Τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που από το 2015 κι έπειτα σήκωσαν άθελά τους όλο το βάρος του μεταναστευτικού κύματος έχουν ήδη πληρώσει ακριβό τίμημα όχι μόνο όσον αφορά τον οικονομικό τομέα αλλά και σε κάθε έκφανση της κοινωνική ζωής των κατοίκων.

Η σημαντική μείωση των προσφύγων και μεταναστών που σημειώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια υπονομεύεται τώρα από το ενδεχόμενο δημιουργίας μίας υπερδομής στην περιοχή της Βάστριας.

Τις τελευταίες ημέρες πολλοί από τους πολιτικούς ταγούς του τόπου μας έχουν αναλωθεί σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων, εγκλωβισμένοι στο πλέον αποπροσανατολιστικό ψευτοδίλημμα “Υπερδομή ή Τίποτα”, που παρασύρει και διχάζει τους Λέσβιους.

Η οποιαδήποτε κίνηση πρέπει αφενός να αποτελεί καθολικό αίτημα της κοινωνίας αφετέρου να έχει περιεχόμενο, ξεκάθαρη θέση, σαφές στίγμα και εφικτή πρόταση ειδάλλως κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν πολιτικό συμφυρμό και να δημιουργηθούν στρεβλές εντυπώσεις και συνεπώς ουτοπικά αιτήματα που θα οδηγήσουν είτε σε αδιέξοδο είτε σε καταστροφικές λύσεις.

Στο χάσμα που δημιουργείται ανάμεσα στο πομπώδες “Όχι σε όλα” και στο σιωπηρό “Ναι στα πάντα” οφείλουμε να βάλουμε τα θεμέλια μιας οριστικής και εφικτής λύσης. Οφείλουμε να είμαστε διεκδικητικοί αλλά και ρεαλιστές. Στην εκκωφαντική σιωπή να απαντήσουμε με προτάσεις. Στις ανούσιες φωνές να πρυτανεύσει η λογική.

Πριν σχηματίσουμε γνώμη για τον τόπο ή για το μέγεθος μιας ενδεχόμενης δομής είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τον λόγο που αυτή θα δημιουργηθεί. Είναι σημαντικό να λειτουργεί ΜΟΝΟ έως ότου γίνει η ταυτοποίηση όσων έρχονται από τα απέναντι παράλια και να μην γίνεται εντός αίτηση ασύλου ώστε ο αιτών να “καθηλώνεται” στο νησί για μήνες ή χρόνια όπως συνέβαινε παλαιότερα. Πρέπει δηλαδή η διαμονή να έχει προσωρινό χαρακτήρα και σύντομη διάρκεια.

Μία μικρή, ελεγχόμενη δομή προσωρινής διαμονής και ταυτοποίησης εκτός του αστικού ιστού θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το υπαρκτό φαινόμενο των προσφυγικών ροών από τα απέναντι παράλια χωρίς να δημιουργήσει τα προβλήματα που ακόμα πασχίζουμε να ξεπεράσουμε και να υπονομεύσει τα κεκτημένα των δύο τελευταίων ετών.