Η φράση του Φλωράκη ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Κάθε γενιά έχει κάποιες κομβικές στιγμές στην ιστορία της. Αυτές που ζούμε τώρα, σίγουρα είναι μία από αυτές. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι το καλύτερο σενάριο αυτή τη στιγμή είναι μία προπολεμική κατάσταση να παγιωθεί και να περιμένουμε να ξεσπάσει μετά από κάποια λίγα χρόνια γενικότερη σύρραξη.
Σαν λαός δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα. Δεν πρέπει να διαλέξουμε χασάπη. Είναι ανήθικο, ανιστόρητο και ανόητο να εμπλεκόμαστε. Ανήθικο γιατί τα νεκρά παιδιά του Ουκρανικού λαού, δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα νεκρά παιδιά της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν ή του Ιράκ. Είναι ανιστόρητο, γιατί όποτε μπλέξαμε στα παιχνίδια των μεγάλων, δεμένοι στο άρμα κάποιου, τότε το πληρώσαμε με ποταμούς αίματος. Ακόμα και όταν πρόσκαιρα μπορεί να κέρδιζες κάτι, το έχανες μετά διπλό και τρίδιπλο. Η Διδώ Σωτηρίου στα ματωμένα χώματα αναφέρει ότι «οι μεγάλοι πριν στεγνώσει το μελάνι από τη Συνθήκη των Σεβρών, έψαχναν πως να την αλλάξουν». Είναι ανόητο να λες ότι δεν εμπλέκεσαι, αλλά να στέλνεις στρατιωτικό εξοπλισμό. Δεν μιλάμε για ανθρωπιστική βοήθεια αλλά για όπλα, ξεχνώντας ότι στην Ανατολική Ουκρανία ζουν 100 χιλιάδες Έλληνες. Η στρατιωτική βοήθεια είναι δεδομένο ότι δεν θα περάσει απαρατήρητη από τους Ρώσσους, και αν δεν έχουμε άμεσες επιπτώσεις, θα ξεσπάσει η καταιγίδα στο κεφάλι αυτών των ανθρώπων.
Ως λαός πρέπει να πάρουμε κάποιες αποφάσεις. Άμεσα και γρήγορα. Ειδικά στον τόπο μας, η συζήτηση αυτή είναι επιβεβλημένη. Η απεμπλοκή μας από το ΝΑΤΟ είναι θέμα ζωτικής σημασίας. Κανείς δεν είπε να μην έχουμε άμυνα. Αλλά ο στρατός μας και τα όπλα του δεν έχουν καμία δουλειά έξω από τη χώρα μας. Ο τρόπος που θα γίνει η απεμπλοκή είναι ζήτημα των διπλωματών μας. Εμείς σαν λαός πρέπει να πάρουμε την πολιτική απόφαση να φύγουμε από εκεί.
Οι εξελίξεις προσπέρασαν το πολιτικό σύστημα. Δεν είναι θέμα Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ. Είναι θέμα πολιτικής επιλογής και προστασίας του λαού μας.

Υποψήφιος Διδάκτορας του Τμήματος Γεωγραφίας