Δεν παίζονται με τίποτα. Κάθεσαι να γράψεις το κείμενο σου που με χίλια ζόρια έχεις καταλήξει στο θέμα σου, γιατί βλέπεις, τα κατορθώματά τους είναι τόσα και τέτοια που δεν ξέρεις ποιο να πιάσεις και ποιο ν' αφήσεις.
Όμως, πριν αρχίσεις το γράψιμο ρίχνεις μια τελευταία ματιά στις ειδήσεις και ... φτου κι' απ' την αρχή.

Βουλή. Συζήτηση για το νομοσχέδιο της Κεραμέως για την παιδεία - ταφόπλακα για τα ΑΕΙ - και στο βήμα είναι ένας τύπος, μια αντιπαθητική καλογερασμένη ΔΑΠιτόφατσα, που κάτι λέει για χούντα, για Πολυτεχνείο, χασκογελάει και ειρωνικά, βρε δεν πάει στο διάολο λέω, και πάω να τον προσπεράσω.

Αλλά, πριν πατήσω το κουμπί, με μια φευγαλέα ματιά, διαβάζω στο πάνω μέρος της εικόνας ΣΥΡΙΓΟΣ : '' Πολιτική μυθολογία η αντίσταση στη χούντα και το Πολυτεχνείο.'' και στο κάτω μέρος : ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ, Υφυπουργός Παιδείας και θρησκευμάτων, Αρμόδιος για θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Χωρίς δεύτερη σκέψη, πατάω άλλο κουμπί και αντί να πάω παρακάτω κάθομαι και τον ακούω. Θα μου πείτε καλά να πάθω... Δίκιο έχετε.

Λοιπόν, ο περί ου ο λόγος ''κύριος'' κατάφερε να συνενώσει όλη την αντιπολίτευση, πλην Ελληνικής Λύσης βεβαίως, και να τον βρίζουν όλοι μαζί εν χορώ.
Και τι δεν είπε. Ότι ''...στα θεμέλια της μεταπολιτεύσεως δεν υπήρχε ένα γεγονός ανατροπής.''
- Και οι Νομικές, το Πολυτεχνείο, το κίνημα του Ναυτικού, ο διαρκής αγώνας του ελληνικού λαού κατά της χούντας δεν ήταν πολλά γεγονότα ανατροπής;
Ότι ''...δεν υπήρξαν διαδηλώσεις και πορείες επί χούντας''.

- Τι να σου κάνω κακομοίρη μου, που συγχωρέθηκε η μάνα μου. Αλλιώς θα σου έλεγε εκείνη αν υπήρξαν η δεν υπήρξαν πορείες και διαδηλώσεις.
Ότι ''...δεν έγινε από την πλειοψηφία του λαού αυτό που χρειαζόταν''.

- Και πότε ''κύριε καθηγητά'' μια αντίσταση, μια εξέγερση , μια επανάσταση ξεκινά από την πλειοψηφία ενός λαού; Η αντίσταση, η εξέγερση, η επανάσταση ξεκινούν από τα πιο πρωτοπόρα τμήματα ενός λαού και μετά ακολουθεί και η πλειοψηφία . Και για να' χουμε καλό ρώτημα, όλοι αυτοί που γέμισαν τις φυλακές και τα ξερονήσια, οι σακατεμένοι από το ξύλο, όλους αυτούς που πιάσανε και τους άλλους που δεν πιάσανε γιατί τους κυνηγούσανε; Γιατί έβριζαν τον διαιτητή;

Είπε κι' άλλα ο ''κύριος υπουργός'' που για να τα γράψω και να τα σχολιάσω εγώ, και να τα διαβάσετε εσείς θα φάμε όλο το χρόνο μας.

Όμως ο ''κύριος'' αυτός είχε την ατυχία να μην είναι μόνος του μέσα στην αίθουσα, αλλά να τον ακούν κι' άλλοι. Και μέσα σ' αυτούς να είναι και ο Θανάσης Παφίλης. Πήρε, λοιπόν, τον λόγο και μέσα σ' ένα λεπτό του τα 'δωσε όλα στο χέρι.

Μια φράση του δε, ήταν η επιτομή , το ζουμί, όχι μόνο της απάντησης στον εν λόγω ''κύριο'' αλλά και όλης της συζήτησης για το αντιεκπαιδευτικό έκτρωμα :
- ''... γιατί τα συνθήματα του Πολυτεχνείου είναι ακόμα επίκαιρα. Ψωμί - παιδεία - ελευθερία. Εσείς τι κάνετε τώρα; Εμπόριο! ''