Η Σμύρνη στα τέλη του 19ου αι. αδιαμφισβήτητα είχε καταστεί ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα λιμάνια της Μεσογείου. Η ολοένα αυξανόμενη εμπορική κίνηση της πόλης και η γενική οικονομική της ευημερία είχε ως αποτέλεσμα τη μεγάλη ανάπτυξη σε όλους τους τομείς των Ελλήνων, Αρμενίων, Λεβαντίνων και Εβραίων που την κατοικούσαν. Κοντά σ’ αυτούς ευημερούσαν και οι Τούρκοι, που κατείχαν την εξουσία και τη διοίκηση της πόλης.

Κάθε είδους προϊόντα απ’ όλο τον κόσμο κατέφθαναν στη Σμύρνη σε άφθονες ποσότητες, προορισμένα για μια πολυπληθή πελατεία. Ανάμεσα σ’ αυτά, οι πορσελάνες, τα κρύσταλλα, τα γυαλικά και τα «χωματερά» (ποιοτικά κεραμικά) διαφόρων χωρών της Ευρώπης (κυρίως από την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Αυστροουγγαρία) ήταν περιζήτητα στη Σμύρνη και ιδιαίτερα αγαπητά, αφού αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής, αλλά και της επίδειξης πλούτου.

Η χονδρική πώληση των γυαλικών, των κρυστάλλων και των φαρφουρένιων (πορσελάνινων) σερβίτσιων γινόταν στα Μαλτέζικα, στον Φραγκομαχαλά, που ήταν το εμπορικό κέντρο της πόλης, κοντά στο Κε. Η λιανική πώληση διεξαγόταν στην περιοχή Γυαγιάδικα (Γυαλιάδικα), κοντά στον Άη-Γιώργη και στις Μεγάλες Ταβέρνες.

Οι έμποροι αδελφοί Καλλιγά είχαν στη Σμύρνη καταστήματα χονδρικής και λιανικής πώλησης, καθώς και αποκλειστικές αντιπροσωπείες γυαλικών, πιατικών και άλλων σχετικών ειδών. Σφράγιζαν με τη φίρμα τους τα σερβίτσια, εφ’ όσον οι ίδιοι τα εισήγαν αποκλειστικά. Γι’ αυτό, στο αντίστοιχο πιάτο βλέπουμε δύο σφραγίδες, μία του ευρωπαϊκού εργοστασίου κατασκευής και μία της αντιπροσωπείας. Η διαφημιστική καταχώρηση των αδελφών Καλλιγά στον Επαγγελματικό Οδηγό της Σμύρνης είναι από το 1920.

Ο Εβραίος Βίκτωρ Ταζάρτες (VictorTazartes), έχοντας επίσης αποκλειστική εισαγωγή «εις ακαταγωνίστους τιμάς», σφράγιζε με τη φίρμα του σερβίτσια, πιατικά και πορσελάνες. Συνέταιρος παλιότερα με τον Εβραίο Γκανόν, διέθετε καταστήματα χονδρικής και λιανικής πώλησης στα Γυαλιάδικα και στα Μαλτέζικα της Σμύρνης και ένα υποκατάστημα στη Χίο, όπως μας πληροφορεί μια διαφημιστική καταχώρησή του στον Επαγγελματικό Οδηγό της Σμύρνης του 1895.