× Στο Νησί
SOCIAL MEDIA

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς

Γράφει η ΣΤΕΛΛΑ ΣΚΟΥΦΟΓΛΟΥ

Δημοσίευση 5/4/2024

Η ιστορία μιας ραπτομηχανής της Μικρασιατικής προσφυγιάς
' χρόνος ανάγνωσης

Όταν το 1922, οι Έλληνες της Προύσας ειδοποιήθηκαν ότι έσπασε το μέτωπο και ο στρατός του Κεμάλ προελαύνει, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άρον - άρον τα σπίτια τους και τη ζωή τους και παίρνοντας βιαστικά ότι μπορούσαν από τα πολύ απαραίτητα υπάρχοντα τους, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.

Ο Εμμανουήλ Τερζούδης και η γυναίκα του Χαρίκλεια, με ένα δίχρονο παιδί στο χέρι, (τη μητέρα μου) και ένα αγέννητο στην κοιλιά, ξεκίνησαν το μεγάλο ταξίδι προς το άγνωστο κουβαλώντας μαζί τους την αβάσταχτη οδύνη για την ζωή που άφηναν πίσω και ελάχιστα πράγματα, όσα μπορούσαν να σηκώσουν, για να επιβιώσουν, στο άγνωστο, όπου κατευθυνόταν. Σ αυτά τα λίγα πράγματα συμπεριλαμβανόταν αυτή η ραπτομηχανή χειρός, τυλιγμένη σε κάποια απαραίτητα ρούχα και όλα μαζί τυλιγμένα μέσα σε ένα στρώμα, που κουβαλούσε ο παππούς στην πλάτη του σε όλο το ταξίδι.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η Οδύσσεια τους κατέληξε στο νομό Σερρών, σε ένα μικρό χωριό, την Αγκίστα, που ήταν και σταθμός τρένου.Ο παππούς, που ήταν ποτοποιός στο επάγγελμα, δεν δικαιούταν αγροτικό κλήρο για να βιοποριστεί και τον πρώτο καιρό έκανε ότι μπορούσε ευκαιριακά, περιμένοντας την όποια αποζημίωση για να μπορέσει να ζήσει την οικογένεια. Όταν τελικά την πήρε, άνοιξε ένα καφενείο κοντά στο σταθμό και με αυτό βιοπορίστηκαν.

Τον πρώτο αυτό δύσκολο καιρό, αυτή η ραπτομηχανή ήταν ο βασικός τροφοδότης του σπιτιού, αφού η γιαγιά μου έγινε η ράφτρα του χωριού για να εξασφαλίζει τα απαραίτητα, με τη μέθοδο της ανταλλακτικής οικονομίας!
Με τα χρόνια, η οικογένεια μεγάλωσε, ήρθαν κι άλλα παιδιά, και κάποια στιγμή έφυγαν από την Αγκίστα και εγκαταστάθηκαν στα Νέα Μουδανιά της Χαλκιδικής.

Όταν ήρθε η σειρά της πρώτης τους κόρης, (της μητέρας μου, της Ιλιάδας) να παντρευτεί και να ξενιτευτεί κι αυτή, ερχόμενη στη Μυτιλήνη, η ραπτομηχανή ήρθε μαζί της, σαν προίκα, αλλά και σαν πολύτιμη ανάμνηση, χρήσιμη ως το τέλος!...

*Σημείωση: Η ραπτομηχανή αυτή δωρίστηκε από την κ. Στέλλα Σκούφογλου στον Σύλλογο Μικρασιατών Σκάλας Λουτρών «Το Δελφίνι» και φιλοξενείται στο «Μουσείο Προσφυγικής Μνήμης 1922» της Σκάλας Λουτρών μαζί με άλλα κειμήλια.

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Add stonisi.gr on Google ↗
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Αγαπημένα μου παιδιά...

Γράφει η ΚΑΙΤΗ ΣΤΡΑΤΑΚΗ, Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Βορείου Αιγαίου
Αγαπημένα μου παιδιά...
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ο ψηφιακός εθισμός των παιδιών και η απαγόρευση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης

Γράφει η Δρ ΜΑΝΤΩ ΡΑΧΩΒΙΤΣΑ Αναπληρώτρια καθηγήτρια, Νομική Σχολή, Πανεπιστήμιο του Nottingham
Ο ψηφιακός εθισμός των παιδιών και η απαγόρευση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Γεωλογικά φαινόμενα στην περιοχή Βατερών ‑ Πολιχνίτου

Γράφει ο ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΕΛΕΠΕΡΤΖΗΣ, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεωλογία – Γεωχημεία - Εφαρμοσμένη και Περιβαλλοντική Γεωχημεία
Γεωλογικά φαινόμενα στην περιοχή Βατερών ‑ Πολιχνίτου
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Λέσβος, Ανοιξη 2026: Μια προσωπική εξομολόγηση από την ακριτική Λέσβο

Γράφει η ΟΛΓΑ ΒΛΟΥΧΑΚΗ, Πρέσβειρα του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Κλίμα, Διευθύντρια ΓΕΛ Άντισσας
Λέσβος, Ανοιξη 2026: Μια προσωπική εξομολόγηση από την ακριτική Λέσβο
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

«Ανοιχτά καταστήματα θέλουν οι Τούρκοι»

Από τα 290 στα 2.100 τα Airbnb στη Λέσβο και χιλιάδες αφίξεις από την Τουρκία – Ο Άρης Λαζαρής περιγράφει τη νέα τουριστική δυναμική
«Ανοιχτά καταστήματα θέλουν οι Τούρκοι»
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Διαχείριση αφθώδους πυρετού σε Κύπρο και Λέσβο

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΜΑΡΟΥ, Απόφοιτος Κτηνιατρικής Σχολής ΑΠΘ,κάτοικος Φίλιας
Διαχείριση αφθώδους πυρετού σε Κύπρο και Λέσβο
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Ασφυξία στη σχολική τάξη

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
Ασφυξία στη σχολική τάξη
ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Όταν η Κοινωνική Ανθρωπολογία συναντά την ωμή πραγματικότητα του Σκαλοχωρίου

Kαι κάτι περί αλλοτρίωσης- Γράφει η ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΙΝΤΖΙΡΤΖΗ
Όταν η Κοινωνική Ανθρωπολογία συναντά την ωμή πραγματικότητα του Σκαλοχωρίου