Τον ασημένιο Ολυμπιονίκη της υδατοσφαίρισης Γιώργο Δερβίση τον βρήκαμε στο Κάτω Κουφονήσι όπου «αποσύρθηκε» για ολιγοήμερη ξεκούραση πριν ξαναβουτήξει στις πισίνες για τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις.

Κουβεντιάσαμε μαζί του, όπως κουβεντιάσαμε με τον πατέρα του προχθές, σαν γνωστοί από καιρό, «έχει αέρα όμορφο εδώ, τι καιρό έχει στη Μυτιλήνη;» μας ρώτησε για να συμπληρώσει: «Στα Τσόνια θα έχει όμορφο αεράκι».

Στην κουβέντα μας με τον Ολυμπιονίκη κυριαρχούν η Κλειού, τα Τσόνια, η Λέσβος με τις ομορφιές της.

«Το νησί το αγαπώ πολύ. Όχι μόνο λόγω της ρίζας μου από μεριάς του παππού μου του Γιώργου Δερβίση όπως κι εγώ, αλλά και  γιατί μου αρέσει και πολύ» λέει. Και συμπληρώνει: «Πιστεύω ότι έχει πάρα πολύ όμορφα μέρη, έχω να πω πάρα πολλά γιατί το έχω πάει παντού αν και έμενα στα Τσόνια. Ο  Μανταμάδος, η Σκάλα Συκαμνιάς και ο Μόλυβος είναι τα αγαπημένα μου μέρη. Σε όλη μου τη ζωή σαν παιδί ως και στα εφηβικά μου χρόνια καλοκαίρι ήταν η περιπέτεια στο νησί. Ψάρεμα, κολύμπι, παιχνίδι στη φύση. Στην παραλία στα Τσόνια πρέπει να πρωτομπήκα στο νερό. Μαγικές μέρες σε ένα μαγικό τόπο.».

Ο Γιώργος Δερβίσης πέρασε όλα του τα καλοκαίρια μέχρι τα 18 του χρόνια που ασχολήθηκε με το πόλο σε επίπεδο πρωταθλητισμού στα Τσόνια και στην Κλειού όπου έχει η οικογένεια του το πατρικό τους σπίτι.

«Μου άρεσε πάρα πολύ. Με πλήρη ελευθερία στην παραλία, με τους συγγενείς που είχαν ένα χρόνο να τους δω. Τώρα μεγαλώνοντας και αναπολώντας εκείνες τις στιγμές λέω πως ήταν πραγματικά στιγμές ξενοιασιάς και χαράς».

Στο νησί ο Γιώργος Δερβίσης έχει να έρθει 10 χρόνια.  «Έχω να έρθω εάν δεν κάνω λάθος από το 2010. Κάθε χρόνο λέω θα πάω Μυτιλήνη και κάτι τυχαίνει. Άντε θα πάω του χρόνου» λέει. «Η κοπέλα μου έχει σχέση με Μυτιλήνη από τη γιαγιά της, έχει σπίτι στο Πλωμάρι. Λέγαμε πέρυσι να έρθουμε αλλά της έτυχε ένα γύρισμα γιατί είναι ηθοποιός και το ακυρώσαμε την τελευταία στιγμή. Είχαμε κλείσει μια βδομάδα στο Πλωμάρι και θα πηγαίναμε και στα Τσόνια. Το έχω σκοπό να έρθω. Φέτος ήξερα ότι δεν θα το καταφέρω γιατί ήταν οι ολυμπιακοί αγώνες αλλά έχω σκοπό να έρθω. Θα ήθελα πολύ να έρθω του χρόνου» λέει.

Άποψη για τα θέματα του νησιού

Ο Γιώργος μιλά και για τα θέματα που απασχολούν το νησί. Για το μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα για παράδειγμα. «Τα Τσόνια είναι στην πρώτη γραμμή γιατί είναι ακριβώς απέναντι από την Τουρκία. Από μικρός άκουγα τους συγχωριανούς να λένε ‘ήρθαν από απέναντι’. Να πω την αλήθεια φοβόμουνα κιόλας. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι από τότε που περνούσαν και βγαίνανε στα Τσόνια με βάρκες» λέει. Αλλά συμπληρώνει για τους συντοπίτες του: «Αλλά ποτέ και  κανείς από τα Τσόνια , είτε μόνιμος κάτοικος είτε από αυτούς που πήγαιναν το καλοκαίρι δεν αρνήθηκε να περιθάλψει και να βοηθήσει. Από ανθρωπιστική άποψη πάντα ήταν καλοί οι άνθρωποι του χωριού».

Ελλείψεις σε υποδομές

Ο Ολυμπιονίκης της υδατοσφαίρισης έχει όμως άποψη και για το ναυταθλητισμό στη Λέσβο. Τις ελλείψεις κυρίως σε υποδομές.

«Θυμάμαι, λέει, ένα παιδί το Γιώργο το Γαλανό που έπαιζε στο Ναυτικό Ομιλο Μυτιλήνης, τρία χρόνια μεγαλύτερος από εμένα. Σε ηλικία 15 ετών ήρθε να δοκιμαστεί στη Βουλιαγμένη. Τον δοκίμασαν και τον κράτησε η ομάδα στις ακαδημίες και έπαιξε λίγο και στην ανδρική ομάδα. Νομίζω ότι αυτός ήταν ο τελευταίος καλός αθλητής στο πόλο που έβγαλε ο Ναυτικός Όμιλος Μυτιλήνης. Είναι ένα λυπηρό γεγονός και δεν θα σταθώ μόνο στην πισίνα που δεν υπάρχει. Θα πω και για τις μπασκέτες, τα γήπεδα ποδοσφαίρου, τα κλειστά γυμναστήρια. Θα πω για όλους τους χώρους άθλησης που βλέπουμε να παραμελούνται από την πολιτεία, η μια κυβέρνηση να ρίξει το φταίξιμο στην προηγούμενη, η προηγούμενη στην επόμενη. Κι από κυβέρνηση σε κυβέρνηση δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος και άλυτα προβλήματα τα οποία μόνο μεγαλώνουν».

Ποταμός ο Γιώργος Δερβίσης για το θέμα: «Και μετά απορούμε γιατί στους ολυμπιακούς αγώνες η Ελλάδα να φέρει μόνο τέσσερα μετάλλια και όχι είκοσι ή τριάντα που έφερε η Ιταλία. Που η Ελλάδα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την Ιταλία. Δε λέω να συγκριθούμε με τις ΗΠΑ ή την Κίνα. Να συγκριθούμε με την Ιταλία ή τη Γαλλία που στο Τόκιο πήγε στον τελικό των ολυμπιακών αγώνων σε τέσσερα ομαδικά αθλήματα. Η Ελλάδα κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία της να πάει σε τελικό ολυμπιακών αγώνων και το βλέπουμε σαν υπερπροσπάθεια».

Η εμπειρία των Ολυμπιακών αγώνων

Περίμενε ότι θα γυρίσει με μετάλλιο από το Τόκιο; «Όταν πας σε μια διοργάνωση δεν πας για να βγεις όγδοος. «Στο Ρίο ήμασταν έκτοι. Τότε είχαμε στο μυαλό μας να μπούμε στην τετράδα. Στο Ρίο ήμασταν μεγαλύτερο φαβορί για μετάλλιο από ότι στο Τόκιο βάσει των στοιχηματικών εταιρειών. Τώρα μας έδιναν έβδομο - όγδοο  φαβορί για μετάλλιο, στο Ρίο μας έδινε τέταρτο - πέμπτο. Πήγαμε κόντρα στα προγνωστικά γιατί μια ομάδα που είχε και έχει δυνατότητες και να παίξει καλό πόλο και να προχωρήσει».

Όσον αφορά την επόμενη μέρα; «Δεν νιώθω κάτι. Σίγουρα νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου και πολύ χαρούμενος που έχουμε πετύχει ένα στόχο, γιατί για όλα τα παιδιά ήταν στόχος, το ολυμπιακό μετάλλιο. Ήταν όνειρο ζωής που στους περισσότερους έμοιαζε ότι δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Έμοιαζε πολύ μακρινό, ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα.

Αλλά στη ζωή μας δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ούτε στη συμπεριφορά μας ούτε πρέπει να νιώθουμε διαφορετικά. Αλλά μήπως αυτό δεν είναι Ολυμπιονίκης; Ένας αθλητής που πρεσβεύει τη σεμνότητα, την ταπεινότητα και την αφοσίωση στο στόχο του».

Κι η ζωή του Ολυμπιονίκη

Του ζητήσαμε τέλος να περιγράψει μια μέρα από την καθημερινότητα του: «Καθημερινό ξύπνημα στις 7 ή 8 το πρωί ανάλογα εάν έχουμε γυμναστήριο ή πισίνα το πρωί. Συνήθως ξεκινάμε τη μέρα μας στις 8 με γυμναστήριο, κάνουμε περίπου δυο ώρες γυμναστήριο, μετά πηγαίνουμε στη πισίνα και κάνουμε δυο ώρες προπόνηση. Μετά έχει γρήγορη επιστροφή στο σπίτι για φαγητό και ξεκούραση. Κοιμάμαι 2 με 4. Αυτές οι ώρες ξεκούρασης είναι απαραίτητες για να μπορέσεις να ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις. Μετά το απόγευμα στις 6.30 δυο ώρες προπόνηση. Ανάλογα την περίοδο. Αν είναι περίοδος προετοιμασίας μπορεί να είναι πολύ περισσότερες ώρες προπόνησης. Είναι ένα πρόγραμμα που πλέον κατάντησε ρουτίνα. Την ακολουθούμε χρόνια. Έχουμε μάθει να βρίσκουμε χρόνο για τον εαυτό μας, για τις σχέσεις μας, για την οικογένειά μας. Κι αυτή η διαχείριση του χρόνου είναι πολύ σημαντική. Το να είσαι ψυχολογικά καλά και το να έχεις χρόνο για τον  εαυτό σου και τους γύρω σου είναι πολύ σημαντικό για έναν αθλητή».

Όσον αφορά το αύριο λέει πως δεν έχει σκεφτεί την επόμενη μέρα της ζωής του. «Αυτό είναι κατι που με προβληματίζει και θέλω σιγά σιγά να το βάλω στο μυαλό μου» συμπηρώνει.

Για τέλος κρατήσαμε την ερώτηση του πότε θα έρθει στη Λέσβο. «Θα προσπαθήσω να έρθω του χρόνου. Θέλω να έρχομαι σας λέω. Αλλά κι ακόμα κι αν δεν έρχομαι πάντα το σκέφτομαι το νησί» καταλήγει.