Έτος 2021. Μήνας Ιούνιος. Ημέρα Σάββατο 5 του μηνός. Ε! και;
Ημέρα Περιβάλλοντος. Σήμερα.
Λοιπόν σοβαρά τώρα…
Ημέρα περιβάλλοντος του 2021. Δράσεις από φορείς, δραστηριότητες από υπηρεσίες, προβολές ντοκιμαντέρ από τις τηλεοράσεις, αφιερώματα στα δελτία ειδήσεων. Μπράβο και ζήτω.

Το χρέος μας το κάναμε, ο στόχος επετεύχθη! Τέλειωσε η μέρα, ξημερώνει Κυριακή 6 Ιουνίου… ποιος θυμάται τί λέγαμε χθές;

Και μετά την εισαγωγή αυτή ας θυμηθούμε εμείς κάποια πράγματα, όχι από το πολύ μακρινό μας παρελθόν… πριν μερικά χρόνια. Τί έκανε η εκπαίδευση, μιλάμε για την τυπική εκπαίδευση, τα Σχολεία μας δηλαδή, πώς συμμετείχε η εκπαιδευτική κοινότητα στην προστασία του περιβάλλοντος, πώς εκπαιδεύονταν τα παιδιά μας στο περιβάλλον, από το περιβάλλον, για το περιβάλλον. Πώς συμμετείχε η εκπαιδευτική κοινότητα στη διαμόρφωση του πλαισίου της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και της εκπαίδευσης για την αειφορία.

Μεγάλη ιστορία. Χρόνια και χρόνια παιδεμός, θρανία, σεμινάρια, επιμορφώσεις… και χιλιάδες παιδιά να συμμετέχουν όχι μόνο μια μέρα, αυτή τη μέρα, που καθιερώθηκε για να θυμούνται όλοι το περιβάλλον-τρομάρα τους-αλλά κάθε μέρα, πολλές μέρες μέσα στο σχολικό χρόνο, με προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Με δραστηριότητες βιωματικές, με πραγματικό κόπο και μεράκι, μπροστάρηδες εκπαιδευτικοί, εθελοντικά τις πιο πολλές φορές… Κι επειδή γνωρίζουμε…

Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στην Ελλάδα, ήταν η πρώτη εκπαιδευτική και όχι μόνο, διαδικασία που εισήγαγε τον εθελοντισμό, που έβαλε στην εκπαίδευση επίσημα τον βιωματικό χαρακτήρα.

Υπήρξαν άνθρωποι που πραγματικά θυσίαζαν ώρες εκτός ωραρίου διδασκαλίας, που έπαιρναν τα παιδιά της τάξης και του σχολειού τους και τ ανέβαζαν στα βουνά, τα πήγαιναν στις χωματερές, τους έδειχναν τί είναι η ανακύκλωση, πώς γίνεται η κομποστοποίηση, πώς δούλευε η παλιά μηχανή που έβγαζε το λάδι από τις ελιές αλλά και το βράδυ έδινε λιγοστό ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια…

Και προσπαθούσαν πολύ για να τα πετύχουν αυτά. Και μαζί τους και τα παιδιά…σήμερα μεγάλοι άνθρωποι πιά, που οι ίδιοι έχουν παιδιά στη δική τους ηλικία…
Πρωτοπόρο σ όλα αυτά το νησί μας. Με το Πανεπιστήμιο και το πρώτο πανεπιστημιακό τμήμα στη χώρα μας για το περιβάλλον.

Δουλευτάδες άνθρωποι μπροστά, καθηγητές παγκόσμιας κλάσης, με μεράκι και θέληση. Και μας πήραν από κοντά, εμάς τους πιο μικρούς σε βαθμίδα. Την Δευτεροβάθμια και την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Κάποιοι τρελοί, αιθεροβάμονες, αιρετικοί, οικολόγοι, ΔΑΣΚΑΛΟΙ. Δεν θα αναφέρω ονόματα. Κάποιοι υπάρχουν. Κάποιοι όμως πήραν μαζί τους τ όνειρο κι έφυγαν για πάντα.

Κι έκαναν και κάναμε αυτό που έπρεπε, όχι γιατί μας το επέβαλαν οι νόμοι και οι διατάξεις, μα γιατί το θέλαν και το θέλαμε. Έπρεπε να δείξουμε πως νοιαζόμαστε… όχι τόσο για μας μα πιο πολύ για τα παιδιά μας. Από αυτά που πήραμε δανεικό τον τόπο και τη Γη ετούτη που μας τη δώσανε οι προηγούμενοι να τη φυλάμε.
Δημιουργήσαμε θεσμούς για την εκπαίδευση. Υπεύθυνους Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, οργανώσαμε projectsσχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε προγράμματα. Ανταλλάξαμε επισκέψεις, φιλοξενήσαμε Σχολεία, δουλέψαμε ομαδικά. Άξιζε ο κόπος. Άξιζε κι ο τόπος.

Ο τόπος μας. Που έχει τόσα πολλά να δείξει όχι μόνο τωρινά μα και πράγματα που ζήσανε χιλιάδες κι εκατομμύρια χρόνια πριν. Που έρχονται και πάλι στο φως για να μας πούνε την ιστορία της Γης… την ιστορία του τόπου… τα φυτά… τα ζώα.
Κι απόμεινε η ρημάδα η εκπαίδευση μοναχιά της. Χωρίς υποστηρικτικούς μηχανισμούς. Καταργήσανε τον υπεύθυνο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης από τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης. Τα ΚΠΕ-Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης -μείνανε χωρίς πόρους, Προγράμματα ανταλλαγής μαθητών δεν γίνονται.

Καημένη ΚΑΛΛΙΣΤΩ… Το μεγαλύτερο πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, που είχε αποδέκτες τα Σχολεία, το μεγαλύτερο για την εποχή του, υλοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου και …χάθηκε!

Ύστερα θέλουμε να πάμε μπροστά. Αμ δε!!!