Δε μεγάλωσα σωστά, δεν είχα επιλογές

Εθισμένος για το χρήμα μέσα σ΄ όλες τις δουλειές

Η π……. αυτή που μίλαγες τη γ……προχθές

Στέλνω σπίτι του αλήτες, πες του και τζιχαντιστές

Ναι αυτοί είναι οι στίχοι ενός τραγουδιού ΤΡΑΠ και ανάλογες οι επιτυχίες πολλών τέτοιων ερμηνευτών,  όπως του Snik, του Lamanif, τoυ FY, τoυ Sin Boy,  με εκατομμύρια εφήβους fun όπως και εκατομμύρια κέρδη για τους ίδιους.

Κυκλοφορούν με τατουάζ, χρυσές αλυσίδες και ακριβές γούνες, με πολυτελή αυτοκίνητα και σπίτια που εντυπωσιάζουν τους πιτσιρικάδες, εξυμνώντας  με τα τραγούδια τους το μισογυνισμό, υπερτονίζοντας τη σεξουαλικότητα, το χρήμα και τη πλούσια ζωή, τη βία, τη παραβατικότητα, τη χρήση όπλων και ναρκωτικών.. με το Lean ή αλλιώς Purple Drank να είναι η μασκότ της trap.

Η αργκό  γλώσσα των  τράπερ …και όχι ράπερ,  είναι ένα συνονθύλευμα από σπασμένα Ελληνικά, greeklish και Αμερικανιές, με τολμηρό λεξιλόγιο,  που η νεολαία έχει υιοθετήσει στην καθημερινή της ομιλία όπως:

-flexάρω...επιδεικνύω κάτι

-έλα  bro...έλα αδελφέ

-diss...ασέβεια

-βέρια...παράνομα νταλαβέρια

-σισάκι...σ έχω σαν αδελφή μου

-κριντζάρω…αηδιάζω

-struggle….είμαι άνθρωπος που αγωνίζεται

-θα φάνε expose..θα τους αποκαλύψουμε
-σουαγκάρω…καμαρώνω υπερβολικά

-μου σκάει overdose…μου φαίνεται υπερβολικό

Είναι ένα από τα παιδιά της rap και hip hop μουσικής, (ανέκαθεν πρόβαλλαν την σκληρή πλευρά-παθογένεια της κοινωνίας), που μαγνητίζει τους νέους, κυριαρχώντας στη βιομηχανία της μουσικής και των views σήμερα…σαν κοινωνικό φαινόμενο.                                                                         

Πως επιδρούν όμως στα παιδιά μας όλα αυτά που προβάλλονται στα τραπ τραγούδια;

Επηρεάζουν αρνητικά τη συμπεριφορά και το lifestyle τους;

Η ακριβή και πολυτελή ζωή, το άφθονο και εύκολο χρήμα, πόση αλήθεια έχουν, πόσο εύκολα μπορεί να τα αποκτήσει κανείς; μήπως από τα «βέρια» που λέγαμε πριν;

Η drug culture (που δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που σχετίζεται με κάποια είδη μουσικής), είναι επικίνδυνη για τη νεολαία;

Δεν έχω απαντήσεις στο αν θα διαφθείρει τους νέους, αν τους απευαισθητοποιεί στη βία και τη χρήση ναρκωτικών.

Για το αν οδηγεί στην πορνεία, το σεξισμό και σε ένα πλαίσιο ανοχής στην κακοποίηση, ακούγοντας στίχους όπως «με τις γκόμενες πάω με μία κάθε μέρα, για να αδειάζει το πακέτο, αλλιώς έχει βιασμό».

Πόσο μπορεί να πιέζονται τα παιδιά μας όταν μια τοξική τάση προάγεται με τέτοιους στίχους που τους καλούν σε μια ¨ματσίλα¨- αρρενωπότητα, ανάγοντας το σεξ σε ζήτημα ποσοτικό και όχι ποιοτικό, παραβιάζοντας αν χρειαστεί τα θέλω του άλλου και κατά πόσο οι έμφυλες διακρίσεις παγιώνονται μέσα από τα μηνύματα που εσωτερικεύουν και δέχονται από το περιβάλλον γύρω τους;

Προάγεται άραγε μια κουλτούρα βιασμού και αντικειμενοποίησης της γυναίκας με στίχους όπως: «Θέλω κ….ο Colombiana. Έξω κυρία και στο κρεβάτι π……»; ενισχύονται οι σεξιστικές αντιλήψεις που ήδη υπάρχουν στην κοινωνία;

Βέβαια τα παιδιά μας έχουν ερεθίσματα και από άλλες πηγές…ελπίζω και πρέπει να έχουν πολλές πηγές ναρκισσιστικής ανατροφοδότησης. Να τους απαγορεύσουμε να ακούνε αυτή τη μουσική θα ήταν λάθος, τουλάχιστον ας είμαστε ενήμεροι και ίσως να συζητήσουμε μαζί τους για το πως  αντιλαμβάνονται αυτά που ακούν.

Αρκεί να τους δείξουμε εμπιστοσύνη όπως θα θέλαμε να είχαν κάνει και οι δικοί μας γονείς;;;;

Όπως φαίνεται είναι ένα άρθρο χωρίς απαντήσεις, μόνο με ερωτήματα που μου έχουν γεννηθεί καιρό τώρα…από τότε που ένας κύριος εδώ στη γειτονιά μας, βγήκε και ξεμπρόστιασε κάτι εφηβάκια, που έκαναν κούνια στο πάρκο και άκουγαν αυτούς τους στίχους.  Τα εφηβάκια μας…μια γενιά που γεννήθηκε και μεγαλώνει μέσα σε μια κρίση, την οικονομική, την κρίση του προσφυγικού και τώρα αυτή της πανδημίας, μια γενιά που δεν έχει ακόμη προλάβει να δημιουργήσει εξισορροπητικούς μηχανισμούς γιατί πολύ απλά δεν έχει γνωρίσει κάτι διαφορετικό, όπως είχαν γνωρίσει οι παλαιότερες γενιές, εμείς δηλαδή.

*Η Σαμοθρακή Δέσποινα είναι Κοινωνική Λειτουργός-Στέλεχος Πρόληψης του Κέντρου Πρόληψης ΠΝΟΗ-ΟΚΑΝΑ