Χθες το μεσημέρι στη Στύψη στη διάρκεια της περιοδείας του στο νησί, ο Αλέξης Τσίπρας ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με την ιστορία και τις παραδόσεις της Αριστεράς στη Λέσβο. Συνάντησε το «Αετόπουλο» της ΕΠΟΝ που πέρασε χίλια μύρια σε όλη του τη ζωή και περίμενε κλινήρης πια, στα 87 του χρόνια τον Αλέξη Τσίπρα για να του εκφράσει τα παράπονα του: «Σύντροφε δε μι σκώνιν πια τα πουδάρια μ’. Να κατιβώ κι να σι υπουδιχτώ στ’ πλατεία κι να βάλου τ’ς φουνές να τα αλλάξουμι πάλι ούλα».

Ο Δημήτρης Χαβός, ο «Μήτσος», γεννημένος το 1934  υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή ό,τι πίστεψε. Από τα χρόνια της Κατοχής που σαν «Αετόπουλο» της ΕΠΟΝ ήταν ο σύνδεσμός ανάμεσα στο χωριό και στην οργάνωση του ΕΑΜ στην Πέτρα. Κι ύστερα μετεμφυλιακά χρόνια μέσα από τις γραμμές της ΕΔΑ και των «Λαμπράκηδων». Δεν πολυάρεσε ετούτο στο καθεστώς που του χάρισε απίστευτες στιγμές στα «τάγματα ανεπιθυμήτων» στη Στρατό. Το πρώτο βράδυ της Χούντας ο «Μήτσος» όπως ήταν πια γνωστός ήταν στους πρώτους που συνελήφθησαν. «Διακοπές» στη Γυάρο.

Συνεπής στις αρχές του αλλά και στην αμφισβήτηση των πάντων για την οποία είχε ταχθεί στις γραμμές της Αριστεράς, ο «Μήτσος» θέλοντας πάντα «να τα αλλάξ’ ούλα» τάχθηκε στη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 με το ΚΚΕ Εσωτερικού.

Στη μεταπολίτευση πάντα μπροστά. Στο χωριό του τη Στύψη το 1977 πρωτοστατεί στη δημιουργία του Πολιτιστικού Συλλόγου της Στύψης με την πολυποίκιλη δράση, του οποίου είναι επί πολλά χρόνια Πρόεδρος. Και φυσικά στις γραμμές της ανανεωτικής κομμουνιστικής αριστεράς για την οποία η Στύψη μαζί με τα Παράκοιλα, τη Συκαμνιά και την Κλειού αποτελούν «προπύργια». Και φυσικά στο μεροκάματο.

Ο Μήτσος ακολούθησε την πορεία της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής και Δημοκρατικής Αριστεράς ως τις μέρες μας στο ΣΥΡΙΖΑ. Διαφωνώντας ίσως πολλές φορές με τους συντρόφους του (αυτή είναι και η ομορφιά του χώρου) αλλά πάντα με την ίδια επιμονή στο «να τα αλλάξ’ ούλα».

Χθες το μεσημέρι ο Αλέξης Τσίπρας ανέβηκε τα σκαλιά του σπιτιού του «Μήτσου». Κλινήρης δίπλα στο παράθυρο του φώναξε «γεια σου σύντρουφε» με εκείνη την θέρμη του «Αετόπουλου» από τη Στύψη που μετέφερε μηνύματα στην οργάνωση του ΕΑΜ στην Πέτρα.

Του ‘κανε και παράπονα για «τα πουδάρια τ’ που δε βαστάν πια». Ήθελε να του πει και για δυο αγαπημένους του συντρόφους του Μανόλη το Γλέζο και το Φρίξο τον Πρωτογερέλλη αλλά δε πρόλαβε. «Τα ‘χασα ρε....»  είπε αργότερα. ¨ηθελε να του πει και για δυο χαμένους πια χωριανούς συντρόφους του που θα ‘θελε να ‘ναι μαζί του στο μπαλκόνι. Τον Ιγνάτη Κουτιλέλλη και τον Περικλή Καλλιπολίτη που αυτοκτόνησε μη αντέχοντας άλλο τα όσα ζούσε.  

«Βάστα γερά Μήτσο» του ‘πε ο Αλέξης σφίγγοντας του το χέρι.

«Ισύ βάστα σύντρουφε» του απάντησε αποχαιρετώντας τον. Κάτι ήξερε «έτσι σοφός που έγινε με τόση πείρα» πάντα  θέλοντας «να τα αλλάξ’ ούλα».

Οι φωτογραφίες είναι του Ραφαήλ Παλαιοπάνη