Από τον χειμώνα που μας πέρασε ήταν γνωστό ότι η εβδομαδιαία ακτοπλοϊκή σύνδεση Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης, θα διεκόπτετο για το διάστημα Ιουνίου-Σεπτεμβρίου γιατί πολύ απλά οι πλοιοκτήτες απαιτούν να εισπράττουν την επιδότηση της λεγόμενης άγονης γραμμής.

Δηλαδή στην περίοδο του πλήρους καλοκαιριού, οπότε για να βρεις θέση πρέπει να κλείσεις δυο μήνες πιο μπροστά.

Το λεγόμενο υπουργείο εμπορικής ναυτιλίας, αγρόν αγόραζε για ένα θέμα της αποκλειστικής του αρμοδιότητας, η δε γενική γραμματεία αιγαίου και ναυτιλιακής πολιτικής που εδρεύει, ατυχώς, στη Μυτιλήνη, ασχολούνταν, όπως πάντα, με άλλα σοβαρότερα θέματα.

Το Επιμελητήριο Λέσβου, καταβάλλοντας σοβαρές και σύντονες προσπάθειες, κατάφερε να καθιερώσει την σύνδεση Σμύρνης-Μυτιλήνης-Θεσσαλονίκης με ανάδοχο την εταιρία LEVANTE FERRIES και τον εκπρόσωπό της Γιώργο Θεοδόση. Μάλιστα στις 28 Ιουνίου ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Βαγγέλης Μυρσινιάς, με δηλώσεις του ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν στην καθιέρωση της γραμμής περιλαμβανομένου και του υπουργού Πλακιωτάκη.

Και έκτοτε περιμένουμε. Σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του καλοκαιριού και η λειτουργία της γραμμής αναγγέλλεται. Όσο να αποφασίσει ο υπουργός , μαζί με τον γραμματέα νησιωτικής πολιτικής, πότε θα λειτουργήσει η γραμμή, χιλιάδες τουρίστες θα χάνονται και εκατοντάδες τόνοι ζωοτροφές θα σαπίζουν στην Θεσσαλονίκη, με τους πλοιοκτήτες να ανεβάζουν αυθαίρετα τις τιμές μεταφοράς, ώσπου να αντιληφθούμε πλήρως ότι και το μοναδικό λαδοτύρι Μυτιλήνης, θα εκλείψει.

Τελικά το συμπέρασμα βγαίνει από μόνο του. Στη Λέσβο δεν υπάρχουν άνθρωποι, που να καταλαβαίνουν σε ποιο τόπο ζουν. Καιρός να αποσυρθούν όπως φρονίμως έπραξε η πρώην περιφερειάρχης Χριστιάνα Καλογήρου, που αποφάσισε πως αφού δεν μπορούσε να φανεί επί του πεδίου, η Αθήνα, ήταν ο μόνος τόπος που την χωρούσε, μαζί με διάφορα απόβλητα της πολιτικής ζω΄’ως.