Συντρόφια γάτοι της Κουλμπάρας τα πράγματα άρχισαν να σκουραίνουν.Ο δικός μου δεν έχει βγει από το σπίτι από το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής.

Άρρωστος πάντως δεν είναι. Συνεχώς μιλάει στο τηλέφωνο για αυτόν τον κορονοϊό, γράφει και διαβάζει, ξαναμιλά στο τηλέφωνο, γράφει και διαβάζει…
Ποιανού γιος είναι ρε παιδιά αυτός με την κορώνα κι όλη μέρα με δαύτον ασχολείται;
Αμ το άλλο;
Σήμερα τον άκουσα που παράγγελνε ένα τσουβάλι μεγάλο με φαγητό για μένα και… τον άλλον. Κάποια στιγμή το απόγευμα ήρθε το τσουβάλι, το έβαλαν κάτω πίσω από την πόρτα κι αυτός τι έκανε. Πήρε κάτι υγρά μαντηλάκια που μύριζαν κάτι σαν τσίπουρο κι άρχισε να πασαλείβει το τσουβάλι μας με δαύτα…
Το φαντάζεστε; Με κάτι σαν τσίπουρο το τσουβάλι μας…
Δε λέω καλό το τσίπουρο για εκείνον αλλά καλύτερα τα άλλα που ‘ναι μαζί με το τσίπουρο για εκείνον αλλά και για εμάς. Κάτι τυράκια, κάτι τηγανιτά ψαράκια, κάτι καλαμαράκια…

Αχ καλαμαράκια. Πάνε όλα ρε παιδιά… Το σπίτι μοσχοβολούσε με δαύτα… Και τώρα. Τσίπουρο σκέτο. Μόνο τσίπουρο μυρίζει το σπίτι. Κάτι σαν τσίπουρο για να σας πω την αλήθεια. Τσίπουρο σε μαντηλάκια, τσίπουρο σε μπουκαλάκια, τσίπουρο σε σαπούνι.

Όποτε του ‘ρθει πασαλείβεται με τσίπουρο. Χωρίς καλαμαράκια, χωρίς ψαράκια, χωρίς τυράκι. Δε το πίνει. Πασαλείβει τα χέρια μου με δαύτα ρε παιδιά…
Κι όχι μόνο.

Και το πληκτρολόγιο κάθε πρωί και το γραφείο του ότι πιάνει και δεν πιάνει το τρίβει με τσίπουρο.

Τον βαρέθηκα. Κι ο χοντρός ο Λάκης που ‘ταν όλη την ώρα δίπλα του τον βαρέθηκε. Πήγε σήμερα στον καναπέ και κοιμήθηκε.
Πέντε μέρες ρε παιδιά μέσα στα πόδια μας…

Αλλά καταπώς μαθαίνω από τον Αλή και τον Μαρία που έρχονται και μου τα σφυράνε από το κενό κάτω από την πόρτα έχει και χειρότερα. Η Αλέκα έμεινα πέντε μέρες έξω από το «Μουσικό καφενείο». Ξεροσταλιάζει απέξω από την πόρτα. Έκλεισε το «Μουσικό καφενείο» ρε παιδιά; Κι η Τάκη από το «Ζουμπόυλη» έρχεται και τρώει κι αυτή ότι βρίσκει έξω από την πόρτα μας.
Τι έγινε ρε παιδιά. Αυτός ο γιός με την κορώνα φταίει για όλα;
Πείτε μου…

* Ο Αυγουστής είναι γάτος που κατοικεί στο σπίτι του Στρατή Μπαλάσκα στην Κουλμπάρα μαζί με το μεγάλο του αδελφό το Λάκη. Άμα σηκώνεται, οπότε σηκώνεται ο μεγάλος του φίλος από τον υπολογιστή μπαίνει και συζητά με τους άλλους γάτους