Προσωπικά δεν θα έλεγα ότι είμαι υπέρ των ακραίων θέσεων και λύσεων, ούτε υπέρ των κραυγών και των λεκτικών επιθέσεων.

Αλλά πρέπει να ομολογήσω, πως το προχθεσινό ξέσπασμα του Παύλου Πολάκη στη Βουλή με παρέσυρε με το μέρος του.

Τι είπε δηλαδή ο Πολάκης; Πως η σημερινή Δεξιά είναι συνέχεια εκείνης που υπήρξε πάντοτε. Οπαδός των αυταρχικών και αντιδημοκρατικών δρόμων. Δεν χρειάζεται και πολύ έρευνα για να διαπιστώσεις πως κάποια ονόματα, που και σήμερα υπάρχουν στο προσκήνιο των εξελίξεων και των γεγονότων, είναι σημειωμένα ανεξίτηλα στις σελίδες της ιστορίας που αποτυπώνουν μαύρες σελίδες στη ζωή της χώρας μας. Π.χ. θα βρεις στους υπουργούς του Μεταξά τα ονόματα Σκυλακάκης, Παπαχελάς, Ρουσσόπουλος, Ράλλης βεβαίως ο κατοχικός πρωθυπουργός, που ασφαλώς δεν προδικάζουν σώνει και καλά αντιδημοκρατική πορεία των απογόνων τους, αλλά αναδίδουν  μια μυρωδιά, όχι πάντως ευωδία για ό, τι έγινε.

Όμως η αλήθεια των όσων είπε ο Πολάκης στη Βουλή, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι του απάντησε εκ μέρους της κυβέρνησης ο βουλευτής Θάνος Πλεύρης, γιος του αναγνωρισμένου και αποδεχόμενου την αναγνώριση ως επικεφαλής των ναζιστικών απορριμάτων στη χώρα μας Κωνσταντίνου Πλεύρη. Και επιβεβαιώνονται ακόμα, από το γεγονός ότι η αστυνομία του Χρυσοχοϊδη βάλθηκε να ψάχνει τον Κώστα Βαξεβάνη για όσα έγραψε , περί της προστασίας που παρείχε στον Μένιο Φουρθιώτη, γνωστό ως καλλιτεχνικό μάναντζερ της πορνοστάρ Τζούλιας, που όμως πρόσφατα έλαβε την ευλογία του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου !!!  

Βέβαια έκανε κι ένα λάθος ουσίας ο Πολάκης, λέγοντας πως τον Μπελογιάννη τον δολοφόνησαν οι δεξιοί, ενώ είναι γνωστό πως την περίοδο εκείνη πρωθυπουργός ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας. Άρρωστος βέβαια, αλλά έστω και τυπικά πρωθυπουργός. Και δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο πως οι άλλοι δύο ηγετικοί παράγοντες του Κέντρου τότε ο Γ. Παπανδρέου και ο Σ. Βενιζέλος, συνήνεσαν στην εκτέλεση. Ο πρώτος αποκλήθηκε κάποτε ο Γέρος της Δημοκρατίας, ο δεύτερος συνδοξάζεται με τον πατέρα του στο Ακρωτήρι της Κρήτης.

Είναι αλήθεια πως δεν συμφωνώ τις περισσότερες φορές με τις εκρήξεις Πολάκη, αλλά δεν ξέρω πως θα συμπεριφερόμουνα κι εγώ, αν βρισκόμουνα απέναντι στον Θάνο Πλεύρη, υποδυόμενο τον υπερασπιστή των δημοκρατικών θεσμών.

Από την άλλη κατανοώ και τις αντιδράσεις των Φίλη, Κούλογλου και Μπίστη που βλέπουν καθαρά, πως με τέτοιες τοποθετήσεις, όπως του Πολάκη, δεν μπορεί η Αριστερά να εισχωρήσει σ’ αυτή τη μάζα που αποκαλείται Κεντρώα παράταξη ή αντίληψη αν θέλετε, που κατά βάση είναι συντηρητική, φοβισμένη, αντιπαθεί τις αλλαγές και τους κλυδωνισμούς, που θα φέρει σίγουρα μια ουσιαστική στροφή προς τα αριστερά  και κυρίως ακολουθεί το «δρόμο της καμήλας».

Αυτός ο κόσμος που θέλει να είναι δημοκρατικός, θέλει να κατατάσσεται στον προοδευτικό χώρο, αλλά δεν θέλει και να χάσει τίποτα απ’ αυτά που έχει. Αυτός ο κόσμος  που λέει συνεχώς «Δόξα σοι ο Θεός». Ό, τι κι αν του συμβαίνει. Πόλεμος, πανδημία, φτώχια, εκμετάλλευση, λιμοί, λοιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί. Μια είναι η απάντησή του «Δόξα σοι ο Θεός». Κι ας έχει τα χίλια μύρια παράπονα.

Γι αυτό ο δρόμος και ο αγώνας της Αριστεράς, είναι δύσκολος, μακρύς και επώδυνος. Πρέπει να πείσει, πως ένας άλλος τρόπος διακυβέρνησης και κυρίως διαχείρισης και διανομής του πλούτου θα είναι καλύτερος. Και βέβαια δεν έχει παραδείγματα που να βοηθούν σ’ αυτό. Ο αποκληθείς «υπαρκτός σοσιαλισμός», δεν άφησε καλές εντυπώσεις.

Γι αυτό η ειλικρίνεια και η αθυρόστομη, ενίοτε, έκρηξη Πολάκη, δεν οδηγεί στην συνάθροιση πολλών πολιτών, γύρω από το όραμα για μια  εγκαθίδρυση πολιτικών και θεσμών, που θα είναι υπέρ των πολλών, των απροστάτευτων, των αδύναμων, των φτωχών εν τέλει.

Δεν υποστηρίζω βέβαια ότι πρέπει να προσποιηθούμε τους μετριοπαθείς και τους ξενέρωτους, για να εξαπατήσουμε τον κόσμο και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του. Δεν είμαι από κείνους που θα έλεγαν πράγματα που δεν πιστεύουν για να αποκτήσουν οπαδούς.

Αλλά είμαι σίγουρος πως τρόποι λιγότερο φωνακλάδικοι και περισσότερο συζητητικοί και διαλλακτικοί υπάρχουν για να πεισθεί ο κόσμος ότι είμαστε στη σωστή πλευρά.

Αλλιώς ρίχνουμε νερό στο μύλο των Μητσοτάκηδων και κυρίως των Πλεύρηδων.