Φορώντας μάσκες, για μήνες, μερικές φορές δεν αντιλαμβανόμασταν ποιος ήταν αυτός που συναντούσαμε στον δρόμο. Κατά διαστήματα μπερδευόμασταν, αναρωτιόμασταν είναι υποχρεωτική η χρήση μάσκας και πού; Ώσπου λίγο πριν τις Αποκριές αντικαταστήθηκαν με αυτές των μασκαράδων.  

Σε χρονογράφημα του Μαρτίου του 1926, στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος», ο Μυριβήλης γράφει για την απαγόρευση της χρήσης μάσκας κατά τις Αποκριές. Με την ευκολία που έγραφε και παρουσίαζε τα θέματα, σατίριζε πρόσωπα και γεγονότα γράφει το χρονογράφημα «Στο καρναβάλι της ζωής». Σ’ αυτό κάνει θέμα την ιδιότητα και παρουσία που έχουν ή θέλουν να παρουσιάζουν κάποιοι. Δεν χρειάζεται να φορέσουν μάσκα, μας λέει, γιατί το πρόσωπό τους, σκεπάζεται από το προσωπείο που θέλουν να επιδεικνύουν. Έτσι μας παρουσιάζει διάφορους τύπους της παλαιάς Μυτιλήνης, (μήπως και σημερινούς;) οι οποίοι δεν χρειάζεται να μασκαρευτούν τις Απόκριες. Γιατί είναι διαρκώς μασκαρεμένοι.

Γράφει: «Αυτός εκεί παριστάνει τον σοβαρόν. Προσέξτε τη φάτσα του. Τα φρύδια του είναι σουφρωμένα κατά τον αυστηρότερον τρόπον. Είναι η καρφίτσα της εμβριθείας που συγκρατεί την επιτυχημένην εκείνην πτυχήν εις το μέσον. Μην του μιλάτε. Δεν θα σας απαντήσει παρά διά μονολεκτικών ή αμφιβόλων επιφωνημάτων: «Μμ… βεβαίως… πιθανόν…». Είναι σιδερομένος τρώει την πάσταν του με τα μπροστινά του δόντια, μιλά καθαρεύουσα. Είναι μασκαρεμένος εις σοβαρόν. Από κάτου χάσκει ο Ηλίθιος και λέει: «Σαν καλά τα καταφέρνω!». Δίπλα του είναι η κυρία του. Θα ομολογήσετε ότι βαστιέται ακόμα. Το μακιγιάζ της είναι αρκετά καλό. Της δίνει μόλις τριανταπέντε χρόνια. Τα φυσικά δόντια της είναι λίγα, αλλά οφείλομεν να ομολογήσωμεν ότι και με τις χρυσές κορώνες της δαγκάνει αρκετά καλώς τα ξυνόμηλα. Αυτή παριστάνει την «Κυρίαν» κ’ έχει όλο το ύφος της σοβαρής και αξιοπρεπής μητέρας. Κάτω απ’ τη μάσκα όμως καγχάζει η Μεσσαλίνα».[…]

«Κοιτάχτε αυτόν εκεί τον κύριο. Είναι γέρος όπως βλέπετε, έχει γιους παντρεμένους ή της παντρειάς, όπως ξέρετε. Είναι ο ιεροκήρυκας της ηθικής όπως ακούτε. Η καρδιά του είναι διαρκώς έντρομη για τα ανήλικα κορίτσια, μη στάξει και μη βρέξει επί της αγνότητός των, μη λάχει και πιτσιλιστεί η ιριδόκοκος της παρθενίας των. ’’Δ –δεν εγκρίνω ν-να αργάζονται αι γ- γυναίκες. Δ –διότι δ-διεφθείρονται’’. Εν τω μεταξύ έχει γνωσθεί ήδη ότι είναι ένας βρωμερός γεροσάτυρος, αποτελών το κορόιδο των κορασίδων και το πανηγύρι των μαχαλάδων όπου κυνηγά τα θύματά του.

Παρέκει πίνει την μπύρα του ένας κοιλαράς κύριος με υπεραιμικήν εμφάνισιν. Τα μάγουλά του είναι σαν ώριμες ντομάτες από την πληθωρικήν υγείαν. Αυτός έχει άλλην ειδικότητα και άλλον ρόλον. Είναι προστάτης και βοηθός των πεινόντων και γυμνητευόντων αδερφών μας. Κάνει συνεδριάσεις για την ευτυχίαν των και χύνει, να, κουκιά – δάκρυα από τον πόνον των, που τον αισθάνεται βαθειά. Κάτω απ’ τη μάσκα του όμως τους κοροϊδεύει. Τους έχει κάνει ένα είδος επάγγελμα. Ζει απ’ αυτούς, χτίζει μέγαρα απ’ αυτούς, χτίζει μαγαζιά απ’ αυτούς, κατήρτησε αξιοπρεπέστατην κοιλίτσαν απ’ αυτούς, κάνει τις δουλίτσες του μια μορφιά σκαλώνοντας πάνω στη ράχη τους, είναι άξιος να τους καταφέρει να τον βγάλουνε και βουλευτή ακόμα, αυτόν τον υπερχορτασμένον, οι λοιποί οι υπερπεινασμένοι».

Απευθυνόμενος στους αναγνώστες του για την απαγόρευση της χρήσης μασκών και την απουσία τους λέει «Να λείψουν λοιπόν, κυρίες και κύριοι, οι γκρίνιες σας για τη μουτσούνα. Και χωρίς αυτήν οι μασκαράδες κυκλοφορούν αφθόνως, δόξα τω Θεώ, ανάμεσά μας. Η αποκριάτικη κίνησις δεν έχασε κι ούτε πρόκειται να χάσει τίποτα απ’ τη ζωηρότητά της και μη χολοσκάνετε».

 Ας αναλογιστούμε κι εμείς σήμερα πόσοι προσποιούνται κάποιον ρόλο στη δημόσια ζωή και θέλουν να πιστέψουμε ότι αυτή είναι κι η πραγματική ιδιότητά τους, γιατί έτσι εξυπηρετεί τους σκοπούς τους. Αν νομίζετε ότι δεν φορούν μάσκα, τότε, κατά τη γνώμη μου, φοράτε παρωπίδες.

Καλή σαρακοστή.