ΓΡΑΦΕΙ ο Αρχιμανδρίτης Καλλίνικος Παπαδόπουλος

Η αγία και μεγάλη εβδομάδα των φρικτών παθών και της ένδοξης ανάστασης του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού ανοίγεται κάθε χρόνο ενώπιον μας και έτσι μας δίδεται από το έλεος του Θεού μια ακόμα ευκαιρία να σταθούμε ο καθένας με σοβαρότητα και ειλικρίνεια ενώπιον τον σταυρωμένου και αναστημένου Κυρίου μας και να αναλογιστούμε τι του προκαλέσαμε με τις αμαρτίες μας, δηλαδή τον πόνο και τον θάνατο, και τι μας χάρισε Αυτός με την αγάπη του, δηλαδή τη συγχώρεση και τη ζωή.

Η εορτή του Πάσχα δεν είναι μια εύθυμη ανάπαυλα από την καθημερινότητα, παρόλο που είναι χρήσιμη και αυτή.

Πολύ περισσότερο, δεν είναι μια ευκαιρία για χαλάρωση των ηθών, για εκδήλωση απρεπειών, για επανάληψη ανοησιών, που δυστυχώς γίνονταν σε παλαιότερες εποχές και έφτασαν σήμερα να ονομάζονται «έθιμα».

Το έθιμο, κατά την ακριβή έννοια του όρου, είναι η συνηθισμένη εφαρμογή του καλού και ωφέλιμου, όχι η αναπαραγωγή της βαρβαρότητας και της ανηθικότητας.

Μια τέτοια ανευλαβής και απεχθής συνήθεια του παρελθόντος είναι το «κάψιμο του Ιούδα».

Πράγματι, ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστό και τίθεται ενώπιον μας ως παράδειγμα προς αποφυγή.

Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, δεν προωθείται και δεν επιτρέπεται η μανιακή οχλαγωγική εκδήλωση παγανιστικών διαθέσεων, δηλαδή η πυρπόληση ενός ανθρωποειδούς ομοιώματος, που κάποιοι επονομάζουν «Ιούδα».

Ποτέ η εκκλησία δεν κάλεσε τους χριστιανούς να εκδικηθούν τον Ιούδα ή τους σταυρωτές του Χριστού, εβραίους και ρωμαίους, για τους οποίους ο Κύριος μας, ενώ ήταν καρφωμένος στον σταυρό και υπέφερε, προσευχήθηκε στον Πατέρα του να τους συγχωρήσει.

Δεν μπορεί να είναι και δεν είναι έθιμο χριστιανών μια τέτοια βαρβαρική και οχλαγωγική πράξη. Πολύ περισσότερο, είναι απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο να λαμβάνει χώρα κατά την κατανυκτική περιφορά του επιταφίου, όταν οι πιστοί με συντριβή ακολουθούν το σώμα του Κυρίου τους, κάποιοι άλλοι, δήθεν τηρητές του δήθεν εθίμου, να οργιάζουν σαν αρχαίοι ειδωλομανείς εκστομώντας βρωμόλογα και χοροπηδώντας γύρω από μία καιόμενη κούκλα. Είναι αυτό χριστιανική αντίληψη περί του πάθους του Κυρίου;

Όχι, όχι, όχι! Είναι μια αηδιαστική εκδήλωση ψυχολογικής παθολογίας, που βρίσκει διέξοδο σε δήθεν έθιμα, σε δήθεν υπεράσπιση του δικαίου Χριστού και καταδίκη του άδικου Ιούδα.

Καταδικάζουμε ως μη χριστιανική και ως μη παραδοσιακή και ως μη ηθική μια τέτοια εκδήλωση.

Καταγγέλλουμε ότι πρόκειται για ξέσπασμα ανηθικότητας, κατώτερων ενστίκτων, ανευλάβειας και ανοησίας.

Ποτέ οι άγιοι της εκκλησίας μας δεν έπραξαν ούτε επέτρεψαν τέτοιες ασχημοσύνες.

Ο ισχυρισμός ότι μια συνήθεια είναι παλιά, για αυτό και πρέπει να αναβιώσει, είναι το ίδιο με το να θέλουμε να συντηρούμε ένα ψέμα, να συνεχίζουμε μια πλάνη.

Ως χριστιανοί δεν δεχόμαστε κάτι τέτοιο και αποτρέπουμε εντόνως κάθε συνειδητό πιστό από τέτοιες ενασχολήσεις.

Αντιθέτως, καλούμε σε μετάνοια όσους καταγίνονται με αυτές τις αισχίστου είδους εκδηλώσεις και ευχόμαστε να γίνει επιτέλους κατανοητό από όλους τι σημαίνει ότι ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός πέθανε και αναστήθηκε για τον καθένα από εμάς.