Μεγάλη η θλίψη για την καταστροφή που έπαθαν οι συμπολίτες μας στη Θεσσαλία. Δεν είναι μόνο η σκέψη μας μαζί τους. Οι Βρισαγώτες βοηθούν έμπρακτά τους πληγέντες, γιατί γνωρίζουν καλά τι θα πει να χάνεις τους κόπους μιας ζωής και μετά από 7 χρόνια να είσαι στο ίδιο σημείο. Τους λυπόμαστε όχι μόνο για αυτό που έπαθαν, αλλά κυρίως για αυτό που τους περιμένει, κι όχι μόνο αυτούς, όλους μας. Τρέχει ο κρατικός μηχανισμός να καταγράψει τις ζημιές. Άμεσα θα τους δοθεί μια προκαταβολή, πρώτη αρωγή τη λένε, και μετά τι; Το κράτος μας πετάει ένα κομμάτι ψωμί σαν να είμαστε ζητιάνοι.

Σας καταθέτω λοιπόν την εμπειρία μου στην περίπτωση της μητέρας μου. Σεισμόπληκτη το 2017, πυρόπληκτη το 2022. Το πατρικό μου σπίτι στη Βρίσα κατεδαφισμένο. Το μικρό καλοκαιρινό κατάλυμα στα Βατερά, που είχε μετατραπεί σε αποθήκη μετά το σεισμό, ολοσχερώς καμένο. Ό,τι καταφέραμε να σώσουμε από το γκρεμισμένο σπίτι, πράγματα κυρίως συναισθηματικής αξίας, σώθηκαν, αποθηκεύτηκαν, έγιναν όμως στάχτη στο κατάλυμα στα Βατερά. Βλέπετε στη μητέρα μου δεν δόθηκε κάποιος από τους πολλούς αποθηκευτικούς χώρους στα κοντέινερ. Γιατί άραγε? Ίσως να σώζονταν τα σχολικά βιβλία και τετράδια,  η στολή του έφεδρου αξιωματικού, τα υφαντά της γιαγιάς, τα κεντήματα της μάνας μου, το κουστούμι του ξενιτεμένου θείου στην Αυστραλία, οι μάλλινες κουβέρτες που φτιάχτηκαν από το μαλλί των προβάτων που εκτρέφαμε με τον  συγχωρεμένο πατέρα μου και που μαζί κουρεύαμε. Μηδαμινής αξίας για κάποιους, ανεκτίμητης αξίας για μένα. Όλα στάχτη. Και όλα αυτά γιατί το κράτος δεν μπόρεσε να σταματήσει μια φωτιά που ξεκίνησε στο βουνό 10 χιλιόμετρα μακριά.

Και σήμερα πού βρισκόμαστε; Να προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε τα κατεστραμμένα κτίρια. Εμείς και εκατοντάδες άλλοι συγχωριανοί. Οι λιγοστοί υπάλληλοι της Διεύθυνσης Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών (ΔΑΕΦΚ) αγωνίζονται να μας βοηθήσουν. Αλλά πώς;

Όταν η κυβέρνηση δεν ενισχύει τη νούμερο ένα υπηρεσία που η κύρια αρμοδιότητάς της είναι η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Την υπηρεσία που θα έπρεπε να διεκπεραιώνει τις υποθέσεις μας τουλάχιστον εντός τριμήνου. Την υπηρεσία που η κυβέρνηση του 41% αποφάσισε εν μέσω καλοκαιριού, εν μέσω καταστροφικών πυρκαγιών, να τη μεταφέρει από το Υπουργείο Υποδομών στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης. Την υπηρεσία που επί δύο μήνες από 17 Ιουλίου δεν προβαίνει σε καμία υπογραφή απόφασης. Την υπηρεσία που μόλις πριν λίγες μέρες ξεκίνησε να εγκρίνει επισκευές κτιρίων από φωτιές του 2018 και του 2021. Την υπηρεσία που εποπτεύει ένας αποτυχημένος υπουργός, σε ένα υπουργείο που έχει την ευθύνη να προλαμβάνει, να καταστέλλει και να αποκαθιστά τις ζημιές από φυσικές καταστροφές. Αλλοίμονό μας! Όχι πρόληψη, όχι καταστολή, αλλά ούτε αποκατάσταση θα δούμε μέσα στην επόμενη πενταετία, αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική.

Στην περίπτωση της μητέρας μου, αυτή τη στιγμή περιμένουμε από τον Φεβρουάριο να υπογραφεί μία απόφαση που αφορά τα Βατερά, και από τον Μάρτιο μια απόφαση για τη Βρίσα. Τρεις μήνες η κάθε αίτηση στο πρωτόκολλο για να χρεωθεί στον αρμόδιο υπάλληλο. Όλο το καλοκαίρι η υπηρεσία άλλαζε υπουργείο, τον Οκτώβριο θα μετακομίζει από Αμπελόκηπους στο Μαρούσι. Θα είμαστε τυχεροί αν δεν χαθεί κανένας φάκελος κατά την μεταφορά. Νοιάζεται κάποιος “τοπικός παράγοντας”, ο “συντονιστής”,  να προωθήσει συνολικά τα αιτήματά μας; Προωθεί μήπως μόνο αιτήσεις από λίστα “εκλεκτών” ή ασχολείται με την εκλογή «εκλεκτών» στην αυτοδιοίκηση; Οι πλημμύρες στη Θεσσαλία προσθέτουν χιλιάδες νέες αιτήσεις για αποκαταστάσεις ζημιών. Οι υποθέσεις της Βρίσας θα μείνουν πίσω, μέχρι που η επόμενη καταστροφή θα μεταφέρει πίσω και τις υποθέσεις της Θεσσαλίας. 

Βέβαια στην περίπτωση της Θεσσαλίας τα πράγματα μπορεί να είναι αλλιώς, οι πιέσεις μπορεί να είναι πιο δυνατές, βλέπετε οι “παράγοντες” εκεί έχουν άλλες προσβάσεις στην κεντρική κυβέρνηση και στο τέλος άμα αποφασίσουν κλείνουν και την εθνική οδό για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Εμείς στη Βρίσα τι μέλλον έχουμε;

Υ.Γ.1 Ένα χρόνο μετά ακόμα περιμένουμε την απαλλαγή  ΕΝΦΙΑ για το καμένο σπίτι.

Υ.Γ.2 Διαβάζω ότι άμεσα θα προσληφθούν 800 αστυνομικοί. Μάλλον για την αντιμετώπιση των “επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών”. Κάτι παραπάνω θα ξέρουν για το τι τους περιμένει!

*Μαργαρίτης Νικέλλης του Γεωργίου

Μηχανικός Πληροφορικής, MSc in Cultural Informatics

Αναπληρωτής Προϊστάμενος στη Διεύθυνση Διαφάνειας και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Δημότης Δήμου Δυτικής Λέσβου, Βρισαγώτης-Βατεριανός