× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς

Γράφει η ΣΤΕΛΛΑ ΣΚΟΥΦΟΓΛΟΥ

Δημοσίευση 5/4/2024

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς
' χρόνος ανάγνωσης

Προσθέστε το Νησί στις αναζητήσεις σας

Add stonisi.gr on Google ↗

Όταν το 1922, οι Έλληνες της Προύσας ειδοποιήθηκαν ότι έσπασε το μέτωπο και ο στρατός του Κεμάλ προελαύνει, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άρον - άρον τα σπίτια τους και τη ζωή τους και παίρνοντας βιαστικά ότι μπορούσαν από τα πολύ απαραίτητα υπάρχοντα τους, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.

Ο Εμμανουήλ Τερζούδης και η γυναίκα του Χαρίκλεια, με ένα δίχρονο παιδί στο χέρι, (τη μητέρα μου) και ένα αγέννητο στην κοιλιά, ξεκίνησαν το μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο κουβαλώντας μαζί τους την αβάσταχτη οδύνη για την ζωή που άφηναν πίσω και ελάχιστα πράγματα, όσα μπορούσαν να σηκώσουν, για να επιβιώσουν, στο άγνωστο, όπου κατευθυνόταν. Σ αυτά τα λίγα πράγματα συμπεριλαμβανόταν αυτή η ραπτομηχανή χειρός, τυλιγμένη σε κάποια απαραίτητα ρούχα και όλα μαζί τυλιγμένα μέσα σε ένα στρώμα, που κουβαλούσε ο παππούς στην πλάτη του σε όλο το ταξίδι.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Οδύσσεια τους κατέληξε στο νομό Σερρών, σε ένα μικρό χωριό, την Αγκίστα, που ήταν και σταθμός τρένου.Ο παππούς, που ήταν ποτοποιός στο επάγγελμα, δεν δικαιούταν αγροτικό κλήρο για να βιοποριστεί και τον πρώτο καιρό έκανε ότι μπορούσε ευκαιριακά, περιμένοντας την όποια αποζημίωση για να μπορέσει να ζήσει την οικογένεια. Όταν τελικά την πήρε, άνοιξε ένα καφενείο κοντά στο σταθμό και με αυτό βιοπορίστηκαν.

Τον πρώτο αυτό δύσκολο καιρό, αυτή η ραπτομηχανή ήταν ο βασικός τροφοδότης του σπιτιού, αφού η γιαγιά μου έγινε η ράφτρα του χωριού για να εξασφαλίζει τα απαραίτητα, με τη μέθοδο της ανταλλακτικής οικονομίας!
Με τα χρόνια, η οικογένεια μεγάλωσε, ήρθαν κι άλλα παιδιά, και κάποια στιγμή έφυγαν από την Αγκίστα και εγκαταστάθηκαν στα Νέα Μουδανιά της Χαλκιδικής.

Όταν ήρθε η σειρά της πρώτης τους κόρης, (της μητέρας μου, της Ιλιάδας) να παντρευτεί και να ξενιτευτεί κι αυτή, ερχόμενη στη Μυτιλήνη, η ραπτομηχανή ήρθε μαζί της, σαν προίκα, αλλά και σαν πολύτιμη ανάμνηση, χρήσιμη ως το τέλος!...

*Σημείωση: Η ραπτομηχανή αυτή δωρίστηκε από την κ. Στέλλα Σκούφογλου στον Σύλλογο Μικρασιατών Σκάλας Λουτρών «Το Δελφίνι» και φιλοξενείται στο «Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922» της Σκάλας Λουτρών μαζί με άλλα κειμήλια.

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add stonisi.gr on Google ↗
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Νότια Παράκαμψη Μυτιλήνης: Ώρα να ακουστεί ο ήχος των μηχανημάτων

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗΣ, πολιτικός μηχανικός
Νότια Παράκαμψη Μυτιλήνης: Ώρα να ακουστεί ο ήχος των μηχανημάτων
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ιατρικές συνεργασίες

Του ΑΡΙΣΤΕΊΔΗ ΚΑΛΑΡΓΑΛΗ
Ιατρικές συνεργασίες
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Η Πατρίδα δεν είναι εξέδρα επισήμων!

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΧΩΡΙΑΤΕΛΛΗΣ, δικηγόρος
Η Πατρίδα δεν είναι εξέδρα επισήμων!
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Λιγνίτης και μεταλλεύματα στη Λέσβο: Οι γερμανικές εξορύξεις στην Κατοχή

Γράφει ο ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΕΛΕΠΕΡΤΖΗΣ, Καθηγητής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λιγνίτης και μεταλλεύματα στη Λέσβο: Οι γερμανικές εξορύξεις στην Κατοχή
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Παρελάσεις και εκδηλώσεις*

Γράφει ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΛΑΡΓΑΛΗΣ
Παρελάσεις και εκδηλώσεις*
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Παρέμβαση στον λιμένα Μυτιλήνης για την καλύτερη υποδοχή κρουαζιερόπλοιων

Γράφει ο ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΚΑΡΑΒΑΤΑΚΗΣ Αρχιτέκτων - Μηχανικός ΕΜΠ
Παρέμβαση στον λιμένα Μυτιλήνης για την καλύτερη υποδοχή κρουαζιερόπλοιων
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Του «Αστράτ’γου» του Μανταμαδιώτη

8 Νοεμβρίου, η γλυκιά γιορτή των Αιολέων-Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΛΑΤΑΝΟΥ*
Του «Αστράτ’γου» του Μανταμαδιώτη
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Γιατί η επαναφορά των Κοινωνικών Επιστημών στην Εκπαίδευση αποτελεί αναγκαιότητα και όχι πολυτέλεια

Γράφουν τα Μέλη της ομάδας ειδικού ενδιαφέροντος για την εκπαίδευση του ΣΚΑΕ Μαρία Μενεγάκη, Φιλάνθη Μιχάλακα, Αλεξάνδρα Σιώτου
Γιατί η επαναφορά των Κοινωνικών Επιστημών στην Εκπαίδευση αποτελεί αναγκαιότητα και όχι πολυτέλεια