Είναι γεγονός! Από τον προσεχή Σεπτέμβρη εγκαινιάζονται στην Ελληνική Τριτοβάθμια Εκπαίδευση τα Μη Κρατικά Πανεπιστήμια (τα ΚΟΛΛΕΓΙΑ που εν μία νυκτί ‘’πανεπιστημιοποιήθηκαν’’ με υπογραφή και σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας). Ανακοινώθηκε και ο τιμοκατάλογος των διδάκτρων που θα καταβάλλουν οι γονείς, ώστε να καμαρώσουν τα τέκνα τους ‘’επιστήμονες/επιστημόνισσες’’ με το πέρας των ‘’σπουδών’’ τους. Αναλόγως της επαγγελματικής απορρόφησης και του στάτους ή της υπόληψης που προσδίδει στην κοινωνία ξεκινούν από 5.000 ευρώ και φτάνουν τις 25.000 ευρώ. ΤΙΜΕΣ ΣΟΚ!! Όποιος γονιός πρόλαβε να εγγράψει το παιδί του, πρόλαβε.. Θέσεις περιορισμένες για εκλεκτούς πελάτες!!

Θα ήταν πραγματικά διαυγές προς την κοινωνία να πραγματοποιηθεί μία έρευνα/μελέτη με συμμετέχοντες/συμμετέχουσες αποφοίτους/απόφοιτες των εν λόγω ‘’πανεπιστημίων’’ και των ΔΗΜΟΣΙΩΝ για το ακαδημαϊκό επίπεδο, τον κύκλο σπουδών, την παρεχόμενη ποιότητα, το ερευνητικό υπόβαθρο (εφόσον κι αν υπάρχει ή λειτουργεί ως σχολική συνέχεια σε πιο ‘’εξελιγμένη’’ μορφή με εγχειρίδια που διαβάζονται υποτυπωδώς για τις ‘’εξετάσεις’’). Να καταστεί σαφές για ποιούς λόγους επέλεξαν τα Μη Κρατικά Πανεπιστήμια αποκτώντας επαγγελματικά δικαιώματα και επιστημονική κατάρτιση που θεωρητικά ισοδυναμεί επάξια των ΔΗΜΟΣΙΩΝ;

Απ’ την στιγμή που διαχώρισαν εξ αρχής την θέση τους, ‘’σπουδάζοντας’’ ψυχικά ανώδυνα, μπορώντας να αντέξουν το οικονομικό κόστος της ‘’φοίτησης.’’ Συνειδησιακά θα αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους, θα φέρουν κάποιο βάρος, όταν μελλοντικά θα αποκαλούν συνάδελφο/συναδέλφισσα απόφοιτο/απόφοιτη ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ; Ανθρώπινα εγείρεται το ερώτημα. Επειδή ακούγονται απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν τον ευχερή δρόμο ‘’σπουδών,’’ όποιος/όποια δεν πέρασε την βάσανο των Πανελληνίων Εξετάσεων, δεν εισήχθη στην ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, δεν απογοητεύτηκε απ’ την θεσπισμένη κυβερνητικά ΕΒΕ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) μάλλον η γνώμη του/της περισσεύει, όπως η πιθανή έπαρση κι η αλαζονεία του/της.

Το 2018, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ‘’πανεπιστημιοποίησε’’ (δίχως πλάνο) τα ΤΕΙ (Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα) της χώρας μας τα οποία μέχρι τότε θεωρούνταν κατώτερα, υποτιμημένα στην ελληνική κοινή γνώμη, ενώ επιτελούσαν διαφορετικό σκοπό από τα Πανεπιστήμια, ανήκοντας στα ΑΕΙ, δεν έγινε ντόρος που έμειναν κι εξακολουθούν να μένουν εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές κι απόφοιτοι, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, ταλαιπωρούμενοι μέχρι σήμερα, όντες μετέωροι, πορεύονται με την ελπίδα να αποκατασταθεί η αδικία στο πρόσωπό τους. Η αντίθεση προς την ίδρυση Μη Κρατικών Πανεπιστημίων (ιδιωτικών επιχειρήσεων με κρατική βούλα) είναι το αντίβαρο στις κοινωνικές κι οικονομικές ανισότητες που προκλήθηκαν, απ’ την κρίση που έχει υποστεί η χώρα μας και συνεχίζονται ακάθεκτες. Επίσης, για να είμαστε ειλικρινείς, οι άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά πρόκοψαν/προκόβουν σπουδάζοντας, προέρχονταν/προέχονται κατά κύριο λόγο από οικογένειες των οποίων οι γονείς ασκούσαν/ασκούν χειρωνακτικά επαγγέλματα, βιοποριζόμενοι μετά μεγάλων ακόμη κι ανυπέρβλητων δυσκολιών. Άνθρωποι που μόχθησαν/μοχθούν με ηθική και τιμιότητα, ώστε να έχουν τα παιδιά τους μέλλον...! Είναι λοιπόν, οι μόνοι που δικαιωματικά (οφείλουν να) καμαρώνουν, πράττοντάς το αθόρυβα, ταπεινά, με εσωστρέφεια.