Στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης είναι κρεμασμένο ένα πανό με γαλάζια γράμματα: «Θέλουμε πίσω τα νησιά μας...θέλουμε πίσω τις ζωές μας!!!» Τρεις τελείες, τρία θαυμαστικά!

Ένα σύνθημα γεμάτο ψέμματα: Τα νησιά μας απελευθερώθηκαν από τον Ελληνικό στρατό το 1912. Τελευταίος κατακτητής ήταν οι Γερμανοί ναζί το 1940. Μετά την αποχώρηση των Γερμανών, τα νησιά μας είναι ελεύθερα! Από τότε κανείς δεν τα κατάκτησε ώστε να τα ζητάμε πίσω.

Η γλώσσα μας άντεξε δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Άντεξε και είναι γέφυρα ανάμεσα σ’ αυτό που ήμασταν χθες και σ’ αυτό που είμαστε σήμερα. Όσοι θεωρούν ότι η πατρίδα μας κινδυνεύει να αλλοιωθεί, επειδή βρίσκονται εδώ κάποιες χιλιάδες πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου, δεν αντιλαμβάνονται την δύναμη και την δυναμική της Ελλάδας: Να συνθέτει και να αφομοιώνει. Τα νησιά μας δεν κινδυνεύουν από κανέναν ειρηνικό επισκέπτη. Από την Ευρώπη, την Ασία, ή την Αφρική. Από τους μπάμπουρες κινδυνεύουν.

Το προσφυγικό βαραίνει τον τόπο μας. Είναι μικρός και δεν μπορεί να σηκώσει μεγάλο βάρος στους ώμους του. Θέλουμε η βοήθεια μας να είναι αποτελεσματική, όμως το μπόι μας είναι μικρό σε σχέση με το πρόβλημα. H Λέσβος και τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου πρέπει να αποσυμφορηθούν. Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, στους ελαιώνες, ζουν χιλιάδες άνθρωποι κάτω από άθλιες συνθήκες. Μικρά παιδιά με τις οικογένειες τους. Ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.

Θέλουμε την αποσυμφόρηση του νησιού μας. Δεν θα δεχτούμε όμως κλειστές δομές–φυλακές, ούτε στην Λέσβο, ούτε σε κανένα μέρος της Ελλάδας. Κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα τα ονομάζουν. Τι εννοούν ο Θεός κι η ψυχή τους. Ποιος τους εμπιστεύεται; Δεν θα φύγουν οι πρόσφυγες από την Λέσβο, για να τους φυλακίσουν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η πατρίδα μας δεν θα γίνει μια μεγάλη φυλακή αθώων ανθρώπων. Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολιτικές ένταξης. Ειδικά για τα παιδιά.

Διάβασα δηλώσεις οικονομικού παράγοντα της πόλης, σε τηλεοπτικό σταθμό της Αθήνας, ότι την περίοδο των γιορτών, που περίμενε η αγορά επιπλέον κίνηση, ο κόσμος δεν κατέβαινε να ψωνίσει τα απογεύματα, από ανασφάλεια. Λόγω της παρουσίας των προσφύγων. Είπε επίσης ότι υπήρχαν ουρές από πρόσφυγες στα ΑΤΜ. Υπονοούσε ότι ο κόσμος δεν μπορούσε να βγάλει χρήματα. Να τον ενημερώσω ότι σύμφωνα με προέδρους εμπορικών συλλόγων, άλλων περιοχών της Ελλάδας, η πτώση της αγοραστικής κίνησης την περίοδο των Χριστουγέννων κυμαινόταν από 20-30%. Σε μέρη που δεν υπήρχαν ούτε πρόσφυγες, ούτε μετανάστες.

Τα προηγούμενα Χριστούγεννα το κοινωνικό επίδομα το έλαβαν, επτά φορές παραπάνω δικαιούχοι από ότι το πήραν φέτος. Πέρσι τις γιορτές οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, πήραν δύο φορές έκτακτη ενίσχυση de minimis. Σύνολο περίπου δέκα ευρώ στο πρόβατο. Φέτος η ενίσχυση αυτή δεν δόθηκε. Η αγορά, έπεσε αν έπεσε, λόγω της έλλειψης αγοραστικής δύναμης που προκάλεσαν οι πολιτικές της κυβέρνησης της ΝΔ. Την μείωση της αγοραστικής δύναμης του κόσμου, δεν την προκάλεσαν, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.

Καλό είναι λοιπόν να είμαστε συγκρατημένοι και να μην ξεσπαθώνουμε σε κάθε ευκαιρία εναντίον των προσφύγων, αμαυρώνοντας τον τόπο μας. Οπλίζοντας το χέρι των ακροδεξιών λαϊκιστών. Γιατί οι μπάμπουρες είναι εδώ. Και μέσα στην παράταξη του κυρίου Μουτζούρη...

Την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, έξω από το δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης, θα γίνει η κεντρική εκδήλωση διαμαρτυρίας για την κατάσταση, στην Λέσβο. Δεν θα είμαστε εκεί. Δεν θα είμαστε εκεί, για να ακούσουμε τον κύριο Μουτζούρη, με την γνωστή ξενοφοβική του ρητορική, να μας λέει για τον κίνδυνο αλλοίωσης της Λέσβου και της Ελλάδας. Δεν θα είμαστε εκεί για να διαδηλώσουμε κάτω από το γεμάτο ψέμματα, διχόνοια και λαϊκισμό, ακροδεξιό σύνθημα, «Θέλουμε πίσω τα νησιά μας, θέλουμε πίσω τις ζωές μας!!!»

Τις ζωές μας,τις παίρνουμε στα χέρια μας και δεν τις αφήνουμε σ’ αυτούς που με τα ψέμματα και την προπαγάνδα τους θέλουν να τις κατευθύνουν, για το δικό τους όφελος.

Κι ύστερα ήρθαν οι μπάμπουρες κύριε Μουτζούρη. Ρωτήστε και τον κύριο Μηταράκη…