Από το πρωί αναρωτιέμαι τι είναι ετούτο το κακό που μας βρήκε. Στο Δήμο Μυτιλήνης αναφέρομαι καθότι στην «άλλη» Λέσβο όντως χιονίζει με την εκεί δημοτική αρχή να προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα (με επιτυχία προς το παρόν) και να καλύψει τις ανάγκες.

Και θυμάμαι το χιονιά του (τόσο μα τόσο μακρινό φαντάζει) 2017, όταν χιόνισε επί τρεις μέρες, από τις 7 μέχρι και τις 9 Ιανουαρίου.

Και είχαν αντιμετωπιστεί τα προβλήματα, τα όποια προβλήματα, του χιονιά σε όλο το νησί. Και είχε ανοιχτές πληγές το νησί, ανάμεσα τους και μια αιμορροούσα και κακοφορμισμένη Μόρια.

Κι όμως χωρίς 112, χωρίς πανικούς, χωρίς webex, χωρίς προσπάθειες να αποδειχθεί η αριστεία των κρατούντων κάθε λογής όλα πήγαν καλά. Πολύ καλά. Πραγματικά άριστα.

Ήταν βλέπετε η εποχή που στον ενιαίο Δήμο Λέσβου είχαμε ανθρώπους που τους βλέπαμε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Δεν έκαναν μαλάξεις στα προσφυγάκια στις ακτές του Μολύβου και της Συκαμνιάς χωρίς να το λένε πουθενά, ούτε ονειρευόταν φυλακές.