Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1960. Στη χώρα μας έχουν προκηρυχθεί βουλευτικές εκλογές. Τα κόμματα προετοιμάζονται γι’ αυτές . Το κόμμα της Αριστεράς που πιστεύει και για το οποίο αγωνίζεται ο μπάρμπας-Λιάς είναι υπό διωγμό. Το πηγαινέλα των στελεχών του στα αστυνομικά τμήματα είναι σύνηθες φαινόμενο. Τούτη τη φορά όμως δεν πήγε ο μπάρμπα-Λιάς στο αστυνομικό τμήμα, αλλά η αστυνομία στο σπίτι του. Ο αστυνομικός νόμος <<συνέλαβε>> τον μπάρμπα-Λιά μαζί με τα ψηφοδέλτια. <<Κατάσχονται>> του είπαν, <<δε θα αφήσουμε τον κόσμο να ψηφίσει ‘κομμούνια’, εαμοσυμμορίτες, κλπ>>. Πήγε να σκάσει από τη στεναχώρια του ο τον μπάρμπα-Λιάς. ‘Έβαλε το κεφάλι του στα δυο του χέρια και άρχισε να σκέπτεται. Περασμένα μεσάνυχτα σαν τη νυχτερίδα ξεγλίστρησε μέσα στο σκοτάδι και χτύπησε όλες τις πόρτες των στελεχών συντρόφων του κόμματος. Το και το τους εξήγησε, <<η αστυνομία ου πήρε τα ψηφοδέλτια>>. Σκέφτηκαν μα λύση δε βρήκαν. Να πήγαινε κάποιος στην Ερεσό να έφερνε καινούρια μα ήταν σίγουρο ότι στον γυρισμό θα τον έπιαναν και θα τον ερευνούσαν, οπότε χαμένος κόπος.
Γύρισε απογοητευμένος σπίτι του, μα ύπνος δεν του κόλλαγε. Ξημέρωσε, κατέβηκε στο ντάμι, σαμάρωσε το γάιδαρο για του <<καμέν>>(κοντίσια). Μόλις έφτασε στους μύλους τα μάτια του άστραψαν. Πίσω από τον ένα μύλο είδε τον σπιούνο άλλαξε κατεύθυνση και αντί για του <<καμέν>> πήρε το δρόμο για την Ερεσό. Σε λίγες ώρες παραλάμβανε τα ψηφοδέλτια και εξηγούσε στους κοντοχωριανούς συντρόφους το σχέδιο του για τον τρόπο που θα τα έμπαζε στο χωριό. Πήρε το δρόμο του γυρισμού με τα ψηφοδέλτια στον τορβά. Σαν έφθασε στο Μεσότοπο έκοψε δρόμο και πετάχτηκε μέχρι τον Ποδαρά και γέμισε τον τροβά με <<μπαχτσαβανικά>> (ντομάτες, μελιτζάνες κλπ). <<Έχεις καλό πράγμα>> είπε στον περιβολάρη, <<γέμισε μου και έναν δικό σου τροβά και θα σου τον στείλω>>. Φόρτωσε τον τροβά και πήρε το δρόμο για το χωριό. Σαν έφτασε στη μεγάλη τη βρύση κοντοστάθηκε και κοίταξε χαμηλά στα ντάμια. Ο <<φίλος>> του ο Παναγιώτης ακραιφνής δεξιός και εθνικόφρων <<ξέσαζε>> τα ζωντανά του και σε λίγο θα αναχωρούσε για το χωριό. Κρύφτηκε πίσω από μια λυγαριά και παραμόνευε ο μπάρμπα-Λιάς. Σαμάρωσε το γάιδαρο ο Παναγιώτης και πήρε την ανηφόρα να βγει στη δημοσιά. Βγήκε από την κρυψώνα ο μπάρμπα-Λιάς και μπήκε πρώτος αφού χαιρέτησε το φίλο του τον Παναγιώτη. <<Μέχρι Ποδαρά πήγα για καμιά ντομάτα>> φώναξε και <<λάλησε>> το γάιδαρο να απομακρυνθεί από το φίλο του. Πλησιάζοντας στους μύλους διέκρινε τα καπέλα των χωροφυλάκων, τώρα θα σας φτιάξω, σκέφτηκε και ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του. Έβγαλε από την τσέπη του το κλαδευτήρι κι έκοψε το σκοινί από τον τροβά με τα ψηφοδέλτια, έπεσε ο τροβάς στη μέση του δρόμου, κύλησαν μερικές ντομάτες στο δρόμο. Ο Παναγιώτης ξωπίσω είδε τον τροβά που έπεσε και φώναξε: <<Έι ο μπάρμπα-Λιά ο τροβάς σου έπεσε>>. Ο μπάρμπα-Λιάς έκανε πως δεν άκουσε και συνέχισε το δρόμο του. Ξαναφώναξε ο Παναγιώτης. Μα τι φωνάζω και ξαναφωνάζω αφού είναι γνωστό ότι είναι κουφός, σκέφτηκε. Κατέβηκε, έδεσε το σκοινί του τροβά και τον κρέμασε στο γάιδαρο του. Εν τω μεταξύ ο μπάρμπα-Λιάς είχε φθάσει στους <<μύλους>> κι ένας χωροφύλακας τον συνόδεψε στον Αστυνομικό Σταθμό για έρευνα, όπου φυσικά δεν βρήκαν τίποτα. Ξωπίσω ο Παναγιώτης πέρασε το μπλόκο ανενόχλητος αφού ήταν άνθρωπος υπεράνω υποψίας. ΄Εφθασε στο χωριό και με ένα απ΄ τα παιδιά του έστειλε τον τροβά στο σπίτι του <<κουφού και αφηρημένου>> μπάρμπα-Λιά. <<Καλά κι ωραία, μέχρι εδώ τα καταφέραμε αδερφέ Παντελή, αλλά πως θα τα μοιράσουμε;>><<Στους γνωστούς και φίλους θα φτάσουν εύκολα, στους πιο μακρινούς έχω ένα σχέδιον>>. Έβαλε στην τσέπη ενός σακακιού τα ψηφοδέλτια, και φώναξε την κόρη του Ελένη: <<Πάρε το σακάκι αυτό, πήγαινε το στον μπαρμπά-Σαράντη και πες του να ψάξει τις τσέπες. Αν σε ρωτήσει κανείς στο δρόμο που πας το σακάκι να πεις ότι η μάνα μου κόντυνε τα μανίκια και το πάω στον μπαρμπά-Σαράντη>>. Κάπως έτσι μοιράστηκαν όλα τα ψηφοδέλτια. Ξημέρωσε Κυριακή και η ψηφοφορία άρχισε. Σαν διάνος φούσκωνε και ξεφούσκωνε απ’ τη χαρά του ο Σταθμάρχης της Άγρας για το κατόρθωμα του. Διαβεβαίωνε δεξιά κι αριστερά ότι <<αριστερή δε θα βρουν ούτε μια ψήφο στην κάλπη>>. Λογάριαζε όμως χωρίς τον ξενοδόχο (μπάρμπα-Λιά) και το βράδυ που άνοιξε η κάλπη και βγήκε πρώτη σε ψήφους η Αριστερά ο κυρ Σταθμάρχης έχασε τη μιλιά του!

Κείμενο που δημοσίευσε ο Γιώργος Κιοβρέκης του Παντελή στο 24ο τεύχος του περιοδικού του Συλλόγου Αγριτών Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2000
Γιάννης Κακαρώνης