Η επιστροφή της εκπομπής «Τα Παιδία Παίζει» στο ραδιοφωνικό αέρα συνοδεύτηκε από μια συζήτηση που άγγιξε καίρια θέματα της επικαιρότητας. Η Ανθή Παζιάνου, η Μαρία Χατζηγεωργίου και ο Θράσος Αβραάμ έβαλαν στο τραπέζι τις καθυστερήσεις του Υπουργείου Παιδείας στο πρόγραμμα των σχολικών γευμάτων, αλλά και την αιφνιδιαστική εγκύκλιο που περιορίζει την πρόσβαση μαθητών στα ολοήμερα σχολεία. Δύο ζητήματα που, όπως υπογράμμισαν, φανερώνουν τις αντιφάσεις μιας πολιτικής που από τη μία επικαλείται την αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά στην πράξη αφήνει ακάλυπτες χιλιάδες οικογένειες.

Ο Θράσος Αβραάμ επισήμανε ότι, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, το πρόγραμμα των σχολικών γευμάτων καθυστερεί δραματικά. Παρά το γεγονός ότι τα σχολεία έχουν ήδη ανοίξει, η σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου δεν έχει φτάσει ακόμη. Στη Λέσβο, πέρυσι, μόλις 26 σχολεία εντάχθηκαν στο πρόγραμμα, αφήνοντας εκτός την πλειονότητα των μαθητών. «Δεν είναι μόνο οι ευάλωτες οικογένειες», τόνισε, «υπάρχουν και περιπτώσεις υποσιτισμού που οι δάσκαλοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι». Η καθυστέρηση, όπως σημειώθηκε, μεταθέτει την έναρξη του προγράμματος προς τα τέλη Οκτωβρίου ή και αργότερα, παρά το γεγονός ότι για πολλές οικογένειες τα γεύματα αυτά είναι αναγκαία για τη στοιχειώδη διατροφική επάρκεια των παιδιών.

Η συζήτηση συνδέθηκε με το δεύτερο φλέγον ζήτημα, αυτό της εγκυκλίου για τα ολοήμερα σχολεία. Το Υπουργείο, αδυνατώντας να καλύψει τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικούς, θέτει νέα κριτήρια συμμετοχής, αποκλείοντας οικογένειες στις οποίες ένας γονιός είναι άνεργος. Οι δημοσιογράφοι χαρακτήρισαν το μέτρο «κόφτη», που στην ουσία μεταφέρει το κόστος της υποστελέχωσης στους γονείς. «Το ολοήμερο δεν είναι πάρκινγκ παιδιών», υπογράμμισαν. «Προσφέρει μελέτη και υποστήριξη, ιδιαίτερα σε οικογένειες που δεν έχουν το χρόνο ή τις γνώσεις να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους το απόγευμα».

Από το μικρόφωνο δεν έλειψε και η διάσταση της κοινωνικής πίεσης που μεταφέρεται στα παιδιά. Η Ανθή Παζιάνου μετέφερε στοιχεία από το Σωματείο «Help για το παιδί και τον έφηβο», που δραστηριοποιείται στη Λέσβο τα τελευταία 15 χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το 47% των μητέρων δηλώνουν ότι τα παιδιά τους έχουν βιώσει μελαγχολία ή κατάθλιψη, το 20% αναφέρει κρίσεις πανικού και σχεδόν το μισό των παιδιών παρουσιάζει ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού. Παράλληλα, η λεκτική και σωματική βία εξακολουθούν να καταγράφονται σε ανησυχητικά ποσοστά, με το 21,9% να θεωρεί ακόμη το «χαστούκι» χρήσιμο παιδαγωγικό μέσο.

Η Μαρία Χατζηγεωργίου σχολίασε ότι τέτοιες νοοτροπίες «μας θυμίζουν άλλες εποχές», ωστόσο παραμένουν ζωντανές ακόμη και σήμερα σε γονείς κάθε κοινωνικής τάξης. Η ψυχολογική πίεση που δέχονται τα παιδιά, όπως ειπώθηκε, δεν αφορά μόνο τις πιο φτωχές οικογένειες αλλά και τα λεγόμενα «κανονικά» νοικοκυριά, όπου οι υψηλές απαιτήσεις και οι δυσκολίες της καθημερινότητας οδηγούν σε άγχος και πανικό.

Ο Θράσος Αβραάμ τόνισε ότι τα φαινόμενα αυτά δεν είναι μεμονωμένα, αλλά αποτελούν αντανάκλαση των γενικότερων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. «Όταν ο μισθός τελειώνει στις πέντε του μήνα, όταν οι γονείς παλεύουν να καλύψουν τα βασικά, το άγχος αυτό περνάει στα παιδιά», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι οι αιτίες είναι βαθιά πολιτικές και δεν αντιμετωπίζονται με αποσπασματικά μέτρα, όπως η απαγόρευση των κινητών στα σχολεία ή οι επικοινωνιακές κινήσεις της κυβέρνησης.

Η εκπομπή ολοκληρώθηκε με κοινή διαπίστωση ότι η δημόσια εκπαίδευση και η κοινωνική μέριμνα στη Λέσβο –και σε ολόκληρη τη χώρα– χρειάζονται ενίσχυση και σοβαρές πολιτικές αποφάσεις. Από τη στήριξη των σχολικών γευμάτων και την κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς, μέχρι την ψυχική υγεία των παιδιών και την ουσιαστική υποστήριξη των οικογενειών, τα ζητήματα που άνοιξαν στο «Τα Παιδία Παίζει» παραμένουν ανοιχτές πληγές για την κοινωνία.