τη μέρα, μαύροι καπνοί σκέπαζαν τα βουνά και τη νύχτα κόκκινες αντιφεγγιές έλαμπαν πάνω στις κορυφογραμμές. Πυρκαγιά κατάκαιγε όλη τη βόρεια Χίο. Όλη η Αμανή μέχρι και τους πρόποδες του Πελιναίου όρους είχε παραδοθεί στη φωτιά.

Βλέπετε, από την ώρα που ξέσπασε η φωτιά, πέρασε μια ώρα για να φτάσει επί τόπου το πρώτο πυροσβεστικό όχημα από την πόλη της Χίου. Σε ολόκληρη τη βόρεια πλευρά του νησιού, τη γεμάτη με δάση, παρθένα φύση, ιαματικά νερά και απίστευτη ομορφιά, και παρά τις φωτιές που είχαν ξεσπάσει τα προηγούμενα χρόνια αλλά και δυο μήνες νωρίτερα , τον Ιούνη, δεν είχαν ληφθεί προληπτικά αντιπυρικά μέτρα, δεν υπήρχε ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα!  Εβδομήντα χιλιάδες στρέμματα έγιναν στάχτη. Κάηκαν αμπέλια, ελαιώνες, δάση, κυψέλες, στάνες, σπίτια και ότι άλλο υπήρχε στο διάβα της φωτιάς.

Σήμερα, οχτώ μήνες μετά την καταστροφή η συζήτηση για βοήθεια στους κατοίκους και στα χωριά της Αμανής μοιάζει με ανέκδοτο με τον Τοτό...

Στο σημείο αυτό, αφήνουμε για λίγο τη Χίο στις συμφορές της και ξαναγυρνάμε στα δικά μας. Πιο πάνω έγραψα για '' τη συμφορά που ΕΡΙΞΑΝ στα κεφάλια μας.''  Όχι, δεν εννοώ ότι κάποιοι έφεραν επίτηδες τον αφθώδη πυρετό στη Λέσβο. Εννοώ, όμως, πως κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να προωθήσουν τα σχέδια τους, ότι βρήκαν ευκαιρία την κρίση να την κάνουν ευκαιρία σε βάρος των κτηνοτρόφων και όλου του λεσβιακού λαού. Για κάποιους ο αφθώδης έγινε βούτυρο στο ψωμί τους. Ποιους εννοώ; Αυτούς, που κρυμμένοι πίσω από τον '' πρίνο '' περίμεναν πότε θα γίνει η '' στραβή '' για να γεμίσουν τα βοσκοτόπια με καθρέφτες φωτοβολταϊκών και με ανεμογεννήτριες. Ήδη, εδώ και καιρό η πολυεθνική Ibedrola - Ρόκας έχει εξασφαλίσει τις αδειοδοτήσεις για άλλες 155 ανεμογεννήτριες στη δυτική Λέσβο και η εταιρία DIREEN , στο Μανταμάδο και στην Ερεσσό, εκεί που πιο μπροστά έβοσκαν  κοπάδια, τώρα θέλει να '' φυτέψει '' 47.616 φωτοβολταϊκά. Το συνολικό εμβαδόν της περιοχής που θα επηρεαστεί από τις εγκαταστάσεις μόνο των φωτοβολταϊκών θα ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα ενώ μια περιοχή 376.000 τετραγωνικών μέτρων που θα μπει μέσα στα σύρματα θα μετατραπεί σε μια εκτεταμένης έκτασης ζώνη βιομηχανικού τύπου.

Ακόμα, κάποιοι φρόντισαν να περάσει  απόφαση από το Δημοτ. Συμβούλιο Μυτιλήνης με την οποία απαγορεύεται η βόσκηση σε περιοχές Natura αλλά επιτρέπεται η εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ...

Και κάτι ακόμα. Με ημερομηνία 21 Απριλίου 2026 κατατέθηκε στη Βουλή νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος με τίτλο '' Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για χρήση και παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ ''

με το οποίο '' απλοποιούνται '' οι διαδικασίες έκδοσης αδειών για εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ και σε κάποιες περιπτώσεις απαλλάσσονται από την υποχρέωση εκπόνησης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων!

Πάμε, πάλι,  στη Χίο. Ως γνωστό, στη βόρεια Χίο, εκεί ακριβώς που η φωτιά τον Αύγουστο του 2025 κατέκαψε τα πάντα, υπάρχουν κοιτάσματα αντιμονίτη που, εδώ και κάμποσα χρόνια, Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβέρνηση και πιθανοί '' επενδυτές '' τα έχουν βάλει στο μάτι. Παρά, δε, τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας - έχουν καταφύγει στο ΣΤΕ - για τον κίνδυνο ολοκληρωτικής καταστροφής όλης της Αμανής και όχι μόνο, η κυβέρνηση προχώρησε σε διεθνή διαγωνισμό για την εξόρυξή του. Ήδη, τέσσερις εταιρίες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων η ΤΕΡΝΑ Λευκόλιθου και ο όμιλος ΗΡΑΚΛΗΣ - Lafarge.

Τώρα, αν η επαναλειτουργία των λατομείων αντιμονίου θα επιφέρει την καταστροφή των ιαματικών πηγών στα Αγιάσματα, την καταστροφή γεωργικών εκμεταλλεύσεων της περιοχής όπως αμπελώνες, ελαιώνες, μελίσσια και κτηνοτροφία, εκεί που ήταν προστατευόμενη περιοχή Natura, δάση και ανέγγιχτη φύση θα ελλοχεύει ο θάνατος από το αντιμόνιο τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους λοιπούς κατοίκους της περιοχής, απ'  ότι φαίνεται, ελάχιστα απασχολεί είτε την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε την κυβέρνηση, είτε τους όποιους ΤΕΡΝΑ, ΗΡΑΚΛΗ -Lafarge ή όποιον άλλον.  Πόσο μάλλον τις πολεμικές βιομηχανίες - βιομηχανίες θανάτου -που περιμένουν πως και πως το χιώτικο αντιμόνιο.

Λέσβος και Χίος λοιπόν. Για την ώρα... Παλιότερα ήταν η Εύβοια, οι Σκουριές, ο Πάρνωνας και τόσα άλλα. Αύριο  η Λήμνος, η Σάμος - ήδη έχουν μπει κι αυτές στο στόχαστρο - ή όποιο άλλο ελληνικό νησί και όχι μόνο.

   Ίδιες αιτίες, ίδιες τακτικές, ίδιες πολιτικές. Το κέρδος uber alles, - καταστρέφουμε και εγκαταλείπουμε, - το κράτος στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Κι εμείς; Άλλοτε κτηνοτρόφοι, άλλοτε γεωργοί, άλλοτε εργάτες, υπάλληλοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι και τόσοι άλλοι που στηριζόμαστε στα χέρια μας, στο μυαλό μας, στη δουλειά μας και μόνο, τι κάνουμε; Θα τους αφήσουμε να πετύχουν τα σχέδιά τους ; Θα τους αφήνουμε να κάνουν τις ζωές μας άνω - κάτω για τα κέρδη τους; Να καταστρέφουν ότι χτίσαμε, να λυμαίνονται τους κόπους μας και μετά πού σε είδα πού σε ξέρω;

Το ξέρουμε, το έχουμε ζήσει, το έχουμε εμπεδώσει. Η λύση είναι μόνο μία : ΑΓΩΝΑΣ. ΑΓΩΝΑΣ μέχρι τη νίκη, ΑΓΩΝΑΣ μέχρι το τέλος.