Διάβασα δημοσίευμα, εδώ «Στο Νησί», με τον τίτλο «Όλα τα παιδιά στην Εκπαίδευση». Από αυτό πληροφορούμαστε ότι το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου  σε συνεργασία με τη  Unicef θα ξεκινήσει πρόγραμμα εκπαίδευσης παιδιών προσφύγων και μεταναστών, έτσι ώστε να εισέλθουν στον κόσμο της γνώσης. Θαυμάσια! μπορεί να πούμε, ή κακώς γίνεται μπορεί να πουν κάποιοι άλλοι που διαφωνούν με τις κάθε είδους υποστηρίξεις των προσφύγων και μεταναστών. Ο καθείς και η άποψή του. 

Η υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου κ. Σοφία Βούλτεψη δήλωσε: «Η πρωτοβουλία μας είναι αποτέλεσμα μακράς εμπειρίας επί του πεδίου και αποσκοπεί σε μια πραγματική και όχι κατ’ επίφασιν εκπαίδευση, σε ένα περιβάλλον ισότητας και ίσων ευκαιριών». Το ερώτημα που προκύπτει είναι σε ποιο πεδίο και πότε αποκτήθηκε η «μακρά εμπειρία»; Γιατί από τον Ιούνιο του 2019 μέχρι σήμερα υποβαθμίστηκε, σχεδόν μηδενίστηκε, η παροχή εκπαίδευσης σε παιδιά προσφύγων και μεταναστών, (συνέβαλε και η καραντίνα).

Άλλο ερώτημα είναι γιατί η συνεργασία αυτή δεν πραγματοποιήθηκε με το Υπουργείο Παιδείας, δηλαδή το αρμόδιο υπουργείο για την παροχή εκπαίδευσης. Μήπως σχεδιάζεται και κάτι άλλο, να παρέχεται αλλιώς και από άλλους αυτή η εκπαίδευση; Πληροφορούμαστε ότι θα χρηματοδοτηθεί με 34 εκατομμύρια ευρώ. Ίσως για αυτό η συνεργασία της  Unicef είναι με το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Γιατί στο υπουργείο Παιδείας πρέπει να γίνουν προσλήψεις με τη γνωστή διαδικασία. Το υπουργείο Παιδείας θα συμμετέχει σε μία Συντονιστική Επιτροπή, μαζί με άλλους φορείς, για την εφαρμογή του προγράμματος. Ενώ, κατά τη γνώμη και εμπειρία μου, τον πρώτο λόγο, την ευθύνη και τον συντονισμό έπρεπε να τον έχει το υπουργείο Παιδείας. Γιατί αυτό παρέχει την εκπαίδευση. Εκτός κι αν το βάρος δεν δοθεί στην τυπική εκπαίδευση, αλλά στην άτυπη ή σε κάτι που θα ονομάζεται εκπαίδευση.

Έχοντας συμμετέχει σε πάρα πολλές συναντήσεις, τα χρόνια που ήμουνα Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης, για την παροχή εκπαίδευσης σε παιδιά πρόσφυγες διαισθάνομαι κάτι κενό στο θέμα. Γιατί δεν υπήρξε συνέχεια τον Ιούνιο του 2019; Μέχρι τότε φοιτούσαν περίπου 13.000 (δεκατρείς χιλιάδες) προσφυγόπουλα στα ελληνικά σχολεία. Αποκτήθηκε εμπειρία και πείρα, δημιουργήθηκε εκπαιδευτικό υλικό, η παροχή εκπαίδευσης υποστηρίχτηκε νομοθετικά, αντιμετωπίστηκαν πάρα πολλά θέματα και προβλήματα, άγνωστα μέχρι τότε. Σήμερα είναι γραμμένα μόλις 1.800 (χίλια οκτακόσια), από 25.000 (είκοσι πέντε χιλιάδες) προσφυγόπουλα που υπάρχουν στην Ελλάδα. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής έχει δημιουργήσει εκπαιδευτικό υλικό και μπορεί να υποστηρίξει την εκπαίδευση. Τα βήματα που έγιναν από το 2016 μέχρι το 2019 ήταν σημαντικά, παρόλα τα εμπόδια, την απουσία εμπειρίας, εκπαιδευτικής πολιτικής και εμπειρίας. Ούτε σε ξένες χώρες είχαν αντιμετωπίσει αυτό το θέμα. Η εκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόστηκε στη χώρα μας, για παιδιά πρόσφυγες, ήταν κάτι το καινούριο.

Το ότι υπογράφτηκε αυτή η συνεργασία είναι θετικό. Και πολύ περισσότερο που το σύνθημα είναι «Όλα τα παιδιά στην Εκπαίδευση». Ελπίζουμε και περιμένουμε αυτά να γίνουν πράξη.